Category Archives: 094 – Let it be

Het Pad van de Pelgrims – Let it be

De dagen rijgen zich aaneen en vliegen voorbij. Het elfje zit maar wat. Ze zou van alles willen doen en komt tot niets. De rode draad die door de dagen loopt is datgene waarmee TV door de dag loopt en dat is een lichaam wat verstoord van zich doet spreken door veel pijn in spieren en gewrichten. Het sprookjesbos met haar betoverende uitstraling liet aanvankelijk nog haar glans na, maar lijkt nu ver weg. Wat een hopeloos gedoe met het lichaam. En dan komen weer de bekende vragen, zoals: Wat moet ik doen? Wat doe ik niet goed? Wat moet ik anders doen? Wat ga ik eraan doen?

En het bekende ‘Ik weet het niet’ antwoord lijkt de vragen niet tot rust te brengen en van een antwoord te voorzien. Zo wordt de ene pelgrim heen en weer geslingerd tussen levendige inspiratie en dodelijke pijnlijke leegte. Verlichting lijkt ver weg, en volledig de nieuwe mens worden klink haast onbereikbaar. Maar niet getreurd, zo houdt ze zichzelf voor, ‘de weg samen gaan’, hand in hand met het oranje boekje biedt perspectief.

Maar het elfje heeft het gevoel dat ze niet op gang komt zoals ze graag zou willen en voor zich ziet, m.a.w. dat het allemaal niks wordt. En zeker niet met hoe zij zich fysiek voelt. Door dit alles is ze vanuit het sprookjesbos het tranendal in gestruikeld. Daar zit het elfje met vermoeide lamgeslagen vleugeltjes en de Grote Stille Oceaan lijkt een Fata Morgana. Het beekje wacht in stilte wat er verder komen gaat en hoort haar zeggen:

Mocht je ondanks dit zeker niet elfenswaardige verhaal het gevoel hebben toch met het elfje in zee te willen gaan, dan stel ik voor dat we morgen beginnen met de dag een oranje tintje te geven. Misschien blijkt op een bepaald moment dan wel dat deze ‘klaagzang’, waarin een groot verlangen voelbaar is, de ‘juiste’ introductie was om ‘het elfde op te stuwen’, zoals het beekje murmelde, tot ‘…en ze leefden nog lang en gelukkig’.

Het beekje laat zich op geen enkele wijze door deze ‘treurzang’ van de wijs brengen, maar heeft drie wijze woorden paraat. Daarmee krijgt het elfje dat zo graag taart eet van JJ een koekje van eigen deeg.

Let it be!…weet je nog, Tetty,…let it be! Ik heb zonet een dvd van Eckhart Tolle bekeken. En zijn ‘aanpak’ is momenteel voor jou de beste, lijkt me. Wat er ook gebeurt, zich aandient, je plannen verstoort,…let it be! Het leven leeft zichzelf, je hoeft toch niets te doen? Leef in The Present Moment, the only thing there is. Je bent niet Tetty The Body, je bent The Awareness Behind. Zonder gedachten en meningen kom je het huidige moment prima door. Heftige pijn kan hooguit the present moment onaangenaam maken. Al het andere zijn gedachten, en het lichaam reageert daar toch op? ‘Niets werkelijks kan bedreigd worden en niets onwerkelijks bestaat. Hierin ligt de Vrede van GOD’, zegt de Cursus.

Ja…let it be…ik las ergens: Het in vertrouwen laten gebeuren…let it be…wat zich onzichtbaar in je voltrekt…of wat zich aandient…is wat wordt gevraagd. Als je er met je ego tussen gaat zitten, verstoor je het proces dat in jezelf gaande is en zul je niet oogsten. Je maakt karma als je niet met de stroom meegaat, maar met je ego een tegenkracht inzet. 

We gaan naar binnen toe, daar waar God is en ook het ego te vinden is. De CIW noemt het ego een ‘moordenaar’ met een verderfelijk denksysteem en het zal vechten om te blijven. Wij zullen elkaar af en toe de ogen moeten openen, want de Cursus zegt ook dat we leerling en leraar tegelijk zijn. Het wordt een enerverende periode, let maar op. Hoe dan ook staat het einde van de reis vast, en wel op de voorziene bestemming. Kom op Elfje…we hebben samen nog een stuk van de ‘weg’ te gaan. Zoek het midden van de stroming op, daar ga je het snelst. Secret Garden is in zicht gekomen en daarna de Oceaan.

Aan die oproep geeft TV11 met Liefde gehoor. Ze gaan de weg die ze al gaan. De weg waarvan Johannes de Doper zegt: ‘Hij moet toenemen, ik moet afnemen.’ (Joh. 3:30) De Christus in je moet toenemen, je ego moet afnemen.

En met ‘I wish You a Pacific Night’ stroomt het beekje stil de nacht in.

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 094 - Let it be | Leave a comment