Category Archives: 028 – De verandering

Het Pad van de Pelgrims – De verandering

Dat is wel een bijzondere TV-aflevering die in droomland te kijk is gezet, Tetty. Zelf heb ik nooit geprobeerd een droom te verklaren. Alhoewel mij de laatste tijd wel eens een droom overkomt die mogelijk een duidelijke boodschap inhoudt of een weergave is van het proces van innerchange wat gaande is. Luisterend naar jouw droom meen ik toch een duidelijke lijn te bespeuren in het feit dat er iets veranderd is met betrekking tot hoe je in het leven staat.

De droom laat inderdaad zien dat ik anders in het leven sta. Schoenen suggereren dat je een solide basis hebt in het leven en met beide voeten op de grond staat. Schoenen staan ook voor de stappen die genomen moeten worden of reeds genomen zijn. 

Terwijl ik kennelijk onbewust nog het idee had dat ik mijn bruine leren schoenen draag waarmee ik ‘van Huis’ ben gegaan om aan dit leven te beginnen en waarmee ik lange tijd door dit leven gelopen heb, geeft de wisseling van schoenen aan dat, zonder dat ik dat wellicht in de gaten heb gehad, er een verandering heeft plaatsgevonden dan wel plaatsvindt. En mogelijk heeft dat ook te maken met een rol die verandert.  

Het is de bewustwording van een ontwikkeling waarvan ik voel dat die zich enerzijds al heeft voltrokken en anderzijds zich aan het voltrekken is. Ik ben natuurlijk door een diepgaand innerlijk proces anders tegen het leven aan gaan kijken en de verandering die zich zichtbaar en voelbaar in mij voltrokken heeft, wordt nu ook zichtbaar en voelbaar in de buitenwereld. Nieuwe schoenen kan betekenen dat de verandering mij op een levenspad brengt dat nieuw voor mij is. 

Dit alles vindt plaats binnen een omgeving die mij vertrouwd is en die mij tot woonplaats dient. Het centrum is de plek waar ik ben in het hart van…in mijn wezen. Van daaruit begeef ik mij in de stoffelijke wereld met zijn gevarieerde aanbod aan goederen. En de wijze waarop ik mij daarin verplaats is vanuit eigen kracht, waarbij ik het stuur in eigen handen heb en zelf zorg voor evenwicht.  

Kijkend naar die roze gympen zie ik een kleur die staat voor vrouwelijk, gevoel en intuïtie. Er wordt ook wel gezegd dat roze staat voor universele, allesomvattende liefde, vriendschap en trouw. Roze bevordert de naastenliefde, het medeleven en de onvoorwaardelijke liefde waarmee we boven onszelf uitstijgen en waardoor we onze eigen behoeften aan de kant zetten voor anderen en van eigenbelang afzien ten bate van de gemeenschap.  

Hoe dan ook zijn de gympen van soepel materiaal en ze staan voor mij voor een vrijetijdsgevoel. Het laat zien dat de wijze waarop de verandering vorm krijgt vooral vanuit gevoel is, dus meer intuïtief. En als er sprake is van een soepel meebewegen in het veranderingsproces geeft dit een vrij en ontspannen gevoel. 

Maar het feit dat je zo verrast en blij bent, Tetty, lijkt aan te geven dat het iets is wat je totaal niet verwacht hebt. 

Ja, de bewustwording dat ik op dit punt in mijn ontwikkeling sta, verheugt mij. En ik ben verrast, omdat wat ik als een onbewust verlangen in mij meegedragen heb al gerealiseerd is, en dat door de  stappen die ik gezet heb nu tot uiting komt dat ik inderdaad mijn bekende en vertrouwde kader uitstap. 

Je treedt er als het ware mee naar buiten, zou je kunnen zeggen.

Dat jij dat zo zegt, JJ, ervaar ik als een eye-opener. Daarom moet ik natuurlijk naar het toilet. Een toilet is een plek om iets los te laten. Bovendien bevindt het openbare toilet zich aan de rechterkant van de straat en rechts staat voor toekomst. Kennelijk is het nu de tijd om iets los te laten om verder te kunnen gaan en om ermee naar buiten te treden. 

