Category Archives: 108 – Het wezen der inspiratie

Het Pad van de Pelgrims – Het wezen der inspiratie

Het elfje op het berkenbankje aan het water heeft een vriendje in de hemel. En dat engeltje komt vaak naar JJ om hem te inspireren. Hij zit dan links naast hem, in de vensterbank bij het achterraam. In dat hoekje bevindt zich ook de ontvang- en verzendpost van het postduifje, dus als JJ daar plaatsneemt is hij nooit alleen.

Het stemt het Elfje, zowel letterlijk als figuurlijk, groen gelukkig dat ‘haar eigen’ gevleugelde vriendje in de hemel, Eén in Wezen, nu aan haar getoond is. Ze is haar Elfenvriendje dankbaar dat hij door het wezen der inspiratie in JJ te doen laten stromen, zij daardoor ook boven haar vleugeltjes uitstijgt.

AL stromend door de Haiku’s wordt het Elfje in de nacht wakker en dat is het moment waarop ze zich realiseert dat ze zelf ook een gedichtvorm is. Ze vraagt zich af of JJ de Poëet daarmee op de hoogte is? Aangezien het Elfje en het Beekje in Wezen Eén Zijn, is het Elfje, als gedicht in vorm, wel benieuwd wat er, mede ingeblazen door het engeltje, als ‘elfje’ uit het beekje stroomt.

Aangezien JJ naast zijn aardse illusoire verschijning bovenal Gods Zoon is, is hij overal van op de Hoogte. Dus neerkijkend op het universum met het blauwe planeetje ‘aarde’ ziet hij daarop de bossen en de wateren. En het beekje hoort zichzelf al murmelend de poëtische verschijning het volgende toedichten:

blauw,

de hemel,

zij is dichtbij,

overal op aarde waarneembaar?,

H.O.E?

Ja, het is H.O.E. genaamd Heaven On Earth. Geïnspireerd door Gods Zoon die vanuit ‘de Hoge’ neerkijkt op de bossen en de wateren, fluistert (om het water niet te beroeren) Hemelsblauw tot het beekje:

transparant,

het water,

hij ademt in,

toont mijn ware natuur,

weerspiegeling

het Elfje en TV groeten JJ en het Engeltje

in ÉÉN adem

AL met AL

never alone…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 108 - Het wezen der inspiratie | Leave a comment