Category Archives: 075 – De Zondagsbeurs

Het Pad van de Pelgrims – De Zondagsbeurs

Al stromend door de nacht blijkt Gods hand symbolen rond te strooien die tezamen TV een bijzonder uitstapje bezorgen. Terwijl de pelgrims hun dagreis voortzetten, wordt JJ op de hoogte gebracht van haar bezoek aan de Christelijke Zondagsbeurs. En als droomgenoot deelt hij mee in die gebeurtenis. 

‘De Christelijke Zondagsbeurs’

Ik bevind mij in een grote enigszins ronde hal met niveauverschillen en een koepelvormig glazen dak. In deze hal wordt de Christelijke Zondagsbeurs gehouden. Overal staan kraampjes, waaronder veel kraampjes met muziek, films en boeken. Het is er een drukte van belang met bezoekers. 

Ah, dit is dus het spirituele buffet binnen de Christelijke cultuur. We zien hier het algemeen geaccepteerde  aanbod.

Mijn oog valt speciaal op een kraam waar ze felgekleurd plastic speelgoed verkopen, in het bijzonder eendjes, en het doet mij denken aan badeendjes. Ik vind het opmerkelijk dat al dit speelgoed een plaats heeft op deze beurs en kennelijk ook nog verkocht wordt. ‘Gôh, dat zoiets mag op zondag’, is mijn enigszins verbaasde gedachte. Aan de ene kant lijkt het een vooruitstrevend iets, mogelijk bedoeld om het dogmatische te doorbreken, aan de andere kant ziet het er erg kunstmatig en onecht uit en hoort het mijns inziens hier helemaal niet thuis.  

Speelgoed is voor kinderen. Maar kennelijk is er nu plaats voor een uitbreiding van het aanbod en wel op een speelse manier gebracht. Maar het is anders dan de rest. Eendjes zwemmen in water en kinderen zitten op school. Dus vul maar in…

Nou, met het ‘gevoel’ige element water kunnen we als water-landers inmiddels wel uit de voeten. En ook al hebben we de reisbeschrijving van het pelgrimspad voorrang gegeven, het plan voor de vormgeving van het boek Groen Geluk, een bewustwordingsboodschap gericht op kinderen die nog op school zitten, ligt nog op de plank. Dus wie weet… 

Maar hoe dan ook, in het aanbod van de beurs en dan met name de aanwezigheid van die speelgoedkraam en de ‘aantrekkelijkheid’ van wat daar verkocht wordt, voel ik ook hoe belangrijk het is om wijs onderscheid te maken, dan wel te zien, tussen wat echt is en echt lijkt te zijn. En als je bedenkt dat voelen de eerste vorm van zien is, laten we dan maar voort dobberen op ons gevoel, ontvankelijk als een kind in de leerschool van het leven. 

Tijdens deze zondagsbeurs is de Stichting Merkawah ook uitgebreid vertegenwoordigd. Dit is de Stichting voor mensen met een bijnadoodervaring. Ik heb er een goed gevoel bij dat men kennelijk open staat voor waar deze Stichting voor staat en er dus op die manier een vorm van integratie mogelijk is.

Dit is al duidelijk genoeg, de belangstelling verschuift of verbreedt zich.

In zijn algemeenheid, maar ook namens Merkawah, ben ik in dienst van de ziel de vraagbaak en reporter op deze beurs. Ik loop dan ook rond met een soort recorder om her en der mensen te interviewen over wat hun ervaringen zijn met deze beurs.

Je peilt onder de mensheid of de tijd rijp is om die nieuwe belangstelling voedsel te geven en hoe.

Op een gegeven moment bereikt mij, via Merkawah, van buiten de beurs een belangrijke vraag en er wordt een beroep op mij gedaan om daar een antwoord op te geven.

Nu is het zo, JJ, dat ik mij de vraag als zodanig niet meer kan herinneren.

De vraag zou kunnen zijn: Denk je dat de tijd rijp is? En hoe wil je het vormgeven?

Ik kan op deze belangrijke vraag niet meteen het antwoord geven, alhoewel ik diep in mij het antwoord voel. Maar ik voel mij niet bij machte om er de juiste woorden aan te geven en ik heb ook het gevoel dat mijn informatie wellicht ontoereikend is om een passend antwoord te geven. Ik constateer uiteindelijk dat ik op zoek moet gaan naar informatie die wellicht bijdraagt tot het geven van een zo volledig mogelijk antwoord.

Denkend aan Groen Geluk zou die informatie kunnen bestaan uit een plan van aanpak voor een script waarmee je via de jeugd op een speelse manier het bewustzijn kunt verhogen zonder weerstand op te wekken.

Op een verhoging middenin de hal staan op een ronde tafel hoge kunststof kokers, een soort moderne versie van boekrollen, die tezamen de levensencyclopedie vormen waar alle informatie in opgeslagen ligt. Op iedere koker staat een letter van het alfabet. 

Tussen de alpha en de omega, het gehele Griekse alfabet, liggen alle beginletters van de wegen die naar God leiden. Alle spirituele wegen uit heden en verleden.

Mij wordt te verstaan gegeven dat ik moet zoeken bij de letter ‘i’. 

De ‘I’ staat voor Integrale Spiritualiteit. Als men dieper alle spirituele stromingen beschouwt, komt men op een punt waar het samenkomt. Ook de Cursus in Wonderen is hierin zeer belangrijk. En ik moet nu in dit verband ook denken aan het boek ‘Meester Eckhart versus advaita’. Zoals je weet was Meester Eckhart een middeleeuwse christelijke mysticus. In zijn werk komt eigenlijk alles al samen.

Dan word ik wakker.

Ineens begrijp je het.

Als ik het allemaal zo beluister, Tetty, dan sluit je droom helemaal aan bij de Ontmoetingsdroom, De nieuwe school-droom en mijn dagdroom over het schrijven van Groen Geluk. En als je particuliere tuinknecht Jan Jerfaas kan ik niet anders zeggen dan dat je droomleverancier er geen gras over laat groeien.

Maar even los van het eventueel schrijven van een Groen Gelukkig boek geldt Integrale Spiritualiteit evenzeer voor de reisbeschrijving van het pelgrimspad. Het feit dat ik moet zoeken bij de letter ‘i’ bracht bij mij de gedachte aan ‘ichtus’. Eveneens kwam ‘inzicht’ in beeld. En dat is zeker belangrijk. En wat er verder uit de koker ‘i’ gaat komen, JJ? We zullen zien. Dit gaat, zoals je zelf al zegt, dieper.  

Maar nu je naast de Cursus in Wonderen ook het voor mij onbekende boek van Meester Eckhart noemt, dringt zich opnieuw de vraag op: Wat zijn wij zonder boeken?

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 075 - De Zondagsbeurs | Leave a comment