Category Archives: 040 – De Engelen van Hunker

Het Pad van de Pelgrims – De Engelen van Hunker

Staande in de bunker legt hij nu ook zijn oor te luisteren. Hé, wat hoort hij nu weer? Een lied? Waar gaat dat over? Het is niet te geloven!!!

Tuesday, afternoon,

I’m just beginning to see, now I’m on my way.

It doesn’t matter to me, chasing the clouds away.

 

Something, calls to me,

The trees are drawing me near, I’ve got to find out why?

Those gentle voices I hear, explain it all with a sigh.

 

I’m looking at myself reflections of my mind,

It’s just the kind of day to leave myself behind.

So gently swaying through the fairyland of love,

If you’ll just come with me you’ll see the beauty of.

 

Tuesday, afternoon,

I’m just beginning to see, now I’m on my way.

It doesn’t matter to me, chasing the clouds away.

 

Something, calls to me,

The trees are drawing me near, I’ve got to find out why?

Those gentle voices I hear, explain it all with a sigh.

(Moody Blues)

Nog onbewust van het feit dat ‘the fairyland of love’ nadert, klinkt het hem veelbelovend in de oren dat steeds duidelijker te zien zal zijn hoe de weg zich aftekent. Hij kijkt naar de lucht waarin de jagende wolken ooit verjaagd zullen worden en hemelsblauw ‘the fairyland’ zal omspannen. Dat wat hem roept zal met zachtmoedige stem de tekenen fluisteren die de al zoekende ziel AL zal laten vinden. In alles is voorzien…

…en het zal niet zomaar zijn dat haar hand in de schare engelen getrokken wordt naar de engel die antwoord geeft op ‘the trees are drawing me near, I’ve got to find out why?’

De bomen hebben de gestalten van Engelen aangenomen. Zij voelen de hunker in de bunker en als in een omhelzing staan ze beschermend om hem heen. Ze omringen hem met liefde en houden de wacht. Ze weten dat de hunker hem zal aansporen het tijdelijke vermaak van deze wereld achter hem te laten. En kijkend naar het spel dat de herfstbladeren spelen, vergezellen hem de woorden uit het blauwe boek. 

Je bent gekomen tot waar de weg bedekt is met een bladertapijt van valse verlangens, gevallen van de bomen van hopeloosheid die jij vroeger zocht. Nu zijn ze vertrapt. En je kijkt op naar de Hemel, waarbij de ogen van het lichaam nog maar een ogenblik dienst doen. Vrede is al herkend, ten leste, en je kunt voelen hoe haar zachte omhelzing jouw hart en denkgeest met vertroosting en liefde omringt.(Wd1.200.10:3-6) 

De Engelen van Hunker zullen hem begeleiden als zijn hart getrokken wordt naar het Hart van de Schepping, waar het verlangen zal oplossen in de eeuwige Vrede en Vreugde van Liefde.

Want liefde zou jou vragen alle verdedigingen als louter dwaasheid af te leggen. En jouw wapens zouden zeker tot stof vergaan. Want dat is wat ze zijn.(Wd1.170.5:4-6) 

Het strijdtoneel in en om de bunker zal er verlaten bij liggen als het antwoord op de vraag gegeven is. Alomtegenwoordige Leegte zal de plaats ingenomen hebben van wat een plaats leek te hebben, maar slechts in gedachten heeft plaatsgevonden.

Met de hunker als metgezel richten zij, die elkaars metgezel zijn, hun Green Eyes blik naar de Hemel, wetende dat ze steeds dichter naar de bron van alle leven gevoerd worden, vertrouwende op:

Alleen God is betrouwbaar en Hij zal onze voetstappen leiden.

(Wd1.200.9:4)

Het is op tuesday afternoon 20-11-2012 als hun voetstappen de richting inslaan naar het landgoed van de zuivere heldere bron, waar ze hun voeten lekker laten spelen met de herfstbladeren.

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 040 - De Engelen van Hunker | Leave a comment