Category Archives: 113 – Een ‘pijn’lijk vervolg

Het Pad van de Pelgrims – Een ‘pijn’lijk vervolg

Voorzien van een dagelijkse portie CIW zetten de pelgrims in het heerlijk morgenlicht van de nieuwe dag hun reis voort. En ondertussen laten ze hun licht schijnen op wat er uit het blauwe boek is opgelicht. Zo krijgt ‘de donkere nacht van de ziel’ een ‘pijn’lijk vervolg.

Pijn is een verkeerd perspectief. Wanneer ze in enige vorm ervaren wordt is dat een bewijs van zelfbedrog. Ze is in het geheel geen feit. (Wd1.190.1:1-3) 

Pijn is een teken dat illusies op de troon zitten in plaats van de waarheid.(Wd1.190.3:1) 

Au…Au…ik neem aan dat zowel fysieke als psychische pijn wordt bedoeld, uiteindelijk is dat hetzelfde. Het is weerstand tegen dat was is, beter gezegd er ‘lijkt te zijn’.

Waarom zou je je nog bezig houden met wat er ‘lijkt te zijn’. Klaar! Zolang je je daar nog mee bezig houdt, zal er weerstand zijn.

Als God werkelijk is, is er geen pijn. Als pijn werkelijk is, is er geen God.(Wd1.190.3:3-4) 

Laat zulke dwaasheid rusten in vrede! De tijd is gekomen om te lachen om zulke waanzinnige ideeën.(Wd1.190.4:1-2) 

Ha, ha, ha…

Ja, lach er maar om…

Het zijn alleen jouw gedachten die je pijn bezorgen. Niets buiten je denk­geest kan jou op enigerlei wijze schaden of verwonden.(Wd1.190.5:1-2) 

Mijn heilige broeder, denk eens een moment hieraan: de wereld die jij ziet doet niets. Ze heeft absoluut geen gevolgen. Ze is slechts de weergave van jouw gedachten. En ze zal volkomen veranderen zodra jij besluit je denken te veranderen en jij de vreugde van God kiest als wat jij werkelijk verlangt.(Wd1.190.6:1-4) 

Pijn is niets dan slaap, vreugde is ontwaken. Pijn is bedrog, al­leen vreugde is waarheid.(Wd1.190.10:5-6) 

Iedere bovenstaande zin is meer dan duidelijk en geeft veel inzicht. Inzicht wat je al hebt. Klaar! Het is prachtig om te lezen, maar nogmaals, je weet het allemaal al. Als alles een illusie is, en jij weet dat dat zo is, waarom zou je dan nog enige gedachte wijden aan die illusie? Zolang je het blijft overdenken, houdt het je in de illusie. Want zelfs het overdenken is een illusie. En hoe is het nu bij jou, JJ? Voelt jouw lichaam zich inmiddels op zijn paasbest? Gedraagt jouw buik zich rustig? 

Nou…in de tijd dat er geen TV ontvangst was, lieten de darmen heftig van zich spreken. Urenlang heb ik in bed gezeten met heftige krampen. Liggen was eigenlijk niet mogelijk. Dus…gedeelde smart is… Maar eigenlijk wil ik mij dan niet laten kennen.

Voor wie en waarvoor wil jij je niet laten kennen? Mij lijkt het zo dat jij belangrijker bent dan wie of wat dan ook. Je moet goed naar je lichaam luisteren. Het brengt jou als het ware een boodschap. Wat is de boodschap achter de fysieke klachten? 

Was er een fysieke boodschap? Dat weet ik niet. Jerfaas heeft bij de derde nachtelijke krampaanval goed opgelet. Bij de eerste twee keer dat het gebeurde, waren de jantjes erg rustig, weinig tot geen gedachten en alleen aandacht voor het lichaam dat zich dus verkrampt manifesteerde. Voor het ego was dat vanzelfsprekend iets om trots op te zijn,  die voelt zich dan één met Jerfaas en is de identificatie met het lichaam zogenaamd kwijt. Echter bij de derde keer waren er meer gedachten, eigenlijk een vorm van angst, want het waren nu zorgelijke gedachten die uiteraard een beeld van de toekomst probeerden te schilderen.

Al met al is de les in ieder geval dat het ego zich middels de jantjes nog behoorlijk kan manifesteren. Het maakt geweldig inzichtelijk wat een vreemd denksysteem het ego is. Allerlei concepten over een tijdelijk organisme dat z’n beste tijd gehad heeft, over niet al te lange tijd in de recycling gaat, en waarvan er sowieso miljarden zijn. En dat ego maakt er dan een volstrekt uniek iets van. Absurd en ook vermakelijk. Dat is voor Jan Jerfaas het boeiende van de spiritualiteit; het gaat over iedereen en alles wat maar gevoeld, beleefd of waargenomen kan worden. Het is geweldig. En datgene wat wij waarnemen is dan ook altijd weer anders dan dat wie het dan ook waarneemt.

Het is merkwaardig dat we beiden uitgedaagd worden om onze identificatie met het lichaam los te laten. Zoals de CIW zegt: Ik ben geen lichaam, ik ben vrij, want zo schiep God mij.

Hoe dan ook, het lichaam dat deze woorden spreekt, en ook wel Paulus genoemd wordt, gaat een bezoek brengen aan een persoon die onder de naam Koning praktijk houdt. Daar zal het bejaarde lichaam van Jan doorgemeten worden.

Nou, ik ben benieuwd wat zo’n meting laat zien. Ik vraag mij af of zo’n lichaamscheck voor mij wellicht ook van nut zou kunnen zijn. Want wat mijn lichaam aan het uitspoken is weet ik niet, maar om nu te zeggen dat ik soepel door de dag heen ga…..

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 113 - Een 'pijn'lijk vervolg | Leave a comment