Category Archives: 093 – De Vredige Vis

Het Pad van de Pelgrims – De Vredige Vis

En in het groen gelukkige sprookjesbos speelt het zonlicht met het water van het bosmeertje. Glinsteringen dansen op en neer. Maar aan de oever is een glinsterende plek te zien die zich niets van die dans aantrekt. De pelgrims komen naderbij en blijven in stilte kijken naar de grote zilveren vis, die zich roerloos koestert in het gouden licht.

En de ene pelgrim vraagt:

Wat zou het zijn

zich te voelen als ‘een vis in het water’

 ≈

Hoe zou het zijn

geen angst of lijden te voelen, gewoon te Zijn

≈ 

Wat kan het zijn

om te wensen voor altijd te blijven wie men Is

≈ 

Hoe zou het zijn

in alles Liefde te zien en alles als één

≈ 

Wat is het schepsel die dat mag aanschouwen

dat is de vredige ‘vis in het water’

En de andere pelgrim antwoordt:

Hoe zou het zijn…?

≈ 

Dan dans ik weer als Sneeuwwitje de sterren van de hemel…

Dan zingt mijn ziel een ongehoord lied…

Dan is het niet meer alles of niets…

Dan ben ik Alles in Niets…

 ≈

En het schepsel dat dat mag aanschouwen

is het Vissertje op het droge

die zich voelt als de vis in het water

≈ 

En in de stroom van het beekje…

God weet wanneer….

IS Vissertje Vis

Dan is de vrede zowel onder water als boven water gekomen. Maar voordat het zover is…

Die avond wordt bij de ene pelgrim het gelukzalige gevoel van die dag, met een lichaam zonder enige verstoring, verstoord door buikpijn die steeds heviger wordt. Hij wil zich niet laten kennen, maar het is nauwelijks te houden. Wat is dat nu weer? De laatste tijd doet de buik vaker op die manier van zich spreken. Was de maaltijd te gekruid? Of zijn het ‘barensweeën’? Geleidelijk aan zakt het gevoel en gaat hij vroeg naar bed, zet een cd van Mooji op en valt in slaap. Tot ‘het lied’ hem voor dag en dauw wekt!

Komt, verwondert u hier, mensen,

ziet hoe dat u God bemint,

ziet vervuld der zielen wensen,

ziet dit nieuw geboren kind!

(Gezang 139 – Liedboek voor de kerken) 

Waarom duikt zo’n lied nu op in je geest als je het zeker vijftig jaar niet meer gehoord hebt?, zo vraagt hij zich af. Toch maar eens aan de andere pelgrim vragen.

Maar het Vissertje laat zich in geen velden of wegen zien en horen. Een struikeling doet zich voor…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 093 - De Vredige Vis | Leave a comment