Category Archives: 088 – Een Hemelvaartse dag

Het Pad van de Pelgrims – Een Hemelvaartse dag

Het is donderdag vroeg in de ochtend. Jan en Jerfaas liggen nog in bed zonder bewustzijn van deze wereld. Dan…luiden de kerkklokken. En in de omgekeerde volgorde van de avond ervoor toen ze als het ware deze wereld verlieten, komen ze nu bij bewustzijn. Eerst Jerfaas en even later Jan. Het is Hemelvaartsdag, realiseert hij zich. Hoe was het ook al weer? Oh ja, Jezus verliet zijn discipelen voorgoed en werd door een wolk aan hun oog onttrokken. Maar hij beloofde altijd met hen te zijn.

Jerfaas ziet dat Jan hierover gaat mijmeren, die wil ook wel een ‘Hemelvaart’ beleven. Maar zelfs Jan begrijpt dat hij dat niet kan, want hij is een bundel gedachten die gebonden is aan de aarde.

Voor Jerfaas is dat wel weggelegd. Ooit? Of is hij er al? Maar ziet hij het niet? Wat moet er nog gedaan worden voor het zover is?

Later op de ochtend ziet Jan Jerfaas zich plotseling het boekje Meester Eckhart versus advaita pakken, om een stukje te lezen. TV is inmiddels ook weer in beeld en kijkt met belangstelling toe.

Je hebt al eerder over dit boek gesproken. Is dit het boek wat je noemde in verband met de Integrale Spiritualiteit waar de boekrol op de christelijke zondagsbeurs ons mogelijk op attendeert? 

Ja, in dit boek geeft de schrijver C.B.Zuijderhoudt zijn beschouwingen t.a.v. uitspraken en leringen van Meister Eckhart, de christelijke mysticus. Ik zal je een citaat voorlezen van M.E.

Wanneer ik preek, spreek ik gewoonlijk op de eerste plaats over de afgescheidenheid (dualiteit): dat een mens leeg moet worden van zichzelf en van alle dingen. 

Op de tweede plaats dat hij opnieuw geboren moet worden in het ene goede en dat is God. 

Ten derde dat de mens moet weten van de grote adel welke God in zijn ziel, oftewel Ware Zelf, heeft neergelegd; daardoor kan hij in het wonderbare leven van God komen. 

Op de vierde plaats: er kan zo een loutering optreden via Gods natuur, onuitsprekelijk is de zuiverheid hiervan en wij kunnen ons ermee verbinden. 

De mens is dus meer dan enkel schepsel, lees lichaam. De mens is ziel, en de ziel is de mens in zijn ware zijn, dat is wie de mens in de grond is. Zo mooi hoe hij het weer in zijn eigen woorden vat, maar alles draait om hetzelfde. De eenheid van ‘God alles in allen’ is geen visioen van een verre toekomst of van een hoge hemel, maar ieder draagt dit visioen als werkelijkheid in zich en van binnenuit kan deze werkelijkheid daadwerkelijk worden. Dat is toch geweldig?

M.E. richt zijn leringen op wat hij noemt de Godsbeleving of Godsontmoeting. En dat is niet overdrachtelijk bedoeld. Het is een gebeurtenis die eenmalig plaatsvindt door de ‘wedergeboorte’ middels de Heilige Geest, in advaita-termen: bij het verlichtingsmoment, en waarvan de herkenning daarna altijd kan worden ‘opgeroepen’ en zelfs continu kan worden nageleefd.

Vind eerst het Koninkrijk Gods en de rest zal u gegeven worden. De allerhoogste ervaring is die van pure nondualiteit en het mysterie van het Zelf kan alleen door openbaring of door ervaring gekend worden. Er leidt geen weg naartoe en niemand ‘bereikt’ het. Alles wat een mens kan doen is zichzelf bevrijden door het afstand nemen van alles dat het Zelf bedekt.

Dit zijn zomaar even wat dingen die Jan leest in het boekje over M.E. Prachtig is ook de vergelijking tussen een verlichte leraar die authentiek zijn ervaring doorgeeft en een theoloog die is als een blinde die via veel braillestudie nu gaat proberen de regenboog te beschrijven!!

En wat ziet TV daar voor oranjekleurig boek in beeld komen?

Dat is een ander boek van Zuijderhoudt, getiteld Meester Eckharts mystiek in de praktijk. Ik heb het nog niet gelezen, maar de flaptekst spreekt mij bijzonder aan. Luister maar, dan lees ik het voor.

De bijzondere verdienste van de middeleeuwse mysticus, geleerde en filosoof Meester Eckhart (ca. 1260-1328) is, dat hij voor de religieuze zoeker een aanpak en een zienswijze aanreikt om tot wedergeboorte te komen, zoals dat in het evangelie wordt beloofd. Die methode is door de auteur C.B. Zuijderhoudt in dit boek zodanig uitgewerkt, dat die direct toepasbaar is.

Voor de lezer biedt dit de mogelijkheid om zelf deze mystieke weg te gaan, een weg die leidt tot bevrijding. Eckharts mystiek is gegrond in het christendom en dat is dan ook de leidraad in dit boek. Echter, eenwording voltrekt zich uitsluitend in non-dualiteit. Dat is het wezen van iedere vorm van mystiek. Er is daarom geen speciale achtergrond of godsdienst nodig om tot wedergeboorte te komen. Daarmee is dit boek voor ieder religieus bewogen mens een bijzondere mogelijkheid tot het aangaan van de grootste uitdaging in het leven: die van de zelfrealisatie, de mystieke weg tot God. 

