Category Archives: 039 – De uitnodiging

Het Pad van de Pelgrims – De uitnodiging

Ja, het Wonder waarnaar gehunkerd wordt, is God te zien. Kijk je vanuit het ego of vanuit je ware aard, Liefde. Hunker in de bunker is het bewijs dat er diep vanbinnen een strijd gaande is tussen het vlees en de geest. Het is de roep van een sterk zielsverlangen naar de eeuwige liefde van God. 

 Uw geest, afkomstig van de almachtige God,

is niet tevreden met wat deze wereld biedt;

en zal nooit tevreden zijn,

omdat u de grootste schat van uw ziel bent verloren,

die al uw verlangens kan bevredigen: God. 

(Paramahansa Yogananda) 

Aardse zaken zullen dat verlangen nooit kunnen bevredigen. Alleen onvoorwaardelijke liefde uit de Bron kan de ziel bevredigen. 

Tetty, ik lees hier in het blauwe boek:

Voorbij deze wereld is een wereld die ik verlang. Ik kies ervoor die wereld te zien in plaats van deze, want hier is niets wat ik werkelijk verlang. (Wd1.129.7:3-4)

De Vader roept, de Zoon zal gehoor geven. En dat is al wat er te zeggen valt over een wereld die gescheiden lijkt van God, en waar lichamen werkelijkheid hebben. (Wd1.200.9:6-7)

Er is een plaats in jou waar deze hele wereld is vergeten, en waar geen enkele herinnering aan zonde en illusie nog voortleeft. Er is een plaats in jou waar tijd niet speelt, waar de weerklank van de eeuwigheid wordt gehoord. Er is een rustplaats zo stil dat geen geluid opstijgt dan een lofzang aan de Hemel tot blijdschap van God de Vader en de Zoon. Waar Beiden verblijven, worden Beiden herinnerd. En waar Zij zijn is de
Hemel en heerst vrede. (T29.V.1:1-5) 

Zoals al eerder gezegd, Tetty, heeft de Cursus in Wonderen mijn leven veranderd. Het heeft antwoord gegeven op alle vragen die ik al zo lang had ten aanzien van het christelijk geloof. De dogma’s die me steeds het gevoel gaven dat ‘er iets niet klopte’. Qua leringen zogezegd ben ik er uit, nu de constante ervaring van Liefde nog, en die moet je geschonken worden. Dat kun je mijns inziens niet zelf doen, je kunt het hooguit ‘uitnodigen’.

Je kunt het in zoverre uitnodigen door je bewust te zijn dat jij uitgenodigd wordt. Hoe kijk je? Hoe luister je? Dat is het enige dat je kunt ‘doen’. En het is zo, dat Liefde zich niet openbaard in het doen, maar in het niet-doen. 

God Zelf zet de laatste stap, zegt Jezus in de Cursus.

God kan pas een laatste stap zetten, als jij de laatste stap zet. God wacht op jou. Het is aan jou.

In de Bijbel staat: Tenzij gij uzelf verloochene, zult gij het Koninkrijk niet zien.  

Dit is een prachtige uitspraak, die je al eens eerder noemde. Jij vroeg je toen af of er bedoeld wordt dat Jerfaas de hele persoon Jan met zijn jantjes liefdevol terzijde moet schuiven. En ik antwoordde toen: wat zou er gebeuren als Jerfaas de hele persoon Jan met zijn jantjes liefdevol omarmt in plaats van liefdevol terzijde schuift? God in ons, met ons, door ons. God in Jan, met Jan, door Jan. Dat kan niet als je Jan terzijde schuift. Dat kan alleen als je je overgeeft. Want jezelf verloochenen is jouw eigen kleine wil overgeven aan de grote Wil van wie Jezus ‘de Vader’ noemt. Dat doe je niet door jouw wil terzijde te schuiven, maar door jouw wil te laten opgaan in de Wil van de Vader. De overgave van het doen aan het niet-doen, het gedaan worden. Vrede zij met u! 

Er is geen vrede dan de vrede van God, omdat Hij één Zoon heeft die geen wereld kan maken tegengesteld aan Gods Wil en aan die van hemzelf, die dezelfde is als de Zijne.(Wd1.200.7:1) 

Goed, laten we er vanuit gaan dat Jerfaas het bewustzijn is. En als ik dan Jan Jerfaas zie, dan voel ik dat Jerfaas heel graag wil, en dat Jan als instrument, ondanks een amusant geluid, toch ook een mooie klank laat horen. Ik luister er in ieder geval graag naar. Ik luister erdoorheen, zoals ik er ook doorheen kijk. Zo nodig je het wonder in jezelf uit en zal de ervaring van Liefde je geschonken worden.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 039 - De uitnodiging | Leave a comment