Category Archives: 143 – Gedachtewisseling

Het Pad van de Pelgrims – Gedachtewisseling

De Today Talk brengt bij de pelgrims ´de gedachten´ in gedachten. En Jnani vraagt: Waar komen de gedachten vandaan? 

Bhakta roept haar Her-Innering (16-Her-Innering) en een eerdere ‘gedachte’wisseling (74-Doe niets) in herinnering en antwoordt:  

Drie dagen lang ben ik, non-duaal bewustzijn. Ik ben bewustzijn waarin alles plaatsvindt. Er is zitten, liggen, lopen, doen, zonder dat er iemand is die zit, ligt, loopt, doet. Ik Ben. Er zijn gedachten die komen en gaan, zonder dat er enige binding mee is. Er is geen identificatie mee. Er is geen denker. Dus als zodanig zijn het ook niet mijn gedachten, maar gedachten. 

Gedachten zijn er. Gedachten komen en gaan. Gedachten zullen altijd komen en gaan. Punt. Zolang jij ze laat komen en gaan, ben je er niet bij betrokken en raak je er ook niet bij betrokken. Zodra jij je gaat afvragen waar ze vandaan komen, verbind jij je ermee en maak je ze tot jouw gedachten. Dan ben jij de denker geworden. De denker is het ik dat denkt, en dan ben je afgescheiden van het Zijn. Zolang jij je er niet mee verbindt, ben je als het ware de getuige. Het gewaarzijn. Tot je beseft dat er ook geen getuige is. Er is slechts aandacht. Je Bent. 

Nogmaals, houd je niet bezig met waar gedachten vandaan komen. Gedachten zullen er altijd zijn. Gedachten kun je als het ware niet uitschakelen, het enige wat je kunt uitschakelen is je identificatie met de gedachten. Op het moment dat jij je niet meer identificeert met je gedachten, zul je ze als zodanig ook niet meer ervaren en zul je ‘zonder gedachten’ zijn.  

Je slaat de spijker exact op zijn kop, wijze Bhakta. We zijn niet onze gedachten, tenzij we geloven dat het onze gedachten zijn. En de kwestie: ‘Waar komen de gedachten vandaan?’ is niet zozeer iets wat  ‘ík’ wil weten, maar komt naar boven om te duiden dat alles wat wij menen en/of zeggen in feite een gedachte is. In onze gesprekken wisselen wij gedachten uit, die komen ergens vandaan en zijn dan mogelijk ergens op gebaseerd. Iets wat wij gelezen hebben of ervaren hebben, maar ze komen uit het verleden. Het is niet NU. 

Jan kan menen dat hij iets gelezen heeft en dat het zeer aannemelijk is en vervolgens zeggen, ‘zo is het’. Er is een reservoir van impulsen dat ons bepaalde gedachten geeft en ons lichaam bepaalde dingen laat doen. Deels om het in stand te houden en deels om andere mensen in hun gedrag, hun uiterlijk of hun mening af te keuren. Dat laatste is dan het ego. 

Wanneer JJ dus zegt: ‘Waar komen de gedachten vandaan?, is dat socratisch bedoeld. En niet iets wat JJ dan wil weten, want dat kan niet, is mijn mening. Dus alles wat ik tot nu toe gezegd heb zijn meningen van de laatste twee minuten, die zomaar weer anders kunnen zijn over twee minuten. Ze hebben geen enkele waarde. Ze gebeuren, that’s it. 

Wat is dan uiteindelijk de waarde van datgene wat gezegd wordt? Hoe moeilijk dingen soms ook te verwoorden zijn, omdat woorden vaak ontoereikend zijn om een ervaring weer te geven, ik probeer altijd te putten vanuit de bron omdat ik de Bron ben? Om steeds zuiverder te voelen en te luisteren wat er vanuit de Bron opwelt, en dat zo zuiver mogelijk te verwoorden. Om met jouw woorden te spreken, vanuit Jerfaas die alles al weet. 

Tetty, ik heb een filmpje bekeken van de spiritueel leraar Mooji. Zijn naam heb ik al eens eerder genoemd en je weet dat ik graag naar hem luister. (100-Jerfaas de mysticus) Maar wat Mooji zegt in dat filmpje is in feite precies wat jij over ´de gedachten´ zegt. Je bent dus in goed gezelschap.

