Category Archives: 014 – Het jantjes-collectief

Het Pad van de Pelgrims – Het jantjes-collectief

In het late licht van de avondzon, die in een brede baan haar stralen nog laat schijnen op het pad, wordt door een zwerm muggen een dans opgevoerd. In stilte wordt ernaar gekeken, tot JJ zegt:

Weet je nog Tetty, dat ik laatst sprak over Jerfaas die de persoon Jan waarneemt? 

Ja, zou je mij daar meer over willen vertellen? 

Eigenlijk is er niet één Jan, er zijn een heleboel jantjes. Er is bijvoorbeeld een jantje-angst, een jantje- kind, een jantje-snap, jantje-spiritueel en ga zo maar door. Zij spelen allen hun rolletje binnen de persoon Jan. Die is dan ook te vergelijken met die zwerm muggen. De vorm blijft vrijwel gelijk, maar je weet nooit wie er even later weer aan de buitenkant verschijnt om inbreng te willen hebben en aan de knoppen gaat zitten. Jerfaas kijkt glimlachend toe, want hij ziet wat er gebeurt. Hij bemerkt dat er vaak gedachten opdoemen waarbij een jantje dan actief wordt en daar verdere gedachten bij produceert, meestal in de vorm van een vraag.

Wat is zo’n vraag anders dan alweer een gedachte, maar dan met een vraagteken erachter. Waar komen al die gedachten vandaan? Zijn dat de jantjes of zijn er ‘invloeden van buitenaf’ die bepaalde gedachten binnenbrengen?

Jan, als het jantjes-collectief, weet het niet en Jerfaas de waarnemer die indien mogelijk los staat van de jantjes ook niet. Soms lijkt het voor hem of er ingevingen komen die van een andere categorie zijn en die niet van de jantjes komen. Die haken daar ook zelden op in. Het lijkt of ze er niets mee kunnen. Zouden ze zich bedreigd voelen? Is dat jantjes-collectief nu niet precies wat met het ego in de spirituele betekenis bedoeld wordt? Is de staat van Verlichting, de IK Ben toestand, niet hetzelfde als de toestand zonder ego? Al dit soort prangende vragen komen op het scherm van Jerfaas voorbij.

Zou Tetty hem daar niet bij kunnen helpen? Als hij zich op haar concentreert ziet hij eerst haar beeltenis, maar ‘voelt’ als het ware daarachter iets wat hij nodig heeft, dat hem dichter bij Thuis zal brengen.

De gelijkenis van de verloren zoon komt in hem op, ronddolend met een diep schuldgevoel en zich niet bewust van de Liefde die op hem wacht. Eén van de jantjes voegt daar altijd een variant aan toe. Hij zit op een vlot wat stuurloos op de onmetelijke pacific drijft en met een sterk besef dat er hulp van buitenaf nodig is.

Zou Tetty een soort duikboot kunnen zijn die plotseling opduikt en hem aan boord neemt om hem naar huis te brengen? Of wordt hem vanuit de duikboot een buitenboordmotor en een kompas geschonken? Dit soort gedachten komen voorbij.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 014 - Het jantjes-collectief | Leave a comment