Category Archives: 095 – De weg als DE WEG gaan

Het Pad van de Pelgrims – De weg als DE WEG gaan

Deze elfde dag begint anders dan andere dagen. Zou het komen omdat het elfje gisteravond, na de woordenstroom van het beekje, vanaf de oever het water ingedoken is? Om al stromend de overgang naar de elfde dag in alle rust te maken? Ze merkt nu dat haar lijfje de afgelopen nacht minder van zich heeft doen spreken. En ook bij het wakker worden constateert ze dat het stiller geworden is in haar lijfje. Een gevoel van welbehagen stroomt door haar heen. En bij het openen van de deur van haar boshutje merkt ze dat dit gevoel in haar binnenwereld zich ook uitstrekt in de buitenwereld.

De wereld is volkomen in stilte. Geen mensengeluiden, geen verkeersgeluiden in de verte, zelfs de vogels houden hun snavels. Het is niet één ochtend zo stil geweest als nu. Het lijkt alsof de dag haar adem inhoudt, in afwachting van wat er gaat gebeuren. Het voelt als een belofte, en de woorden van een lied wellen in haar op: ‘Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw’. 

Hier is het woord weldadig op zijn plaats. Alles valt stil en alles valt samen. Voor het elfje voelt het alsof de dag een pauze heeft ingelast waarin niets meer hoeft of moet. Ze hoeft alleen maar te Zijn en bezig te zijn met waar ze het liefste mee bezig is en dat is:

Kom op Elfje, we hebben samen nog een stuk van de ‘weg’ te gaan.

Zoek het midden van de stroming op, daar ga je het snelst.

Secret Garden komt in zicht, en daarna de Oceaan.

En ter plekke welt uit de beekbodem op: Goedemorgen verstild Elfje, het doet mij heel veel goed dat onze afstemming weer is toegenomen. En er zal nog meer volgen, naar mijn Geloof, Hoop en Liefde.

Ja, terwijl jouw oproep in mij doorklinkt, klinkt daarin ook de belofte over ‘het gaan van de weg’ waar het ‘Woord vooraf’ in het oranje boekje over spreekt. Hoe kun je de weg gaan terwijl je zelf De Weg bent?, klonk vannacht de vragende stem. Waarop meteen helder het antwoord zei: Door de weg als Ik Ben De Weg te gaan.  

God wil zichzelf herkennen in ons. Wij zijn de echo van Gods roep naar zichzelf. Het is de roep van de Liefde. Wij zijn een deel van het Grote Gods geluid. Al gaande langs de weg van de ziel en met elkaar pratend voor de poort van Zijn zullen we meer en meer het geluid van de Stem van Liefde horen, die alles doordringt. De Stem die het hart raakt en vanuit het hart spreekt, zodat ervaren uitstijgt boven theoretiseren. 

Door mijn ervaring heb ik het ultieme antwoord op de meest wezenlijke vragen in het leven gekregen,  maar het gaat erom dat ik het antwoord dat IK BEN ten volle leef. Zoals ik al eerder aangaf, JJ, en wat jij ook verwoordde: ‘dat Tetty nog dieper kan gaan in haar ‘beleving’ en terug kan keren naar haar verlichtings-ervaring’. Dat is mijn grote verlangen. 

Wat dat betreft voldoe ik en wil ik voldoen aan de drie voorwaarden die gesteld worden bij het gaan van de weg: dat je over het vermogen beschikt om met je inleving diep in de dingen door te kunnen dringen, dat je een oprecht en krachtig verlangen hebt en dat je de tijd ervoor neemt. De tijd om rustig te lezen, te bespiegelen en te verwerken.  

De wetenschap, JJ, dat jij ook over dat vermogen beschikt en het verlangen deelt en de tijd ervoor wil nemen, maakt dat de tocht door het landschap van de ziel, vanuit de wetenschap dat wij de Levende Waarheid zijn, tot de Levende Waarheid kan worden.  

Er wordt weliswaar gezegd dat het lezen van dit boek nog niet ‘het gaan van de weg’ is, maar het lijkt mij dat wij aan de hand van dit boek ‘de weg gaan’. Dat het niet alleen bij lezen blijft, maar dat we daadwerkelijk de weg gaan. We hebben beiden veel gelezen, gehoord en meegemaakt, dus als zodanig zullen we dingen tegenkomen die herkenbaar zijn. Maar het gaat er niet om dat we HET weten maar dat we HET leven. 

Het besluit om de grootste uitdaging in een mensenleven – de weg naar innerlijke eenwording – aan te gaan hebben we al genomen tijdens onze eerste ontmoeting en alles wat daarop volgde. Vanaf dat moment zijn wij de weg gegaan. Daaraan voorafgaand hebben wij ieder voor zich al een groot stuk van de weg afgelegd. We zijn nu aan het beslissende laatste stuk toegekomen, om gezamenlijk, zowel voor onszelf als voor het grote geheel, de stappen te zetten die de sprong vormen. We maken het ons eigen, door het proces van eenwording te ondergaan. 

Het proces om alle verzamelde ideeën en concepten prijs te geven, in de taal van de water-landers: te laten varen, voor zover we dat nog niet gedaan hebben. Maar ook om elkaar prijs te geven, in de zin van: openbaren, ook al zijn het woelige baren, wat ons hart voelt en beroert. Om zodoende het Heilig Hart van Jezus te worden en te Zijn, De Bron van Liefde. 

Om onszelf op deze smalle weg staande te kunnen houden, hoe smal de weg ook zal zijn, hij zal breed genoeg zijn om in de Heilige Relatie naast elkaar te gaan, hand in hand, van hart tot hart, als één ziel. Als elkaars leraar en leerling, om onszelf en elkaar te bemoedigen, te inspireren, te motiveren vanuit het gedicht ‘Four green eyes are focussed’ dat ik jou ooit stuurde. Om onszelf en elkaar op de weg te houden, terzijde te staan, te beschermen en wederzijds te ondersteunen.

We trekken weg, het laatste stuk van de reis naar Het Beloofde Land. ‘Ben je gereed? Wens je te gaan?’… We gaan de uitdaging aan. God IS, in ons, met ons, door ons. Laten we de Waarheid die we zijn leven totdat we de Waarheid ZIJN. 

Tot het moment waarop deze woordenstroom het beekje ingestuurd wordt, is deze elfde dag nog net zo stil als hij begonnen is. Het is in alle opzichten een Elfde dag. Het elfje voelt zich als een vis in het water en haar door de zon gedroogde vleugeltjes, waarvan alle tranen afgewist zijn, spreiden zich om het volgende hoofdstuk in het oranje boek in haar hart te ontvangen.

Op deze Elfde dag zetten het beekje en het elfje, met een extra oranje tintje, al stromend de reis naar de Oceaan voort. En waar ze zich ook in het water zullen bevinden, één ding staat vast: Gods Geest zweeft over de wateren.  

En in de nacht spreekt de Geest via de beeldloze TV-zender tot het 11-je. En de Stem wordt gehoord.

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 095 - De weg als DE WEG gaan | Leave a comment