En het is wel heel symbolisch dat mijn roze gympen ook opvallen bij de vrouw die daar de boel beheert. Een vrouw is symbool van het ontvankelijke en staat voor het gevoelsaspect. Als ik vanuit mijn gevoel denk en handel, zal ik mijzelf herkennen in mijn omgeving en mijn omgeving zal zich in mij herkennen. Als ik het laat zien, wordt het gezien.  

Daarna fiets ik terug naar hotel Warnsborn, net even buiten het centrum, waar ik momenteel mijn intrek heb genomen. Als je bedenkt dat een hotel symbool staat voor tijdelijkheid, dan wijst dit ook op een overgangsperiode of een verandering in de eigen identiteit of zelfs het verlies ervan.

Warnsborn betekent zuivere of heldere bron. In het dagelijks leven is landgoed Warnsborn, waar het hotel deel van uitmaakt, voor mij een geliefde plek, waar ik mij helemaal op mijn plek voel. En hoe mooi komt dit nu tot uitdrukking in de droom, ook met betrekking tot wat ik doe.  

Je oefent heel duidelijk je functie uit in de openbaarheid en dat wekt verbazing bij anderen. 

Ja, ik doe wat ik voel dat ik moet doen, ongeacht wat anderen ervan vinden, en ik voel mij erbij thuis. 

Vervolgens ben ik opnieuw in het centrum, maar nu aan de linkerkant van de straat. Links staat voor het verleden. En daar ontmoet ik toeristen. Een toerist is op reis en geeft beweging aan. Ze zijn onderweg en zijn hier nog niet thuis. Enerzijds is er bij hen in de kern, in hoe het voelt, een moment van herkenning, maar als er tijd en plaats, vóór Veenendaal, aan verbonden wordt, m.a.w. vorm, is er geen herkenning meer. Die mensen blijven op reis tot ze de vorm kunnen loslaten en alleen nog maar afgaan op hun gevoel. Dan zal er herkenning zijn in wat ze zijn. Zij gaan verder, ik blijf hier.

Roden, wat in werkelijkheid ook mijn woonplaats vóór Veenendaal is geweest, staat voor verleden tijd. Het geeft tegelijkertijd aan waar ik nu sta. Het zegt ook dat het in Roden begonnen is, want daar woonde ik toen ik de miskraam kreeg waardoor ik de bijnadoodervaring heb gehad. In Roden is, weliswaar onbewust, mijn ontwikkeling ingezet. Maar wonende in Veenendaal vond de herinnering aan mijn bijnadoodervaring plaats, waardoor mijn leven veranderd is. Hier is mijn bewuste ontwikkeling begonnen. Anderzijds zegt het feit dat de mensen mij niet herkennen iets over mij.

Ja, uiterlijk ben je nog dezelfde, maar in wezen totaal niet meer. 

Inderdaad, en als zodanig herken ik mijzelf meer in het heden dan in het verleden.  

Het feit dat je vervolgens twee verschillende schoenen aanhebt, geeft aan dat er toch nog twijfel is in de zin van: ben ik wel veranderd of niet?

Ja, er is nog de neiging om aan het oude vast te houden, omdat er twijfel is omtrent het hoe en wat van mijn verandering en hoe daar vorm aan te geven. De twijfel die mij verwart en waar ik mij niet prettig bij voel. Het oude nog niet kunnen loslaten, terwijl het nieuwe zich ook al laat zien. Ik zit duidelijk in een overgangsfase.

Maar ik fiets gauw verder, m.a.w. ik ga wel door. Het is mijn verlangen om graag verder te willen, terwijl ik toch nog wat in het oude blijf hangen. Maar als ik vervolgens weer wat losgelaten heb, ben ik de twijfel voorbij en stap ik op mijn roze gympen uit mijn bekende en vertrouwde kader. 

Nu de twijfel verdwenen is, is er een terugblik op de tijd vóór de verandering.

