Category Archives: 125 – TV-Testdag

Het Pad van de Pelgrims – TV-Testdag

Zoals inmiddels bekend houdt de beheerder van de kiosk, JJ66, het 11-je goed in de peiling. De stilte die gisteren de hele dag heeft geheerst in het sprookjesbos wordt ten langen leste door hem verbroken. Zijn voetstappen klinken geruisloos als hij zich ‘en route’ begeeft richting het onderkomen van het vliesvleugelig medeschepseltje waarvan hij ook vandaag nog geen glimp heeft opgevangen.  

Hallo Stil Elfje.  

Gegroet waarde ZELF. 

Hopelijk ben je niet volledig verstild. 

Misschien is het meer zo dat het elfje zichzelf aan het peilen is geweest. Gistermorgen werd zij namelijk vroeg wakker met een pijnlijk verfrommeld lijfje en gekreukelde vleugeltjes. Na de eerdere fysieke topdag met het ‘waarde’-verhaal kwam nu de test.  

En…ben je geslaagd voor de test? 

Ik ben geslaagd voor de test. Het is (on)gelooflijk wat er gebeurt. Er is zich een innerlijk proces aan het voltrekken…alles grijpt in elkaar, alles past…alsof alles gaat samenvallen, wanneer dan ook en hoe dan ook. Alles gaat zijn beslag krijgen.Ik wil je graag deelgenoot maken van de TV-Testdag. 

Ik ben ÉÉN en AL oor. 

Het verhaal begint op het moment dat het elfje met een zwaar uitgedroogd verfrommeld en gekreukeld lijfje wakker werd. Aangezien het elfje zich nooit enige zorg maakt, stapte ze dan ook zoals altijd blij, en vol goede zin voor de dag die voor haar lag, uit bed en spreidde (au, au) haar vleugeltjes. 

Kijk eens aan, dacht Tetty, ‘Boven’ zullen ze wel gedacht hebben: ja, Tetty kan nu wel fysiek een topdag beleven en een mooi ‘waard’ig gesprek met JJ houden, maar we zullen haar nu eens op de proef stellen en kijken hoe ze daarmee omgaat. 

Het lichaam liet luid en duidelijk van zich horen. Alle mogelijke pijn en stijfheid in spieren en gewrichten die ‘denk’baar was, was ook voelbaar. Het elfje voelde ook dat ze de dag ervoor te lang in een bepaalde houding achter haar lichtschriftje had gezeten. Een houding die het lichaam ook geen goed doet. Het gebeurt haar wel vaker dat ze achter haar lichtschriftje gaat zitten en zo bezig is dat ze vervolgens buiten de tijd raakt en uren later, zonder dat ze het in de gaten heeft gehad dat ze daar überhaupt heeft gezeten, opstaat en tot de conclusie moet komen dat ze veel te lang in een mogelijk ongemakkelijke en krampachtige houding heeft gezeten. Afijn, de pijn in de nek en schouders was niet te harden. Bovendien was er in het lichaam een koortsachtig gevoel waarneembaar. En met name het hoofd voelde heet. Terwijl ik van nature toch echt geen heethoofd is. Maar koorts is niets anders dan een zuivering. Ook al had ik geen koorts, het gevoel sprak duidelijke taal. 

Maar goed, ook al blies het lichaam hoog van de toren, ik liet mij niet van de wijs brengen. Onlangs was dat natuurlijk wel gebeurd en dat had geresulteerd in een bezoek en behandelingen bij dokter Koning. Maar door de waardevolle inzichten die dat opgeleverd had, was ik, aanvankelijk van de wijs gebracht, alleen maar wijzer geworden. 

Na het ontbijt deed ik wat lichte werkzaamheden en het lichaam kon niet anders dan daarin meegaan, ook al zuchtte en steunde het behoorlijk. Maar daar had ik even geen boodschap aan. Nadat dit klaar was, lag de dag leeg en uitgestrekt voor mij. Tijd voor koffie en tijd om het lichaam eens toe te spreken.

Op de een of andere wijze, hoe en waarom doet er nu even niet toe, heb ik als ziel gekozen om via een persoon met dit lichaam een aards bestaan te ervaren en ben ik in zekere zin een ‘verbintenis’ met dit lichaam aangegaan. Maar ik ben niet mijn lichaam. Er wordt wel gezegd: je bent niet je lichaam, je hebt een lichaam. En in zekere zin is dat ook zo, maar in het woord ‘hebben’ klinkt iets van ‘bezitten’, alsof je het tot je eigendom maakt. Ik zeg liever: ik zit niet in het lichaam, het lichaam zit in mij. Want ‘mij’ is de ruimte die Ik Ben, Bewustzijn, waarin alles plaatsvindt en verschijnt. 

