Category Archives: 124 – Wake up calls

Het Pad van de Pelgrims – Wake up calls

Voor dag en dauw zit het elfje al weer aan de oever van de beek. Ze is benieuwd wat er na het heilzaam puttende VVV relaas in het beekje is opgeweld. 

Goedemorgen deelgenoot, het is een grote eer om deze bovenmenselijke gedachten van en met het elfje te delen. Het raakt aan het wezen van het menselijk bestaan en de aloude vraag komt steeds naar boven. ‘Wie ben ik, waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe.’ Het houdt iedereen bezig, in een of andere vorm. Kennelijk is ons thema nu ‘de ziekte’. Het zal geen toeval zijn dat onze lichaampjes met geknakte vleugeltjes en kronkelende darmpjes te maken hebben. De CIW les 137 is een heel heftige en legt de vinger nog eens extra op dit thema.  

Wanneer ik genezen word, word niet ik alleen genezen. En ik wil mijn genezing met de wereld delen, opdat ziekte verbannen wordt uit de denkgeest van Gods ene Zoon, die mijn enige Zelf is.(Wd1.137.14:3-4) 

Tetty, het VVV relaas is een mooie en uitvoerige uiteenzetting die je hebt gegeven. Het is vrijwel precies zoals ik er over denk. Ik had al het voornemen opgevat om deze tweede behandeling bij geneesheer Koning te doen en zal ook de verschillende druppeltjes, als die binnenkomen, keurig innemen. Maar daarna is het schluss met de homeopathie. En zo vreselijk onwaardig voelde ik me nu ook weer niet, zo’n tekst zet je aan het denken. Anders gezegd, Jerfaas ziet gedachten voorbijkomen.  

Ik lees hier in het blauwe boek werkboekles 135 en 136 die ook over die materie gaan.  

Het ‘zelf’ dat bescherming nodig heeft, is geen werkelijkheid. Het lichaam, zonder waarde en niet eens de geringste verdediging waard, hoeft alleen maar waargenomen te worden als iets dat geheel los van jou staat, en het wordt een gezond, dienstbaar instrument waardoorheen de denkgeest kan werken tot de bruikbaarheid ervan voorbij is. Wie zou het nog willen behouden wanneer het niet meer bruikbaar is.(Wd1.135.8:1-3)

Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Ik zal de waarheid van wat ik ben aanvaarden, en mijn denkgeest vandaag geheel laten genezen.(Wd1.136.15:6-7)

Ik ben vergeten wat ik werkelijk ben, want ik heb mijn lichaam met mezelf verward. Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Maar ik ben geen lichaam. En mijn denkgeest kan niet aanvallen. Dus kan ik niet ziek zijn.(Wd1.136.20:3-7)

Het zijn in wezen ‘wake up calls’ en het feit dat we überhaupt een lichaam hebben is al een teken van afscheiding. Theoretisch is het me helemaal duidelijk, denk ik. En dat waarde geven, ja, op een bewust niveau is dat er enigszins, maar kennelijk speelt dat ook op een ander niveau. De CIW noemt dat de denkgeest en ik veronderstel dat die denkgeest het niveau van Jan overstijgt. De denkgeest projecteert Jan en hoeveel van wat daarin omgaat door Jerfaas kan worden waargenomen, weet ik niet. 

Mijn ervaring is dat voornamelijk de Jan/persoonsgebonden gedachten gezien worden, af en toe onderbroken door veel diepere inzichten. Wat daar dan weer achter of boven zit, weet ik niet. Het lezen in het blauwe boek en af en toe bijvoorbeeld een stukje in de Reis voorbij Woorden geven me een goed gevoel. Het gaat over wie ik werkelijk ben en het is een goed tegengif voor de nieuwsstroom die, hoewel zoveel mogelijk vermeden, toch in enige mate tot me komt. Het lezen, niet bestuderen, van woorden van het Hoogste Niveau en van daaruit dan leven, d.w.z. ervaren van het leven, dat is wat mijn leven zin geeft.

La Ripe Blanche 2012 180Toch blijft die hele ‘artsenij’, en alles wat als het ware onder hetzelfde dak huist, wel een valkuil. Het lijkt inderdaad juist om medicatie en behandelingen te zien als niet meer dan een soort pleister of aspirine, en de CIW noemt het ‘tovermiddelen’ en ook wel magie. Dat betekent dat we op die manier trachten de illusie te verbeteren. Maar wanneer het ernstig lijkt, zullen we toch graag de dokter bellen. Je zei het echter al, dat is een teken dat we nog niet de ervaring hebben te zijn wie we Zijn. 

Ja, nogmaals, er is niks mis mee om een arts te raadplegen, medicijnen te gebruiken of een behandeling te ondergaan. Het zijn hulpmiddelen die tijdelijk ondersteunend kunnen werken en die je kunt gebruiken zolang jij denkt dat het nodig is. Maar wees je wel bewust dat je daarmee niet op het niveau van de oorzaak werkt, maar op het niveau van het gevolg. De oorzaak wordt niet opgelost, er wordt slechts een gevolg bestreden. Volgens de Cursus in Wonderen is de valkuil dat je daarmee het werkelijke probleem, de keuze in de denkgeest voor het ego, uit de weg gaat.  

