Category Archives: 053 – Het ego in actie

Het Pad van de Pelgrims – Het ego in actie

Tetty, het doet me bijzonder veel genoegen de Space-TV uitzending te ontvangen en ik realiseer me dat het eigenlijk een satellietverbinding is. Het signaal van A naar B, anders gezegd van JJ naar TV, loopt via een verbindings-eenheid in de ruimte. Als de frequentie goed afgestemd is, dan is er wederzijdse ontvangst. Er kan eerst nog even wat ruis zijn, maar na wat draaien aan de variabele condensator, zoals dat in de radiotechniek heet, komt de boodschap al spoedig veel duidelijker binnen. Eigenlijk geweldig, als je nagaat dat er alleen al op aarde meer dan zes miljard wezens bewust of onbewust op de enige en juiste golflengte afstemmen. Misschien is het zo dat wij elkaar treffen op dezelfde golflengte, en dat anderen dat net zo doen, maar dan op een andere frequentie.

Nog namijmerend over het TV programma dat na het droom-weekend werd uitgezonden, is het mij eens te meer weer gebleken hoe het leven als het ware naar je toekomt, het gebeurt je. Zo ervaar ik dat zelf ook. De goede dingen zijn de zegeningen en de vervelende dingen zijn de vergevingslessen, zoals de Cursus het noemt, waar je aan toe bent. Daar kun je niet voor weg lopen. Ze komen terug, nog in dit leven of in een volgend leven, mogelijk in een iets andere vorm, maar het is dezelfde les. De Cursus noemt iets vergeving als je inziet dat het in wezen niet werkelijk is wat er gebeurt.

Zoals ik vergeving ervaren heb en beschreven heb in mijn boek ‘Verdwaald Verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde’ is vergeving de acceptatie dat er niets anders is gebeurd dan wat gebeuren moest, het heeft een doel. Daarbij is het zo dat wat er gebeurt, zich slechts afspeelt binnen de illusie van het mens-zijn, het denkbeeldige niveau van afgescheidenheid. En wetende dat de Enige Werkelijkheid bij God is, zou je je op zielsniveau kunnen afvragen: hoe werkelijk is dan dat wat er gebeurt? Wij denken dat het gebeurt, maar in Werkelijkheid heeft het niet plaatsgevonden. Slechts in  gedachten hebben we ons een bepaalde realiteit gecreëerd die niet werkelijk bestaat, maar die voor ons wel levensecht lijkt. 

Niets wat tijdelijk is, is werkelijk te noemen, zegt de Cursus. Het is gewoon iets wat wij zelf op een of andere wijze opgeroepen hebben. Moeilijk te geloven, maar uit zeer gezaghebbende Bron komt dat steeds weer tot ons. Eckhart Tolle zegt: ‘Say yes to the present moment, because it is already as it is.’ Met andere woorden, waarom zouden we ons opwinden over iets wat al gebeurd is? Op die vraag hebben we wel een antwoord, en dat is het ego. Het oordeelt altijd. Soms is iets goed als het iets toevoegt aan de illusoire persoon. Maar meestal is het niet goed.

Soms is er iets wat heel werkelijk lijkt en dan claimt een jantje even alle aandacht. Het voelt als ‘ik’, maar vrijwel onmiddellijk is Jerfaas er weer bij en ziet het. Het ‘ik’ is dan weer Jerfaas. Maar op het moment dat de letterlijke gehechtheid aan lichaam en persoon even naar boven komt, wordt het ‘ík’ overgenomen. Althans zo voelt dat voor mij.

Ter illustratie wil ik je even de kijkdoos voorhouden, Tetty. Jerfaas zag dit weekend de jantjes weer in actie. Overduidelijk sprongen zij uit het ego-reservoir tevoorschijn, en zo snel dat het automatismen zijn die gewoon in het programma zitten.

Ah, de jantjes waren weer actief. Ik ben benieuwd naar de inhoud van de kijkdoos. Laat maar eens iets zien, JJ, welke dingen er in het bewustzijn voorbij zijn getrokken. 

Nou, kijk maar. De eerste actie is van jantje-schrik en jantje-agressief.

TV ziet hoe vanuit het niets zich een situatie voordoet waarin JJ op de fiets zowat van de sokken gereden wordt. Terwijl de andere fietser zo schrikt dat hij geen benul heeft om te remmen, heeft JJ nog net de tegenwoordigheid van geest om dat wel te doen en weet hij zo een frontale aanrijding te vermijden. De jantjes schrikken en roepen vol agressie ‘stomme kl……zak’ tegen de andere man die als een speer verder rijdt.

Alles voltrok zich in een split-second, Tetty. Jerfaas glimlachte terstond en het voorval was voorbij. Maar wie schold daar? Was ik dat? Wie is ik? Het gebeurde gewoon, zonder na te denken over: zal ik nu maar schrikken of toch niet? Zal ik wel of zal ik niet schelden? Het was gewoon het ego in actie, het lichaampje liep gevaar en reageerde agressief, dat was het. Jerfaas was de getuige maar voelde geen verantwoordelijkheid.

Opnieuw wordt TV de kijkdoos voorgehouden en ze ziet hoe het tweede incident zich afspeelt tijdens een wandeling in het bos.

Ze ziet een droge stoffige zandweg waar een smal fietspad naast ligt en daar loopt JJ op. Daar komt een auto aanrijden met een ouder echtpaar erin. Een gigantische stofwolk hangt achter de auto. Terwijl Jan de bestuurder met gebaren verzoekt wat rustiger te rijden en tevens met de vinger naar de stofwolk wijst, geeft deze heer geen enkel gevolg aan het verzoek en blijft het stof opwerpen.

Tetty, in een flits waren jantje-oordeel en jantje-agressief daar en lieten mij mijn middelvinger opsteken toen de auto mij passeerde. Wederom keek Jerfaas geamuseerd toe. Wie was ik? De jantjes of Jerfaas? Volgens de verzamelde spiritualiteit zijn wij niet ons lichaam, niet onze gedachten en niet onze emoties. Wat kunnen we dus doen of veranderen aan die automatismen van het ego?

Gewoon kijken, en niet oordelen. Net zoals de stofwolk gebeurt, zo gebeurt de reactie. Door te accepteren, misschien achteraf, dat alles gebeurt zoals het gebeurt, zal de volgende stofwolk mogelijk minder agressie veroorzaken. Want daarnaast had die man in de auto net als de fietser misschien wel een hele goede reden om hard te rijden. Jan weet dat niet. Hoeft dat ook niet te weten. Hij weet ook niets, hij is een optelsom uit het verleden. Zonder verleden wist hij niet eens wat een stofwolk is, en ook niet dat die hinderlijk kan zijn. Dan zou hij in ‘the present moment’ zijn, of zoals de Cursus zegt…

Het Heilig Ogenblik…daar hoort Jerfaas thuis…in die Oceaan van Stilte…

Hij is onderweg daarheen en is in goed gezelschap.

from Space to Space, with Love

ze zijn de Spacious Beïngs

ÉÉN-stemmig afgestemd

H.O.E. Geest-ig…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 053 - Het ego in actie | Leave a comment