Category Archives: 080 – Een ‘beeld’ige elfde dag

Het Pad van de Pelgrims – Een ‘beeld’ige elfde dag

Met de wens voor de nacht nog in gedachten staat de dag ‘beeld’ig op. Een lichte elfenvleugelslag brengt het water van het beekje in beroering en brengt JJ in vervoering.

ik kijk uit het raam naar de blauwe lucht

een witte wolk drijft snel voorbij

komt dat door haar, die windkracht elf

of beweegt de wolk vanzelf

 ≈

de witte wolk krijgt and’re vorm

de blauwe lucht blijft blauwe lucht

zoals zij was zo zal zij zijn

als teken van de zonneschijn

≈ 

hoe kan een wolk zichzelf verklaren

wanneer hij komt en gaat

maar dat waarin hij zich beweegt

is de eenheid die eeuwig leeft

 ≈

het éénzijn blijft mij diep ontroeren

ik ben de wolk, zij lijkt de lucht

zie hoe ik zweef in het hemelsblauw

mijn vormen krijg van windkracht elf

≈ 

ik ben de wolk en zweef in ‘t Al

het hemelsblauw is windkracht elf

ik zweef in haar, zij drijft in mij

van sprookjesbos naar oceaan

voor ‘ Four  Green Eyes’…

wit en blauw is groen…

Groen Geluk

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 080 - Een 'beeld'ige elfde dag | Leave a comment