Category Archives: 129 – Bron van Zijn

Het Pad van de Pelgrims – Bron van Zijn

Tetty, in het verlengde van les 41 uit het blauwe boek, doen de woorden ‘God de Bron’ mij denken aan het prachtige gebed ‘Bron van Zijn’ dat ik onlangs las. Wij zijn beiden grootgebracht met het alom bekende ‘Onze Vader’ gebed. Mogelijk ben je op de hoogte dat in zeer oude geschriften in het Aramees, de taal uit de tijd van Jezus, waarschijnlijk hetzelfde gebed is teruggevonden en vertaald. We weten dat alles wat in het Christendom geleerd en overgedragen werd door ‘de zeef’ van het Vaticaan is gehaald. Dus mogelijk is deze tekst, een hertaling van Bram Moerland, origineler. Voordat ik je het gebed voorlees, wil ik je eerst laten horen  wat hij ter verklaringhierover zegt:  

De hertaling van het Jezus-gebed staat dichter bij het oorspronkelijk door Jezus in het Aramees uitgesproken gebed dan het ‘Onze Vader’, zoals dat overgeleverd is in de kerkelijke traditie. God, als Bron van alle Zijn, is hier dus niet in de hemel, zoals in het kerkelijke ‘Onze Vader’, maar in het hart van de mens, het kenmerk bij uitstek van het gnostische christendom uit de eerste eeuwen. Dit Jezus-gebed benadrukt vooral de oorspronkelijke eenheid tussen God en de mens, en het wil die eenheid bevestigen, of herstellen waar die verstoord is geraakt. Als we in ons hart geraakt worden door wat ons in het hier en nu omringt, zowel de natuur, de kosmos als de medemens, dan is dat een intieme ontmoeting met het alomtegenwoordige goddelijke.

Terwijl de ene pelgrim luistert worden dag en nacht ingebed in het gebed dat klinkt bij monde van de andere pelgrim.  

Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,

Ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.

Bundel uw licht in mij – maak het nuttig.

Vestig uw rijk van eenheid nu,

uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.

Voed ons dagelijks met brood en met inzicht.

Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden,

opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven.

Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.

Uit u wordt geboren:

de alwerkzame wil,

de levende kracht om te handelen,

en het lied dat alles verfraait, en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

De woorden van dit gebed zijn ontroerend mooi, JJ. Dit raakt de eenheid.  

Laten we stil zijn en deze pelgrimsdag besluiten met enkele woorden van Meester Eckhart uit het oranje boek. 

Het allerbeste en alleredelste waartoe men in dit leven komen kan is, dat men zwijgt en God in zich laat werken en spreken. Als alle krachten, al hun werken en beelden weggenomen zijn, dan wordt het eeuwige woord in haar (de ziel) gesproken. 

Met andere woorden, ‘Wees stil en weet dat ik God ben’, zoals onlangs psalm 46 klonk. Zo krijgt het slot van deze dag een mooi oranje randje.

…bundel uw licht in mij…

…en de hemel verlicht met haar stralen…

2015-08-31 14.54.24

…de woorden van ‘De heilige ontmoeting’ in het blauwe boek…

Ere aan God in den hoge, en aan jou, omdat Hij het zo heeft gewild. Vraag en het zal jou gegeven worden, want het is al gegeven. Vraag om licht en leer dat jij licht bent. Als jij inzicht en klaarheid wilt zul je dat leren, want jouw beslissing om dat te leren is de beslissing te luisteren naar de Leraar die weet heeft van licht, en het jou daarom kan onderwijzen. (T8.III.1:1-4)

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 129 - Bron van Zijn | Leave a comment