Category Archives: 120 – Lichaams-zaken

Het Pad van de Pelgrims – Lichaams-zaken

Zonder op hun schreden terug te keren, houden de pelgrimsschreden pas op de plaats. De afgelopen dagen heeft het Elfje in een zonnige sfeer doorgebracht. Ze voelde haar lijfje en haar ene pijnlijke vleugeltje nog dusdanig dat het voor langere tijd in toom houden van haar grijze ros haar niet raadzaam leek. Dus heeft ze de meeste tijd doorgebracht bij haar boshutje en er ruimschoots voor gezorgd dat het element water voor een goede doorstroming in haar lijfje zorgde. Daarnaast bleek dat de uitgestalde lekkernijen bij een andere Koning haar lust tot zoetigheid weer aangewakkerd had. Dat leidde opnieuw tot een inname die leidde tot een toename van suikerexplosies. Dus in plaats van haar grijze ros dient zij dat in toom te houden. 

De postduif die al geruime tijd in de wacht gezeten heeft, is niet langer in toom te houden. Ter 11-der ure vliegt hij nog door het sprookjesbos met een levensteken van hem aan haar die in vele vormen verschijnt; als vers, als getal, als natuurwezen en als mens.  

Goedenavond 11-achtige, hebt gij genoten van het fraaie zomerweer en hebben de zonnestraaltjes het lijfje zodanig verwarmd dat de pijnen zijn versmolten? Hier tussen de rivieren is het inmiddels windstil en de zon maakt aanstalten om achter de einder te verdwijnen. Het lichaam van Jan stribbelt ook weer tegen. Gisternacht rond middernacht werd hij nu eens écht ziek. De krampen waren heftiger dan ooit, maar ook het algehele griepgevoel was enorm. De hele nacht heeft hij opgezeten vanwege de pijn en overdag kon hij met behulp van paracetamol af en toe wat slapen. Het was afschuwelijk, nooit heeft hij zich zo ziek gevoeld. De afgelopen nacht meer geslapen, en vanavond voor het eerst wat gegeten. Dat is ook een unicum voor Jan, geen trek om te eten. Inmiddels zijn er geen echte pijnen meer, maar weer dat vreemde gevoel in de spijsvertering, wat samengaat met een rare smaak in de mond, en een zeurende hoofdpijn. Het belemmert niets, maar het is gewoon vervelend. U weet wat ik bedoel. Jan is van plan nu maar eens een paar dagen echt uit te zieken in de hoop dat de laatse virussen voorgoed verdwijnen.

En voordat het elfje uit beeld mocht verdwijnen, heeft hij nu gelukkig wel de fut gevonden voor dit berichtje. Want wat de Koning ook heeft weggezogen uit het elfenlijfje, de fut zal er bij haar wel niet uit zijn, ook al is windkracht elf gaan liggen. Trouwens, even op het niveau van de illusie, heb je…pardon, heeft het elfenlichaam geen slijmbeursontsteking? 

Op dit moment voelt het lijfje van het Elfje weer wat beter en in haar ene vleugeltje is de pijn, die inderdaad voelde als een slijmbeursontsteking, hoe dan ook versmolten. Halverwege de middag tot begin van de avond heeft het Elfje een heerlijke wandeling door het sprookjesbos gemaakt, waarbij zij tussentijds op het terras van de sprookjesachtige locatie bij de zuivere bron terechtkwam. De rust en stilte die vandaag om haar boshutje aanwezig was, zette zich voort in de natuur. Alleen het ruisen van de wind in vele toonaarden vergezelde haar. En zij stelt zich zo voor hoe het beekje hier ook van genoten zou hebben, ook al beleefd hij nu de windstilte. Evenals hij genoten zou hebben van het prachtige paarskleurige tapijt, met hier en daar wat geel, dat de natuur heeft uitgespreid. 

Warnsborn juli 2013 022Al met al zijn het vredige en gezegende dagen. In ieder geval is een zeurend en tegenstribbelend lichaam niet bestand tegen zoveel ‘gezegend zijn’ en het Elfje hoopt dat het beekje ook snel weer zonder ‘gewoon vervelend’ stroomt. Misschien helpt het als hij naar dit moois kijkt dat langs zijn oevers bloeit. Met een kleurige heilzame groet van het Elfje. 

Warnsborn juli 2013 033Ondertussen zal het Elfje STILzwijgend doch WEL(Bron)sprekend aan de oever van de beek blijven zitten, met haar elfenvleugels in Licht en Liefde beschermend uitgespreid. 

En de postduif die in zijn element is met dit heen en weertje brengt tot slot WEL-dadig nieuws. 

Hello Sunshine for the Soul, de heilzame groet heeft geholpen, dank u. En dan ook nog in plaats van een veldboeket een boeketveld, en zelfs twee. Daar knap je wel van op. 

Zo komt met rasse schreden de fut weer in het pelgrimspad. En komt er een dromerige TV ervaring in de nacht.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 120 - Lichaams-zaken | Leave a comment