Category Archives: 060 – De CIW en leermiddelen

Het Pad van de Pelgrims – De CIW en leermiddelen

In de stilte van de ontwakende dag is een lichte ruis hoorbaar. Twijfel sluipt op kousenvoeten de morgenstond binnen en breekt in op het aanbreken van de vroege morgen. In de ochtendstemming groeit bij JJ de behoefte om een stem te geven aan datgene waarmee de steeds groeiende afstemming tussen de water-landers gediend zou kunnen zijn. En resonerend op een diep niveau van verbinding tussen elkaar stelt TV haar zender in, zodat er over en weer een feilloze ontvangst kan zijn. Want als er ruis op de lijn zit, is afstemming van wezen-lijk belang om voorbij de ruis te komen, zodat er ongestoord contact kan zijn. En TV hoort JJ zeggen:

Vanochtend toen ik wakker werd zogezegd was eigenlijk alleen Jerfaas bij bewustzijn en die nam ‘gedachten’ waar, die niet van de jantjes leken te zijn, maar het zou kunnen van wel. Die gedachten gingen  over de Cursus in Wonderen en de belangrijkheid van die boodschap.

Jezus heeft bijna 2000 jaar gewacht voordat Hij de Cursus in Wonderen heeft doorgegeven. Het is een spiritueel, filosofisch en psychologisch manuscript van een dusdanig hoog nivo, dat iedereen die de moeite neemt het in te kijken zijn leven ziet veranderen. Ook komt het voor dat men het in de hoek gooit omdat bepaalde dogma’s gecorrigeerd worden. En daar is het nu juist voor verschenen.

Het is een complete leerweg die voor mij ontzettend veel betekent en mij veel inzichten heeft verschaft. Althans, zo komt het me voor. Alle mogelijkheden om het Koninkrijk te betreden komen daar in voor.

De CIW is subliem in het blootleggen van het ego. Het werkboek is de ontmoetingsplaats van het ego en dat is een heftige reis, die 365 zogenaamde lessen. Daar waar het tekstboek regelmatig uitmunt in ondoorzichtelijk taalgebruik, is het werkboek verbluffend helder. Althans voor degenen die werkelijk de weg terug naar God wensen. Want zo niet, dan zal het ego ook het werkboek afkeuren met argumenten die de persoon in kwestie het beste uitkomen. Het accepteren van, zoals de Cursus het stelt, het feit dat de volledige wereld buiten je een weerspiegeling is van het innerlijk, al dan niet bewust, vraagt nogal wat.

De CIW legt uit dat het ego ontstaan is bij de afscheiding van God en zich daarna verdeeld heeft in talloze fragmenten die wij zieltjes noemen. En de terugkeer naar de Eenheid is de weg van bewustwording, dus het loslaten van iedere vorm van uniciteit. Jan is een fantoom. Alles wat tijdelijk is, is niet werkelijk. Jan, het steeds veranderende lichaam met zijn steeds veranderende verhaal, is niet werkelijk. Het niet veranderende aspect wat er is, is wat ik Jerfaas noem.

Eigenlijk is het zo dat alles wat Jan gelezen heeft iets toevoegen is aan Jan, en die is ego. Maar mogelijk kan die informatie wel het geloof in de persoon losweken. Per slot  heeft Jezus ook tijdens zijn aardse leven informatie onder de mensen gebracht. Net als dat nu via andere kanalen geschiedt.

Het persoonlijke ego heeft die andere mensen ook nodig, om er iets van te vinden, iets te misprijzen en te oordelen. Jerfaas ziet die vaak heel subtiele meningen die in de gedachten van Jan opduiken. En zoals altijd worden die zachtkens door de H.G., de Heilige Geest, symbool voor ons juist gerichte denken, gecorrigeerd. Het lijkt of er met een bloem op zijn schouder getikt wordt. Echt waar, Tetty, zo voelt het.

En de CIW vertelt dat die oordelende waarnemingen in feite naar buiten gerichte projecties zijn. In wezen zit het allemaal in Jan zelf. Het is verborgen schuld en angst, vanwege de vermeende afscheiding van God. Alle grote verlichten benoemen de toestand zonder ego als ‘de verlichting’ en ook de CIW en de christelijke traditie hebben daar woorden voor.

Ik meen dat je aanvoelt wat ik bedoel als ik zeg dat de woorden van Jezus uit de CIW, maar bijvoorbeeld ook de woorden van Tolle of andere leraren, op de een of andere manier voorbij zullen komen in mijn ‘geestesbewustzijn’. Dat is de ruimte die ik met jou wil delen. Het kan voor mij niet anders. Ik wil met jou delen wat voor mij het belangrijkste is, want ik voel diep van binnen dat het voor ieder mens het belangrijkste is. Jezus heeft gedemonstreerd dat het mogelijk is om van binnen vredig te zijn wat er ook maar buiten ons gebeurt. ‘De Vrede die ieder verstand te boven gaat is ons beloofd als zijnde te ervaren.’

