Category Archives: 026 – Alleen Liefde bestaat

Het Pad van de Pelgrims – Alleen Liefde bestaat

Tetty, ik heb mij afgevraagd hoe jij ons bij-éénzijn hebt ervaren. Voor mij ben jij een liefdevol luisterend oor en een milde ‘juf’ wanneer ik mijn innerlijke roerselen vertel. Het is heel wat als je gewoon je ervaringen en gedachten kunt ventileren zonder dat er enig oordeel, vraagteken of wat dan ook bij gezet wordt. Zoals het bij-éénzijn voorbij vliegt, zo geeft het mij het gevoel ‘huiswaarts’ te vliegen.

Er wordt gezegd: ‘Een luisterend oor is de tederste aanraking van een woord’. Als we zo naar elkaar luisteren, onvoorwaardelijk, treden we binnen in de ruimte van de goddelijke liefde. 

Er gaat veel door mij heen wat ik eigenlijk nog wil vragen, maar tegelijkertijd zie ik in dat al die jantjes met hun ideeën en vragen ook eigenlijk zeepbellen zijn, die even vorm aannemen om dan uit elkaar te spatten. Maar er kan zo weer van alles naar boven komen waar ik graag met je over wil praten.

Het is fijn om te delen, JJ, wat ons beweegt. We worden bewogen door de Liefde die ons beweegt. En het is mooi om elkaar bewust in die liefdevolle ruimte te ontmoeten.  

Zoals de dag nu haar loop neemt, Jan Jerfaas, zo heb ik na de tête-à-tête alles op zijn beloop gelaten. Ik had het gevoel van: alles is gezegd, alles is gelezen, alles is geschreven, alles is gedaan, alles is klaar, en nu? Wat moet ik nu nog, wat zal ik nu nog? Niets. Het is zoals het is. En dat gevoel heb ik al lange tijd. Dus heb ik mij de rest van de avond bewogen op de melodie van de stilte en mij ondergedompeld in de volheid van de leegte. HEER-lijk! Genieten dat ik in God Tetty mag zijn en mijn weg mag gaan, met zo hier en daar een lekkere cappuccino met taart. Ook HEER-lijk!

En ik herinnerde mij een uitspraak van een andere Jan, namelijk de Spaanse heilige, mysticus, dichter en kerkleraar Jan van het Kruis:  

Men kan God niet boven alles beminnen zonder van alles leeg te zijn.

Geraakt kijkt hij haar aan. Tetty, het voelt alsof ik door je woorden getroffen word door een laserstraal die de woorden in mij brandt: ‘Alleen Liefde bestaat en al het andere bedenk je zelf’.

En zo is het. Amen. Dat is ook het antwoord op jouw vraag: ‘Wie kijkt dan met het oog van Liefde?’ Dat is de Liefde zelf. Onpersoonlijk. Dat is wie jij bent. De Bron van Liefde, van Al wat Is, is voelbaar in je hart. In die Liefde zijn we Eén. 

Zoals jij het gevoel hebt op de een of andere manier vleugels te hebben gekregen, zo geeft het bij-éénzijn mij vleugels van inspiratie. Zo bekeken kunnen we als aarDs-engelen in gesprek zijn. Op die manier kunnen we elkaar tot hulp zijn om klaarheid in de dingen te brengen, zoals jij het noemt. En dat kan weliswaar bijdragen tot een grote schoonmaak in je bewustzijn, maar uiteindelijk is het wel zo dat je er zelf met de bezem doorheen zult moeten. Dat kan een ander niet voor je bewerkstelligen. 

Wat dat betreft slaat Jan uiteindelijk wel de spijker op de kop met zijn opmerking over de stille hoop dat Tetty haar geheim met hem zou delen. En is dat niet ergens onvervuld tussen ons in blijven hangen, JJ? Van mijn kant voel ik dat er iets van mij verwacht wordt waar ik niet kant en klaar aan kan voldoen? Simpelweg omdat er geen geheim is. Zielsgraag zou ik met jou willen delen en jou willen geven wat ik zelf ontvangen heb. Maar hoe? En is er überhaupt wel een hoe? Draagt dit alles niet bij tot…?  

Het enige geheim dat er is, is de gedachte dat er een geheim zou zijn. En dat zul je zelf dienen te onthullen. En dan is de vraag…Wat zou er gebeuren als Jerfaas de persoon Jan met zijn jantjes liefdevol omarmt in plaats van liefdevol terzijde schuift?… 

Stilte…

het antwoord laat op zich wachten…

in de stilte blijven ze aanwezig in verbondenheid…

’uit het dagboek jantje’ wordt dichtgeslagen…

‘uit het droomboek Tetty’ wordt opengeslagen…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 026 - Alleen Liefde bestaat | Leave a comment