Category Archives: 021 – Het blauwe boek

Het Pad van de Pelgrims – Het blauwe boek

Kijk TV, we bevinden ons nu bijna 15 jaar terug in de zogenaamde tijd. Dit is het moment dat ik kennismaakte met de Cursus. In het tijdschrift ‘Spiegelbeeld’ van november 1999 stond het artikel ‘Die malle dwaze geest’. Het was geschreven door Johan Veldman ter ere van de Nederlandse vertaling van de Cursus in Wonderen, de CIW zogezegd, die op 14 november in Nijmegen zou worden gepresenteerd. En dat artikel sloeg in als een bom in het bolletje van JJ, die toen nog gewoon dacht dat hij Jan was, een honderd procent spiritueel ego.

Luister, dan lees ik je een stukje voor uit dat artikel.

Wanneer we boven in de cirkel beginnen en in de richting van de wijzers van de klok draaien, dan zien we dat de menselijke geest gedachte-inhoud naar buiten projecteert, vervolgens percipieert ofwel waarneemt; die waarnemingen worden geïnterpreteerd, d.w.z. van betekenis en waarde voorzien, om tenslotte te worden be- of veroordeeld. Die cirkelgang houdt de mens gevangen in een illusie die niet als zodanig wordt herkend, maar voor ‘de harde waarheid en werkelijkheid’ wordt gehouden.

Nou, dat was niet niks, Tetty, als je dat leest in die tijd met die informatie! Hier nog een klein stukje als verduidelijkend voorbeeld.

Ik heb de hele nacht in een zeilbootje liggen slapen. Als ik ‘s morgens wakker wordt en mijn ogen open, kijk ik door de geopende kajuitdeur recht in de helblauwe lucht. Plotseling zie ik de zon op en neer, en van links naar rechts gaande in de opening verschijnen. Wat is dat? Dat heb ik nog nooit gezien. Dat is toch onmogelijk? Opeens realiseer ik me dat niet de zon, maar ik, die rare bewegingen maak. Gedurende de nacht ben ik zo vertrouwd geraakt met de zwalkende bewegingen van de boot en heb me daar zo mee vereenzelvigd, dat ik ben vergeten dat ik het ben die op en neer en heen en weer ga. Omdat ik dat niet meer besef, een gebrek aan waakzaamheid dus, projecteer ik mijn eigen mentale bewegingen op de zon en dicht die bewegingen daaraan toe. 

Nu interpreteer ik dus wat ik waarneem, namelijk mijn eigen projectie, en zeg dat de zon zich vreemd en onnatuurlijk gedraagt, wat mij uiteraard onrustig en bang maakt. De terugkeer van mijn waakzaamheid en daarmee het besef dat ik die mentale bewegingen zelf maak, lost alle onrust en angst in één klap op en ik voel mij bevrijd van mijn eigen waan. Wat eerst werkelijkheid was, blijkt nu illusie te zijn. 

Kort daarna in december heb ik het boek gekocht. Sindsdien heb ik vele, vele uren in het blauwe boek gelezen en heb ik er met anderen over gesproken. Het heeft lang geduurd voordat de inhoud ervan enigszins doordrong en de vele ‘opvattingen’ gebaseerd op andere informatie langzaam verdwenen. Wanneer de Cursus eenmaal in de armen en het Hart gesloten is, dan wordt de communicatie met anderen en ook met medepelgrims er niet altijd eenvoudiger op. En dat komt omdat vele woorden uit de christelijke en new age traditie een totaal andere betekenis krijgen of die zelfs verliezen. Heel duidelijk wordt dan zichtbaar hoe de mens geneigd is zijn eigen informatie, van welke aard dan ook en mits geaccepteerd, automatisch te zien als ‘de waarheid’. Zo werkt dat kennelijk.

Vandaar de steeds weer herhaalde oproep in het Werkboek: ‘word stil, ga voorbij je gedachten en wacht maar eens wat daar gebeurt.’ Maar dat zal pas gaan lukken als de zogenaamde eigen gedachten gezien zijn, en daarna terzijde geschoven worden, want zij zijn de sluiers die het zicht op de Waarheid benemen.

In wezen is de hoofdlijn van de Cursus het loslaten van de investering in het ego. Je bent niet je lichaam, je persoonlijkheid en alles wat daaraan vast hangt. Je bent Gods Zoon, door Liefde geschapen als zichzelf, zoals in de inleiding van het Tekstboek geschreven staat.

De Cursus beoogt niet de betekenis van liefde te onderwijzen, want dat gaat wat onderwezen kan worden te boven. Het beoogt echter wel de blokkades weg te nemen voor het bewustzijn van de aanwezigheid van liefde, die ons natuurlijk erfgoed is. Het tegendeel van liefde is angst, maar wat alomvattend is kent geen tegendeel. (T.Inl.1:6-8)

In de lessen van het Werkboek zit een prachtige lijn die het menselijk denken met alle overtuigingen langzaam ontmanteld en ontdoet van welke culturele invloed dan ook.

En Tetty, wanneer men niet zoals jij en sommige anderen ‘gewekt’ wordt, dan is dat toch de enige manier om te ontwaken?

Wie zal het zeggen? Ik weet het niet. God zal het weten. Hij zal ons zicht en inzicht geven.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 021 - Het blauwe boek | Leave a comment