En ook al zijn het aardse bestaan en het lichaam een illusie, zolang ik hier op aarde rondloop, heb ik hoe dan ook wel met het lichaam te maken. En de enige manier om geen waarde aan die illusie te geven is het de enige waarde te geven die het heeft: het is een bruikbaar en dienstbaar instrument om uitdrukking te geven aan mijn Zelf.  

Zoals muziek een fluit nodig heeft om zich hoorbaar te maken, zo is de persoon met het lichaam de fluit waardoorheen ik mij als muziek hoorbaar kan maken. Oftewel: God blaast door de mens heen. God spreekt door de mensen. Wij zijn sprekend God. God geneest mensen en gebruikt daar mensen voor, werkend dóór mensen. De mens/het lichaam is het instrument waardoorheen het goddelijk Zelf hoorbaar/zichtbaar gemaakt kan worden.  

Dus in die zin is er sprake van een samenwerking tussen mij en het lichaam, waarbij het lichaam niet de dienst uitmaakt, maar het lichaam tot mijn dienst staat. Zoals gezegd komt in het lichaam uitsluitend de informatie van het bewustzijn tot uitdrukking. En als dit met fysieke klachten gepaard gaat, dan zie ik niet dat het lichaam tegen mij werkt, maar dat het lichaam voor mij werkt. 

Ik onderhoud het lichaam, ik probeer het niet alleen van buiten maar ook van binnen schoon te houden, zodat het mij zo goed mogelijk van nut kan zijn. Maar het kan zo zijn dat er om wat voor reden dan ook zich toch wat opgehoopt of vastgezet heeft wat opgeruimd moet worden om mijn toon nog zuiverder te laten klinken, om mijn Zelf nog beter in overEENstemming te brengen met de Grondtoon.

Dit verhaal heb ik tijdens het koffiedrinken verteld aan het lichaam, JJ. En ik zei: ook al ben ik als het ware met jou ‘verbonden’, jij bindt mij niet. In het kader van de zuivering werk jij nu voor mij en dat waardeer ik. Door mij zo met het lichaam te verhouden, ontdoe ik mijzelf niet van mijn waarde en geef ik het lichaam de enige waarde die het heeft voor zolang nodig: een nuttig instrument. 

Al die tijd dat ik aan het woord was, probeerde het lichaam ertussen te komen, maar ik gaf het geen kans. Het lichaam kwam niet verder dan wat tegensputteren. Toen zei ik tegen het lichaam: van jouw kant ben jij nu druk aan het werk om het laatste restje ‘vergif’ wat mogelijk nog in mij zit eruit te werken en ik hoor jou. Prima.

Van mijn kant zal ik ter ondersteuning van de afvalverwerking heel veel water gaan drinken. En terwijl jij aan het werk bent, lichaam, ga jij nu verder naar mij luisteren, want ik ga iets hardop voorlezen uit de Cursus in Wonderen. 

Ik ben toen begonnen met les 135 en daarna les 136, waar we het al eerder over hebben gehad (124-Wake up calls). Nou, toepasselijker kan het niet. Woord voor woord heb ik hardop gelezen, daarna opnieuw alles gelezen en belangrijke zinnen/passages onderstreept. Ik ben daar intensief mee bezig geweest, ondertussen voelend wat het doet, wat er in mij opkomt, en ga zo maar door. Aan het begin van de middag was ik daarmee klaar en ik constateerde dat ik het lichaam niet meer gehoord had en dat het ook op geen enkele manier meer van zich deed spreken. Het koortsige gevoel was nog licht aanwezig, maar er was geen pijn meer en ik kon mij soepel en licht bewegen. Alles met elkaar had het mij een Licht gevoel gegeven.  

En het maakte dat ik jouw eerdere haiku met voortschrijdend pelgrimsinzicht een vervolg kon geven.

Noorwegen 2014 146de witte wolk weent

tranen vallen uit het blauw

op zijn pseud-o-lijf

≈ 

hij schonk het aandacht

als paarlen voor de zwijnen

die knorden van pijn

≈ 

hoe dom kon hij zijn

hij gaf het lichaam waarde

als kip zonder kop

≈ 

maar daar is de hen

zonder haar is er geen ei

er wordt wat gebroed

waardevaste vorm

in de woorden uit’gelegd’

vloeit bevrijd uiteen

oerei breekt open

in een vruchtbaar samenzijn

ontkiemt nieuw leven

≈ 

wijs geworden Zoon

zegt de zwijnen NU vaarwel

en hij keert huiswaarts

≈ 

waar het leven straalt

als zon in een gulle lach

die de tranen droogt

≈ 

voorbij de woorden

kleurt als EEN en zweeft in AL

de hemelse wolk

Achterhoek september 2013 021

Laat ik het HIER en NU even bij laten, JJ, en de pauzeknop indrukken van deze aflevering van de TV-Testdag. Wordt vervolgd…

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 125 - TV-Testdag | Leave a comment