 Zo…dat klinkt buitengewoon hemelvaart-achtig. 

De auteur zelf is de mystieke weg gegaan en de weergave daarvan is verwoord in zijn boeken. Slechts ervaringen die hij zelf doormaakte zijn door hem opgetekend, waardoor authenticiteit gewaarborgd is en speculaties worden vermeden. 

Ah mooi…dat is iets dat mij ook in het bijzonder aanspreekt, omdat het beantwoordt aan hoe ik er zelf in sta. Alles wat ik zeg, komt voort uit mijn eigen ervaringen. 

Ik heb begrepen dat hij ‘gerealiseerd’ is, hij ziet dat als een grote genade om de verlichting te hebben ontvangen. Hoe hij dat precies ervaart is me nog niet bekend, ik zal eens kijken of daar verder iets van te vinden is.

Nou, dat zal ongetwijfeld in de boeken uit de doeken gedaan worden. 

Tetty, het is geweldig dat we dezelfde teksten waarderen. 

Ik moet je zeggen dat de kleur van het omslag mij ook triggert. Oranje is mijn kleur. Maar ondertussen heb ik vandaag ook prachtige dingen gelezen in het blauwe boek. Daarom heb ik nu een praktische vraag: Heb jij het idee dat de boeken van Zuijderhoudt iets toevoegen m.b.t. de Cursus?  

Zoals de Duitsers zeggen: ‘Jein’, dus ja en nee. De CIW wordt ook wel de christelijke Advaita Vedanta genoemd, omdat de nondualiteit er zo sterk in onderwezen wordt. Voor mij is het geweldig om overeenkomsten te zien tussen de grote godsdiensten en filosofieën. Immers het christendom zit nu eenmaal in ons DNA en dat raak je niet kwijt. Om dan te zien dat de diepste wijsheid van alle tijden in dezelfde richting wijst, dat is fantastisch om te lezen. GEEN verschillen meer, alleen overeenkomsten.

En dan samen mooie teksten daarover lezen, niet als studie, maar meer als poëzie en balsem voor de ziel, en vol van verwachting omtrent de genade van de wedergeboorte, of verzoening, of verlichting, of verlossing, of hoe je het noemt. Aaahhh…geweldig…eigenlijk lees ik alleen nog maar dingen die uit de ‘andere dimensie’ komen of door verlichte mensen geschreven zijn. De rest is papegaai literatuur. Er is uiteraard niets mis mee, alleen de bron is eigenlijk geen bron, maar oppervlaktewater.

Plotseling komt Jan Jerfaas een hoofdstukje in gedachten uit de Reis voorbij Woorden. Dat gaat ook over het opruimen van dingen die de ‘Hemelvaart’ verhinderen. Terwijl hij zich verdiept in gedachten daaraan, zet Tetty, gezeten op haar grijze ros, vaart door de Hemelvaartsdag.

Het brengt haar opnieuw op de bosrijke plek, die het middelpunt van het land is. Hier hoorde  ze ooit samen met Jan Jerfaas de roep die hen deed opstaan om het Pad te gaan. Ze ziet zichzelf daar samen met hem zitten. Waar is de tijd gebleven? Die is er niet. Het is een levende herinnering en tegelijkertijd het Levende NU. Zoals zij levend in Gods herinnering tegelijkertijd de Levende God NU zijn.

En terwijl Tetty voortvarend verder gaat,  stijgen uit de diepte woorden op bij wat zij er-vaart.

hemelsblauw licht op

en lucht het witte wolkje

de aarde kleurt groen

≈ 

daar fietst als vanz‘elf’

het ‘natuur’lijke wezen

langs ’s Heeren wegen

≈ 

en God kijkt Al toe

hoedt in Ginkelse verte

zijn schapen bij-Een

≈ 

geen water te zien

en toch hoort ze het beekje

ze volgt in de stroom

≈ 

de Geest ademt haar

door het sprookjesgroene bos

naar een vergezicht

≈ 

de wolk kust het blauw

tot een sneeuwwitte hemel

bezield in het groen

≈ 

haar ware aard valt

als van Zelf in de Stilte

Gods natuur in-Eén

≈ 

in de blauwe wolk

vloeit het Ik Ben in zij Is

het is Hemelvaart

Het duurt nog enkele uren, maar JJ gaat voor het slapengaan weer mediteren op de Hemelvaart. In gedachten ziet hij nu al ‘beelden’. Liefst hand in hand, van hart tot hart en als één ziel baden in een oceaan van Licht en Liefde.

Jezus’ Hemelvaart

mijn allergrootste wens is

Hem kunnen volgen!

En het beekje kabbelt kalm: Laat het Elfje nu maar lekker slapen en dromen van ‘Een klein vogelijn op groene tak’ die haar morgenvroeg weer toezingt en een dag vol zonneschijn en wijsheid toewenst.

En het elfje fladdert zacht: Ik wens je een Hemelvaartse nacht toe.

wordt vervolgd…tot Nu…

 

Posted in 088 - Een Hemelvaartse dag | Leave a comment