Als jij constateert dat ik precies zeg wat Mooji zegt, dan hoef ik dus niet naar hem te luisteren. Dat is trouwens een gevoel dat ik de laatste tijd wel vaker heb op het pelgrimspad. Waarom zou ik nog luisteren naar anderen? In gezelschap van M.E. en C.B.Z. voel ik mij, met de uiterst heldere en zuivere oranje routebeschrijving in de hand, steeds meer uitgenodigd worden om alleen maar uit mijn Zelf te putten. Waarom nog luisteren naar wat anderen zeggen, als ik het Zelf kan zeggen. Het Zelf voelen en ervaren, het Zelf in mijzelf aan het licht brengen, brengt mij bij de oceaan.  

Maar als er nu eens geen anderen zijn? Als alles wat in bewustzijn verschijnt het Zelf is? Als alles Liefde is en al ‘het andere’ niet werkelijk is? Socratisch vraagje: wat is dan ‘het andere?’ 

Er is geen ander of het andere. Alles en iedereen is het Zelf, zoals het Elfje Zelf is. Maar waarom zou ze nog luisteren naar hoe het Zelf via de mond van bijv. Tolle, Mooji of wie dan ook komt. Terwijl het ook via haar mond komt of kan komen. Want dat is de weg die ze gaat. En dan kun je misschien zeggen: ja, die Tolle en Mooji zijn verlicht of wat dan ook, maar die zijn niet meer of minder verlicht dan jij Zelf, ook al denk jij dat dat nog niet zo is. Waarom gebruik je hen om te luisteren naar wat er via hun mond gezegd wordt. Je kunt toch gewoon luisteren naar wat er via jouw mond komt en of dat beantwoordt aan de Liefde?

Inderdaad luister ik graag naar bepaalde spirituele leraren van wereldformaat. Niet dat ik ze op een voetstuk zet, maar ik voel me ontzettend goed als ik ze hoor. Hun stem heeft voor mij een bepaalde frequentie zodat ik meen te horen dat ze niet alleen de Waarheid vertellen maar ook dat ze zonder ego zijn. En dat is de clou. Dat is de weg die JJ gaat, samen met Tetty.

Het is inderdaad moeilijk wat gedachten en zelven betreft om gevoel en ervaring daarmee in woorden te vatten. Dat zijn maar gebrekkige symbolen en meestal erg persoonlijk qua nuance. Jerfaas geeft me zicht op twee bronnen waaruit de gedachten voortkomen. De ene bron is die van Vreugde en Liefde, wat me vaak ontroerend verbindt met mensen, dieren en de natuur. De andere bron brengt gedachten die vaak subtiel verschillen aandragen tussen Jan en anderen, vormen van lichte irritatie of zwemen van zorg of verdriet. Duidelijk ego-gerelateerd. En dan is er eigenlijk nog een derde soort. De gewone neutrale voortgangs-gedachten die eigenlijk van het lichaam komen, zoals ‘ik heb honger, laat ik wat eten’. Maar die kunnen ook snel een ego-component krijgen. Hoe dan ook, Jerfaas laat dat zien.

En voor de rest is alles wat wij ervan vinden. Voor de een is iets mooi terwijl de ander het afkeurt. Wat voor de een juist is, is voor de ander totaal fout. We scheppen zelf wat we waarnemen en vinden er dan iets van. Maar…Gelukkig…is alleen…Liefde…Werkelijk.

Het gaat er niet om wat ervan gevonden wordt. Het gaat erom of het raakt aan de essentie en de essentie weergeeft. Als je tot de essentie wilt geraken, dien je de essentie uit te drukken. Zo binnen, zo buiten. Wees Liefde. Je kunt alleen maar ‘verlicht’ raken, Liefde worden, door Liefde te Zijn, door de Liefde die je bent te leven. Als je dat schept, is er niemand meer die nog iets vindt. Dan heb je Het gevonden, dan is Het gevonden, oftewel, dan heeft Het jou gevonden. De dualiteit voorbij. Maar zolang je blijft kijken naar al ‘het andere’ dat een illusie is, en zogezegd, de jantjes hun gang maar wat laat gaan, houd je de illusie in stand in plaats van dat de illusie oplost.  

Als jij Jerfaas bent, leef dan vanuit Jerfaas. Wees Jerfaas, en geef Jerfaas een plaats in je leven en laat dat tot uitdrukking komen in gedachte, woord en daad, die steeds meer een weerspiegeling zullen zijn van Jerfaas. Waarbij Jerfaas staat voor Hoger Zelf of Heilige Geest of IK BEN. 

In dit leven op aarde is geen Jerfaas, of de andere benamingen, als persoon actief. Hij ziet toe en inspireert en geeft inzichten in een flits. Het zijn geen gedachten te noemen, dat is ‘een andere bron’.

wordt vervolgd…tot NU… 

Posted in 143 - Gedachtewisseling | Leave a comment