Ja, dat is ook de ruimte die ik met jou wil delen en die we volgens mij al delen. Alles wat we tot nu toe met elkaar gedeeld hebben maakt daar op de een of andere manier al deel van uit. Want boven het denken en in alles wat gedeeld wordt, schijnt het licht van bewustzijn, het Licht van Liefde. In die Liefde zijn wij verbonden en het is die Liefde die ons samenbrengt. Zo voel ik het. Ik voel mij met hart en ziel in onvoorwaardelijke Liefde met jou verbonden. En dat is ook wat Jezus mij heeft laten voelen. Hij symboliseert voor mij de Weg, de Waarheid en het Leven. Hij heeft mij de weg van onvoorwaardelijke Liefde laten zien. Ik hoef alleen maar naar hem te kijken en ik weet genoeg. En daarbij gaat het niet om Jezus, maar om dat wat hij vertegenwoordigt. Het is de weg van onvoorwaardelijke Liefde die ik ga en die ik met jou wil gaan.

Tetty, al deze gedachten vanochtend maken me duidelijk dat het van cruciaal belang is om bepaalde dingen te delen. Uiteraard laat ik me daarin leiden. Geloof me, het gaat puur om dingen die van groot belang zijn voor de weg naar Boven, en zoals gezegd alleen datgene wat me aangereikt wordt. Dat kan iets zijn wat met de Cursus of met een andere manier van onderricht te maken heeft. Of bijvoorbeeld iets van Tolle, die ik als leraar erg hoog heb staan.

Je vertelde eens dat je een reserve voelde ten aanzien van bepaalde leraren. Jan heeft dat ook en vooral in het verleden ten aanzien van dominees. Maar goed beschouwd is iedere goede leraar iemand die louter de weg wijst. Niet de leraar is het onderwerp van devotie of aanbidding, maar datgene waar hij naar verwijst, dat is wat de uiterste aandacht verdient. De leraar dient alleen behulpzaam te zijn bij het wegnemen van de belemmeringen die het zien van de Waarheid in de weg staan.

Ah, in dat laatste zie ik het beeld uit mijn droom ‘De nieuwe school’, waar ik als speciale taak het schoonhouden van de vloer kreeg, waarbij ik belemmeringen tegenkwam. Als ik dan even terugluister naar wat ik daar zei: 

Het is belangrijk om eventueel vuil, als zijnde belemmeringen, tussen het bewuste en onderbewuste, die de scheiding in stand houden, op te ruimen. Zodat de basis ‘schoon’ is, er geen weerstand is en de Waarheid zo zuiver mogelijk gezien kan worden. Het is mijn taak om daar behulpzaam bij te zijn… 

en: 

In dat wat ik in mijzelf opruim en wat tegelijkertijd een groter algemeen belang dient, word ik geconfronteerd met de manier en het niveau waarop de ander leert, ervaart en zich ontwikkelt en daarbij mogelijk nog afhankelijk is leermiddelen en leerboeken. En dat heb ik te accepteren in plaats van dat ik graag zou willen dat die ander dat ook maar gaat opruimen…  

dan sluit dat aan bij wat jij nu noemt. 

Zo kan de Cursus of welk boek dan ook de functie van Leraar of leermiddel vervullen, want het kan alleen maar verwijzen naar de ‘innerlijke Leraar’ die staat te trappelen om uitgenodigd te worden.

Natuurlijk is dat zo. Maar mijn reserve geldt, in zijn algemeenheid, niet zozeer de leraar of het leermiddel, maar hoe er met de leraar of het leermiddel wordt omgegaan. Dat het niet, ook al heeft het iemand nog zoveel gebracht, tot het enige ware wordt gemaakt. 

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Het gaat er uiteindelijk om dat je in Rome aankomt en de weg ernaar toe kan voor iedereen verschillend zijn. Ik ben in het zogenaamde spirituele circuit veel dingen tegengekomen die tot dogma verheven worden, terwijl het feitelijk slechts hulpmiddelen zijn. Iedere leraar, leermiddel of traditie heeft zijn waarde en het gaat inderdaad om waar het naar verwijst. Maar het gaat uiteindelijk om de ervaring en die doet zich voor in het leven. Het vasthouden aan of het volgen van een leraar/leermiddel kan een ervaring ook in de weg staan. In dat geval kan het, als ik naar ‘De nieuwe school’ kijk, een obstakel zijn waardoor je de vloer niet schoon krijgt. 

Maar ik meen bij jou toch wel wat twijfel te bespeuren aangaande uitspraken die naar Jerfaas verwijzen of als er van mijn kant citaten van bepaalde geschriften en mensen genoemd worden.