De wijze waarop ik het bekende en vertrouwde kader vorm had gegeven, was als het ware in bewaring gegeven omdat ik het door mijn angst en twijfel moeilijk los kon laten. Aan de ene kant wil ik verder, aan de andere kant is daar de omgeving met alles en iedereen waar ik het altijd in heb kunnen vinden, maar waarin ik het niet langer vind, terwijl de nieuwe omgeving nog niet duidelijk vorm heeft gekregen. Maar ik loop naar buiten. Ik heb bewust een keuze gemaakt en zet duidelijk een stap voorwaarts, het oude achter mij latend. 

Iemand vindt dat je veel op hebt moeten geven door die verandering, maar jij ziet dat anders.

Geld geeft de waarde van iets aan. Er wordt een waarde aan gegeven, mij daarmee de keus gevend of ik er wel of niet die waarde aan hecht. Ik constateer dat waar ik nu ben, datgene van ‘vroeger tijden’ voor mij niet meer die waarde heeft. Ik ben al zover dat ik er minder waarde aan hecht. Niet dat ik er geen waarde meer aan hecht, want ik heb er nog wel wat voor over. Maar de waarde van het oude, van wat geweest is, telt nu voor mij minder. Het heeft mij gediend, is van grote waarde geweest, maar heeft nu niet meer die waarde die het toen wel had. Daarin wordt mijn ontwikkeling ook zichtbaar. Ik geef er mijn eigen waarde aan. Ik ga niet in discussie, neem zelf het initiatief en bepaal resoluut wat voor mij de waarde is. Drie muntstukken met een totale waarde van vijf euro. 

Drie is het getal van de goddelijke drieëenheid. Vijf is het getal dat heerst over de geest en de verstandelijke vermogens.

Het is het getal van de complete mens, met de voeten op de aarde en de geest in de wolken. De mens heeft vijf vingers aan iedere hand, vijf tenen aan iedere voet, vijf zintuigen, en past met zijn vijf ‘uitsteeksels’ (hoofd, twee armen, twee benen) perfect in de vijf punten van het pentagram. Er wordt gezegd dat het getal 5 de behoefte vertegenwoordigt om grenzen te verleggen en blokkades uit de weg te ruimen, m.a.w. dat je uit bent op verandering. Die verandering wordt ook weerspiegeld door de munten die de nieuwe waarde vertegenwoordigen, maar qua grootte nog op de oude vorm lijken.

De zogenaamde waarde van wat je opgegeven hebt is niet zo groot, is iets van ‘vroeger tijden’ en is deels algemeen en deels religieus.

De bolle bovenkant van de munten met daarop de afbeelding van de Paus laat zien dat de Paus een wereld vertegenwoordigt die ‘bol’ staat van macht en uiterlijk gezag. Een bolwerk van dogma’s, regels, hokjes. Het oude denken. Daar reken ik mee af. M.a.w. losmaken van… meer vanuit innerlijke macht en innerlijk gezag. Meer de informatie van binnenuit in plaats van buitenaf. Meer vanuit mijzelf.

Tot slot reken je totaal af met het verleden en stap je volledig in je nieuwe leven.

Geld is gemunte vrijheid. Het afsluiten luidt tegelijkertijd een nieuwe fase in. Ik laat het oude los, ik ga verder, en een nieuw kader, een nieuwe omgeving zal zich vormen.  

Samengevat wil het dus zeggen dat de verandering die ik diep in mij voel en die een verandering van omgeving vraagt, aan mij bewust wordt gemaakt. Het heeft zich allemaal al voltrokken en het is nu aan mij om dat meer en duidelijker vanuit mijn Zelf aan mijzelf en in de openbaarheid te laten zien, door niet langer te hechten aan wat veranderlijk is.  

Het is het proces van onthechting aan alles wat geweest is; wat mij gediend heeft, wat ik gediend heb, wat waarde voor mij heeft gehad, waarin ik nog iets meende te vinden; mensen, gedachten, ervaringen, omgeving, herinneringen, informatie, gebeurtenissen, emoties, wat zich in de afgelopen jaren heeft voltrokken en nu tot vervulling komt.

Het is alles doorzien, en vanuit eigen kracht, vanuit mijn hart waar denken en voelen samenkomen, mijn Weten te leven. So it shall be written, so it shall be done. Ik ben mijn eigen Verlosser en daartoe leidt het Pad.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 028 - De verandering | Reageren uitgeschakeld