Category Archives: 024 – Je Bent het Al

Het Pad van de Pelgrims – Je Bent het Al

Tetty, wie kijkt dan met het oog van Liefde? Ik ben van mening dat het Jerfaas is, maar Jan wil de vraag stellen. Ben ik dan Jerfaas en Jan tegelijk? Als ik diep voel zijn er geen vragen, maar toch blijven ze nog terugkomen. En zo benoemt Jan dingen die hem steeds weer bezighouden en waar hij graag een antwoord op heeft. Het is net als tijdens het bij-éénzijn, zogezegd, waarin er veel gepraat wordt. Kennelijk willen de niet werkelijke persoonlijkheden ook nog graag een duit in het zakje doen.

Ja, prima toch. Waarom steeds het onderscheid maken tussen het ik en het niet-ik, de onpersoonlijkheid en de persoonlijkheid en het analyseren daarvan. Het is alles met elkaar. Het gaat via de persoon en ik hou van beide; van wie ik ben en hoe ik ben, van mijn Zijn en door Tetty te laten zijn. En of jij nu Bent of als Jan je ervaringen met mij deelt. Het maakt niet uit. Er wordt van je gehouden.   

Als we spreken, dan gebeurt dat middels die ‘body-mind-machines’. Maar het pad volgend zal dat gaandeweg anders zijn, verwacht ik.

Waarom zou je iets verwachten? En wat verwacht je dan? Verwachting schept teleurstelling. Als het anders is, is het anders. Als het niet anders is, is het niet anders. Punt. Laat het los. Neem het zoals het is en geniet. Het gaat er zelfs niet om, je af te vragen wie of wat er geniet. Het gaat om het genieten. Hoe het ook zal zijn, ik geniet en er wordt genoten. In termen van Tetty en niet Tetty: als ik geniet, wordt er genoten. Als er wordt genoten, geniet ik. Het is niet het een of het ander. Het is beiden ineen. In-Eén.    

Maar is het dan niet zo dat er nog wat ‘tuning’ nodig is?

Hoezo tuning? Wat voor tuning? Hoeveel meer of minder tuning? Dat is maar een idee, ingegeven door het feit dat je wat gemist hebt. Mogelijk omdat je er een bepaalde verwachting aan gegeven heb of omdat je een bepaalde waarde geeft aan hoe het moet zijn of zou moeten zijn. Maar daarmee ga je wellicht voorbij aan of zie je niet wat er op dat moment is… en voelbaar kan zijn. 

We zijn in ‘tuning’, anders kunnen we nooit zo bij-één zijn zoals nu het geval is. En een volgend moment zal in ‘tuning’ misschien anders verlopen. De tuning is zoals die is en voor mij is het prima zoals het is. We kunnen bij wijze van spreken als twee verlichte zielen of onthechte heiligen, of noem maar op, in stilte op een bankje midden in het bos gaan zitten. In plaats daarvan spreken we als Jan en Tetty heel wat woorden en geven we elkaar een kijkje in ieders leven. Maakt het wat uit? Nee, het maakt alleen wat uit zolang jij denkt dat het wat uitmaakt of uit moet maken. 

Maar voorbij Jan en Tetty en onthechte heiligen gaat het om de Liefde en Verbondenheid die gevoeld wordt en de herkenning van jezelf in de ander. En een bij-éénzijn kan ik, zo is mijn ervaring, net zo goed voelen in het eindeloos slap ouwehoeren en in de ongein die ik met anderen maakte tijdens een spontaan in elkaar geflanste jeu-de boules competitie in Frankrijk onlangs. 

Ik moet nu ineens denken aan een filmpje van Mooji dat ik onlangs zag. Ik vind hem een groot leraar. Hij sprak over ‘het inzien dat de persoon in wezen niet bestaat’. De wijsheid, maar ook de humor, waarmee hij dingen uitlegt en daarna tot de kern gaat, is prachtig.

Ja, maar hoe de wijze ook mag zijn waarop de uitleg verteld wordt om tot de kern te komen, het komt feitelijk allemaal op hetzelfde neer. Het gaat er uiteindelijk om dat je het voelt. En op het moment dat je het voelt, hoef je niet meer naar wat voor leraar dan ook te luisteren of bij wijze van spreken aan de voeten van de Meester te zitten. Dan ben je je eigen leraar. Dan ben je je eigen Meester.  

Zoals gezegd, wat zijn wij zonder boeken, cd’s en dvd’s? Anders gezegd, hoeveel boeken, workshops, studies, meditaties en wat niet al hebben we nog nodig? Het is alleen maar een idee dat we van alles moeten doen om te komen tot ons Zijn. We hoeven niets te doen. We hoeven alleen maar te Zijn. 

Wanneer ben je klaar? Je bent al klaar. Maar zolang je denkt en gelooft dat dat niet zo is, blijf je bezig. Hoelang blijf je bezig? Zolang je bezig blijft, kun je niet klaar zijn. 

Lieve Beste Jan Jerfaas, je bent het al, je Bent het Al, en de rest is alleen maar invulling. En dat is zoals het is. Klaar. Amen. Laat het lied, dat klinkt door de dag, weerklinken in je hart, droomreiziger. 

This life is…
This life is…
This life is a dream
This life is a dream
It will be over in the blink of an eye 

Remember who you are
Remember what you are 

Whose life is this?
Whose hands are these?
Whose voice is this?
What am I? 

This life is just a dream
It will be over in the blink of an eye
Remember who you are
Remember what you are 

Om Gam Ganapataye Namaha 

This life is beautiful
This life is horrible
This life is wonderful
And this life is just a dream
A dream made of love 

Remember who you are
Remember what you are 

Remember
You are before
Before these questions
Before an answer 

Remember
You are before
Before everything 

(Remember –Omkara) 

Als dit gevoeld wordt kan er genoten worden van het aardse bestaan zonder er gevangen in te raken.

Als dit gevoeld wordt kunnen gedachten en gevoelens gedeeld worden zonder identificatie daarmee.

Als dit gevoeld wordt kunnen vragen en antwoorden met elkaar in gesprek gaan.  

En het lied droomt de pelgrims tijdloos door de opkomende dag tot de neergaande dag opkomt in de opkomende dag. En het begin dat geen eind kent, herhaalt zich.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 024 - Je Bent het Al | Leave a comment