Category Archives: 010 – Echo van verlangen

Het Pad van de Pelgrims – Echo van verlangen

Door haar Eenheidservaring van Licht en Liefde, waarin er geen ‘ik’ meer was, maar waarin zij heeft ervaren Thuis te zijn bij zich Zelf, herkent ze in de woorden van Jan Jerfaas haar beleving. Zoals ze tot nu toe steeds een gevoel van herkenning ervaart. Ogenschijnlijk hebben ze elkaar voor de eerste keer ontmoet. Door Green Eyes heen voelt het alsof ze elkaar al heel lang kennen en elkaar slechts even ‘uit het oog’ verloren zijn, maar nu met elkaar verenigd worden om te doen wat gedaan moet worden. Ze zijn op elkaars spoor gezet en de ‘Ontmoeting in de Geest’, waaruit ook de hereniging met een dierbare spreekt, spoort hen aan om de wederzijdse kijkdozen te openen, om de illusie te doorzien en te delen wat ze wezenlijk zijn.

Zelf draagt ze één voornaam, maar samen met haar achternaam Visser vormen haar initialen TV een mooie beeldspraak voor het scherm waar JJ over sprak. En de vraag: ‘Het lijkt me trouwens erg fijn om er eens een middagje over te praten, ergens op een rustig plekje met een kopje koffie’, verheugt zich over het antwoord: ‘Ja, laten we een afspraak maken om elkaar te ontmoeten en laten we kijken wat er op het ‘scherm’ verschijnt’.

Vanaf de oevers van de rivier stromen de water-landers gezamenlijk naar een bosrijke plek, die het middelpunt van het land is. Volgens hem wordt deze plek wel de navel van het land genoemd.

‘Nou, als we niets meer weten te bepraten, kunnen we altijd nog gaan navelstaren’, klinkt het uit haar mond. Maar zover zal het niet komen, want er is niet alleen veel te bepraten, maar vanuit de verte horen ze de roep die over het water klinkt.

Ver weg, als een echo van verlangen, klinkt de melodie. De wind van de geest draagt de woorden met zich mee en brengt ze dichterbij. 

We sailed out in the morning
As the winter turns to spring
Undestined and unknowing
Of what tomorrow brings
Towards the blue horizon
Leaving all we have behind
Our yearning hearts will guide us to find

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
Still we sail ‘cross the ocean
And follow the dream

The moon and stars above us
Will lead us to the shore
My heart will be my compass
And you will be my north
We forecast stormy weather
And pro-and-con our moves
But what have we achieved …

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
We will sail ‘cross the ocean
And capture the dream

One day arriving
Behind the far blue
Where you’ll find me waiting
And I will find you too

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
We will sail ‘cross the ocean
And become the dream 

(The Dream – Secret Garden)

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 010 - Echo van verlangen | Leave a comment