Wat betreft uitspraken die naar Jerfaas verwijzen en uitspraken die gedaan worden waarin bijvoorbeeld de Cursus of Tolle aangehaald worden…daarin gaat het erom of er ook daadwerkelijk een innerlijke ervaring mee verbonden is. Dat het niet alleen maar kennis en begrip van het hoofd is, maar ook een weten en ervaring van het hart. Zelf zeg ik alleen maar wat ik ook zelf gevoeld en ervaren heb. Want anders blijft het boekenwijsheid. 

Uiteraard hoeft er geen enkele belemmering te zijn om iets of iemand te citeren. Maar je kunt nog zoveel boekenwijsheid bezitten, het gaat er uiteindelijk om dat je het vertaalt en integreert in je dagelijks leven en als zodanig de ervaring in het leven voelt en gevoelsmatig begrijpt, dan wel bewust bent geworden. Alleen op die manier groei je aan het leven ten Leven en wordt kennis van het hoofd omgezet in kennis van het hart. Dat is een dieper weten, een innerlijke wijsheid die in je ligt. 

En in hoeverre is de twijfel die je bij mij meent te bespeuren je eigen twijfel die je op mij projecteert? Maar zoals je al zei: Twijfel is van het ego, en daar worden we stap voor stap van verlost onder Zijn Leiding. Laten we daarom als water-landers een stap zetten door onze twijfels te laten varen.  

We willen deze stap volledig zetten, opdat we met meer zekerheid, oprechter en met een steviger onderbouwd vertrouwen weer verder kunnen gaan. Onze schreden zijn niet altijd even vast geweest, en twijfels hebben ervoor gezorgd dat we onzeker en langzaam de weg gingen die deze cursus uiteenzet. Maar nu spoeden we ons voort, want we naderen een grotere zekerheid, een bestendiger doel en een zekerder bestemming. (Wd1.hV.In.1:4-6) 

Het is dus mogelijk ‘van gedachten te wisselen’ zonder uitzondering. En dat er over en weer dingen mondeling doorgegeven worden, is voor Jan Jerfaas wel zo aangenaam, aangezien het energieveld waarbinnen dat gebeurt bijzonder weldadig aan voelt. Het is verbluffend, Tetty, en is voor mij H.O.E. genaamd, Heaven On Earth.

Vermomd als ego-verschijning, bijgenaamd Jan, maakt het Jerfaas zo mogelijk nog gelukkiger dat de zogenaamde Tetty de CIW is gaan waarderen. Hoe kan het ook anders. Als er al vele (dwaal) wegen naar Rome leiden, hoeveel leiden er dan wel niet naar de Hemel? En naar de overtuiging van Jerfaas zou één van die wegen naar de Hemel best wel via Rome kunnen lopen.

Jezus roept zijn kudde tezamen, en naarmate de schaapjes meer samen optrekken naar de hemelse grazige weiden, gaat hun geblaat meer éénstemmig klinken. Zij spitsen hun oortjes om de Stem van de Goede Herder goed te kunnen horen. En hij spreekt op vele manieren, dat moge duidelijk zijn, ook middels geschreven woorden. Hoe stiller de schaapjes zijn, hoe meer ze Hem kunnen horen.

We kunnen putten uit vele bronnen die de boodschap brengen, maar waak ervoor dat je volledige afstemming wilt hebben op of via het een of andere leermiddel. De boodschap kan op velerlei manieren tot je komen. Richt je op de boodschap zelf, zonder de vorm waarin die verschijnt of de taal waarin gesproken wordt te verheffen tot. Zelfs de Cursus zul je dienen los te laten. Lees en luister door de vorm heen. Laat de boodschap tot je hart spreken. 

Ervaren is zien met je hart. Dus laten we van HARTe ÉÉN-stemmig afgestemd het pad voortzetten.

Geruisloos lopen de pelgrims verder, vergezeld van woorden die de blauwe route beschrijft.

Zou het voor jou mogelijk zijn je broeder te haten als jij was zoals hij? Zou je hem kunnen aanvallen als je inzag dat je samen met hem op reis bent, naar een bestemming die dezelfde is? Zou je hem niet op elke manier die in jouw vermogen ligt helpen die te bereiken, als zijn welslagen als het jouwe werd gezien? (T24.1.6:1-3)

Tetty, het is geweldig om samen deze dingen te doen, het is een Godsgeschenk voor mij. Het lezen van de CIW lessen samen met heel veel mensen over de hele wereld, die allemaal hetzelfde schema hanteren is al geweldig en geeft een kick. Maar om samen met één mens, een spiritual buddy zogezegd, deze weg te bewandelen is wel heel bijzonder. Thank you for being my buddy, my friend and my soulmate. Je bent een Godswonder.

De pelgrims gaan in toegewijde saamhorigheid het pad waarop de Heilige Relatie een vormloze gedaante zal aannemen. De Hemel wacht op hen.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 060 - De CIW en leermiddelen | Leave a comment