Category Archives: 023 – Raadselachtig bestaan

Het Pad van de Pelgrims – Raadselachtig bestaan

Het is vroeg in de morgen als Jerfaas ontwaakt. Zoals de zon begint op te komen, zo lijkt het hem dat het bewustzijn ook langzaam opkomt. Het bewustzijn is nog vrijwel leeg. Wel merkt hij dat het lichaam nog volledig ontspannen in bed ligt. Met ‘aandacht’ gaat hij via de ademhaling naar binnen, via de neus, door de keel, de longen in. Hij voelt het hart langzaam kloppen en het bloed stromen. Het hele lichaam is als een energiewolk waar hij naar keuze in kan ronddwalen, zoals je door een groot huis kunt lopen. Ergens hoor je de centrale verwarming ruisen of er kraakt iets op zolder. Jij bent erin en om je heen neem je iets waar. En als dan ergens buiten de wind plotseling opsteekt of een auto toetert, dan lijkt dat ver weg, dat is buiten.

Zo hoort Jerfaas ook ‘buiten’ het geluid van de radio dat vaag tot hem doordringt. Ineens wordt zijn aandacht getrokken. Er gaat iets gezegd worden over ‘kijken met verwondering’. ‘Het is kijken met het oog van Gods Liefde’, wordt er gezegd.

Jerfaas schiet nu met zijn aandacht het lichaam uit, naar ‘buiten’, naar de radio. Hij hoort hoe psalm 8 gelezen wordt, waarin ook ‘het raadselachtige bestaan’ ter sprake komt. Er wordt gesproken over hoeveel er om ons heen is waarvan we het bestaan niet eens vermoeden voordat we het gewaar worden. Zoveel mensen met een kloppend hart, plannen makend of niet, bijvoorbeeld.

Jerfaas ziet hoe de gedachten daarop inhaken. Ja, zegt jantje-filosoof, er is zoveel in ons lichaam en er omheen, er gebeurt zoveel en we hebben er totaal geen grip op. En die paar dingen waarvan we denken er grip op te hebben, zijn er ook niet.

Allemachtig, zelfs het besef van het feit dat we geen grip hebben is niet van mij. Het is er gewoon. Wat is een mens, wie is deze mens? Het lichaam is Jan genoemd, maar wie of wat heeft de gewaarwording dat hij in dat lichaam zit, althans verbonden is met de hersenen waar de rapportage van de zintuigen wordt verwerkt en gekoppeld is aan eerdere waarnemingen?

Het is inderdaad net wat er daarstraks gezegd werd: ‘Laat deze verwondering ons bevrijden van alle krampachtigheid’. Oké, dan is Jan bevrijd van die krampachtigheid, Jerfaas is nooit krampachtig. Die kijkt alleen zonder enige voorkeur en ook wel met humor. Zou dat ‘Kijken met het oog van Gods Liefde’ zijn? Of iets wat er een klein beetje op lijkt?

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 023 - Raadselachtig bestaan | Leave a comment