Category Archives: 161 – Gedachten-tsunami

Het Pad van de Pelgrims – Gedachten-tsunami

Goedemorgen Paulus, vroeger had je de flower of power, maar als ik jou zo hoor brengt mij dat in de flow of power. En die zal zo te horen dus uitlopen in de power of Now. Ik sluit mij dan ook vol-ledig aan bij de wens om de pelgrimsdraad op te pakken.  

Maar voordat het elfje verder ook maar iets kan zeggen, stort Paulus een gedachten-tsunami over haar uit waarvan het beekje zou overstromen.

Voor elf-en heb ik mij nog verdiept in ‘verdieping zoeken aan de andere kant van de zandloper’.(131- de zandloper). Het binnengaan van de immense stilte, verloren gaan in de ultieme non-dualiteit, het oplossen in God. En dat ‘doel’ heeft niets te maken met ‘verhalen van vroeger’ van de persoon die nooit bestond. Dat klinkt eigenlijk wel een beetje wreed, maar Jezus zei het al. ‘Tenzij gij… uzelf verloochene, zult gij het koninkrijk niet zien!’ Met de Schuilplaats des Allerhoogsten voor ogen laten de pelgrims alles achter.

PelgrimspadOnder de taille van de zandloper bevinden we ons in de eenheid. Dan gaan we door die taille, we keren ons af van God, en we ‘denken’ ons een unieke identiteit naast vele anderen. Dan denken we ons een lichaam, naast vele anderen, en dan denken we ons gedachten, en die gedachten gaan ook weer over de vermeende gedachten van die anderen. De gedachten van die anderen, die we zelf bedenken, ook al worden ze uitgesproken of neergeschreven, stroken zelden of nooit met de gedachten van onszelf. Dus de gedachten van die anderen zijn niet juist, die moeten veranderen, zo denken we.

De Cursus noemt dat de ‘verkeerd gerichte gedachten’. Dat impliceert dat er juistgerichte gedachten zijn. Dat zijn volgens de Cursus de gedachten van de H.G., die hebben alleen onschuld in zich jegens anderen, alleen liefde en begrip. Ze zien dat alle persoonsgerichte gedachten in wezen volkomen onbelangrijk zijn; er is geen gelijk, er is geen ongelijk. Het is zoals het is. Iemand heeft een gedachte en spreekt die uit. So what! Hij of zij zegt dat ik een sukkel ben, so what. Als alleen Liefde bestaat, dan bestaat de rest niet, dus heb ik die zelf bedacht. Zo simpel is het. God Is. De rest niet. Als er geen persoon is, dan kan die niets verkeerd doen of denken, en ook niet beledigd worden. Wat heerlijk. De meeste van ‘mijn’ gedachten zijn dus helemaal niet waar, het waren onbeduidende wolkjes. En de ‘mind’ wil graag iets bedenken, daarvoor is die onstaan. Het is de kern van het ego, het wil overal iets van vinden, liefst afkeuren. Dat is de wereld boven de taille. Daar regeert de persoon die bestaat bij de gratie van verschillen.

De pelgrims maken nu een cruciale periode door met betrekking tot de ontpersoonlijking, let maar op. En de gedachtenwereld is de indicator. Wat komen er voor gedachten? Hoe zijn ze gericht? Daaraan is te zien of de persoonlijkheid aan het wijken is. Maar zo gemakkelijk geeft die zich niet gewonnen. Vanochtend was het eerste lied dat JJ hoorde eentje van Jacques Brel, en wel het aangrijpende ‘Ne me quitte pas’. De eerste gedachte was over de persoonlijkheid die niet wenst los te laten, of omgekeerd gezegd, wij willen die vasthouden. Onze gedachten willen we blijven zien als ‘die van mij’. Daar zit de waan.

Merkwaardig dat wij en alle mensen zo overtuigd zijn van onze mening, al dan niet gebaseerd op andermans mening. Ook wanneer we verwijzen naar bepaalde bronnen. Dan is dat ook weer een geadopteerde mening, hoe plausibel die ook kan lijken te zijn. Het ging weer door me heen dat het allemaal gedachten zijn, ‘mijn gedachten’, authentiek of niet.

Dan zie ik de les van vandaag. Niets kan mij pijn doen  behalve mijn gedachten. En ietsje verderop: Alleen de Gedachten die ik met U denk zijn waar. Dan vraagt JJ zich af: hoe weet je wanneer dat zo is? Dan komt er snel een gedachte: ‘Als die gedachten vanuit een diep gevoel van Vrede komen’. Want wanneer een gedachte als het ware een reactie op een uitlating of opmerking van een ander is, dan ontbreekt die vrede, die stilte, als achtergrond. Het is heel subtiel, maar toch voelbaar.

Er komt vroeg of laat een moment dat wanneer we dingen bespreken en dus een mening uiten, dat de ander zegt: ‘Oh’, zo van: ‘Kreeg jij die gedachte in je hoofd?’ Althans, dat ging door me heen, ook weer zo’n gedachte. Wij doen aan gedachten-uitwisseling TV, en dat is wat gebeurt. Wat zal het bijzonder zijn als men, iemand anders aanhorende of diens schrijven lezende, geen enkele neiging heeft om te reageren. Gewoon slechts luisteren of lezen…hmm…oh…

Vandaar de steeds weer herhaalde oproep in het CIW Werkboek: Word stil, ga voorbij je gedachten en wacht maar eens wat daar gebeurt. Het is het zakken door de taille van de zandloper, maar dat zal pas gaan lukken als de zogenaamde eigen gedachten gezien zijn, en daarna terzijde geschoven worden, want zij zijn de sluiers die het zicht benemen.

Zo zie je maar wat onze ‘denkgeest’ allemaal produceert. Het kan mooi of lelijk zijn daar boven in de zandloper, maar het is niet echt.

Onze Vader, Uw ideeën weerspiegelen de waarheid, en de mijne verzinnen los van die van U slechts dromen. Laat me zien wat alleen de Uwe weerspiegelen, want de Uwe en alleen de Uwe vestigen de waarheid.

Dus zowel binnen ons gezien als buiten ons, als de zogenaamde werkelijkheid, het is dezelfde droom volgens de Cursus. Onze dromen kunnen wel een prachtige opstap vormen en dat noemt de Cursus dan de gelukkige droom, en die beleven we dan ook continu, zowel dag en nacht als ik het goed begrijp. Dat zal dan de verlichting zijn. Laten we hopen en bidden dat het onze permanente ervaring mag zijn. Kijken met de ogen van vergeving en liefde naar alles in deze wereld.

wordt vervolgd…tot NU… 

Posted in 161 - Gedachten-tsunami | Leave a comment