Wil je echt genezen of wil je een pil tegen de pijn? De meeste mensen willen niet echt genezen, ze willen een remedie tegen de pijn. Genezing doet veel te zeer. (Anthony de Mello)

Al die hulpmiddelen bieden geen oplossing in de zin van verlossing. Verlossing kan alleen plaatsvinden door je denken te veranderen, en nergens anders door. Het probleem is niet het lichaam, maar dat wat je erop projecteert. Er is niks mis met het lichaam, er is iets mis met je gedachten erover. 

Jezus stelt de verlamde de vraag: Wil je gezond worden? (Johannes 5:6)

2015-08-31 14.38.31Met die vraag spreekt Jezus het vermogen tot heling in jezelf aan. Er wordt een beroep gedaan om in je innerlijke kracht te gaan staan, om je voor genezing niet afhankelijk te maken van wie of wat dan ook. Iemand kan je helpen bij genezing, maar kan je niet genezen. Je dient zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor de verandering die nodig is om genezen te worden.

Ooit in mijn leven zat ik tot over mijn oren in allerlei fobische klachten en fibromyalgie, ook wel spierreuma genoemd. Ik kon en durfde als het ware geen kant uit en stond vast op mijn plek. Ik herinner mij nog haarscherp het moment dat ik mij pijnlijk bewust werd dat ik mijzelf op de plaats had neergezet, waar ik toen zat. Het slachtoffer dat niet anders kon. Kijkend naar wat anderen naar mij toe deden. En wat deed ik zelf? Bleef ik op mijn plek zitten? Nee, zo wilde ik het niet langer, dat voelde ik toen opeens heel duidelijk. De fibromyalgie en mijn angsten hadden veel te veel invloed op mij en op mijn gezin. Er zou wat aan de situatie moeten veranderen en ik zou het zelf moeten doen. Ik zou het niet langer van anderen af moeten laten hangen. Ik kon niet langer blijven zitten waar ik zat. Er werd iets van mij verwacht. Ik zou in beweging moeten komen. Het werd tijd om op te staan.

Wat dat betreft herken ik mijzelf in het verhaal van de verlamde. Voor genezing kun je niet blijven zitten waar je zit. Jezus zei tegen de verlamde: Sta op, neem uw bed op en wandel. (Johannes 5:8) Anders gezegd, wees verantwoordelijk voor jezelf. Je zult zelf in beweging moeten komen, dat kan een ander of iets anders niet voor je doen. Waar kies je voor? Tijdens mijn bijnadoodervaring klonk de oproep: Tetty, Tetty, wakker worden. En uiteindelijk heb ik de keus gemaakt. En ik heb het wakker worden, opstaan, en ontwaakt zijn aan den lijve mogen beleven. Je kunt de eenheid ervaren, terwijl je in een lichaam lijkt te zijn.

Tetty, in het blauwe boek lees ik de woorden die de Heilige Geest tot ons spreekt: We spreken opnieuw de waarheid uit over jouw Zelf, de heilige Zoon van God die woont in jou wiens denkgeest weer gezond is gemaakt. Jij bent de geest, die liefdevol is toegerust met alle Liefde, vrede en vreugde van jouw Vader. Jij bent de geest die Hem completeert en Zijn functie als Schepper met Hem deelt. Hij is altijd met jou, zoals jij ook met Hem bent.(Wd1.97.2:1-4)

Geest ben ik, een heilige Zoon van God, vrij van alle beperking, veilig, genezen en heel, vrij te vergeven, en vrij de wereld te verlossen.(Wd1.97.7:2)

Het zal geen toeval zijn dat we nu een dialoog over die materie hebben. Een ieder die oprecht tracht om Thuis te komen wordt een metgezel gegeven en de H.G. gaat mee. Daar heeft zelfs Jan geen spoortje twijfel over. Het is boeiend om gewoon te schouwen wat er gebeurt. 

Wanneer ik genezen word, word niet ik alleen genezen. En ik wil mijn broeders zegenen, want ik wil met hen genezen worden, zoals zij worden genezen met mij.(Wd1.137.15:5-6) 

En hoor…in de verte klinkt het aloude lied van Johannes de Heer:

 Waarheen pelgrims, waarheen gaat gij.

 ’t Oog omhoog en hand in hand?

 Wij gaan op des Konings roepstem,

 naar ons huis en Vaderland.

 Over bergen en door dalen

 gaan wij naar die blijde zalen

 van Gods huis in ’t Vaderland

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 ’t Oog omhoog en hand in handIn het leven in de sprookjessfeer ziet het elfje de pelgrims als Hans en Grietje gaan, ‘hand in hand, van hart tot hart, als één ziel’ (89-Hans en Grietje). Op de vleugels van de geest, gesymboliseerd door de witte eend, worden ze over het water gedragen, om tot de vaderlijke woning terug te keren, een nieuw niveau van liefde en bewustzijn.

En AL luisterend naar ‘des Konings roepstem’ is de rol van de zogenaamde dokter Koning uitgespeeld en verdwijnt hij van het toneel. En het ego dat op de troon was gezet, is hiermee onttroond. 

Voorwaarts, voorwaarts, des Koningswaardig spoeden de pelgrims zich voort.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 124 - Wake up calls | Leave a comment