Monthly Archives: mei 2020

Het Pad van de Pelgrims – Het Leven in en na dit leven

Aken augustus 2013 062

Nog voor het kraaien van de haan verbleken de sterren in het eerste ochtendgloren. De nieuwe pelgrimsdag begint in alle vroegte als Paulus onder de stippen vandaan komt, het beekje erop los gaat stromen en JJ zich op de hoogte gaat stellen van het TV programma van vandaag. Of is het nog te vroeg? Heeft het elfje haar vleugeltjes nog niet uitgevouwen?

Maar TV11 kent het tijdstip ‘erg vroeg’ niet. En ook in dit geval is het tijdstip niet te vroeg en niet te laat. Zoals de pelgrims inderdaad weten en stilstaan bij hoe het universum werkt, zo staat de tijd die niet bestaat als het ware ook stil en is het altijd de juiste tijd. Niets gebeurt zomaar, alles moet zo zijn, iedere stap wordt geleid. Het is toch geweldig om te ervaren hoe perfect alles in elkaar zit om in dit geval het Vissertje uitzicht op van Beek te geven. Het wordt ervaren als een verrassend mooie creatie die liefdevol glimlachend aanschouwd wordt.

Daartoe aangemoedigd gaat JJ even terug in de tijd die niet bestaat toen de bijnadoodervaring ter sprake kwam en TV vertelde dat ze vele boeken over dit onderwerp gelezen had. Zelf heeft hij op dit moment het boek Na dit leven van Eben Alexander als verantwoorde bedlectuur. Deze neurochirurg verhaalt over zijn reis naar het hiernamaals. Heeft TV dit boek ook in beeld?

Ik heb het boek in beeld, maar tot op heden slechts hier en daar wat passages gelezen.

Nou Tetty, het is best boeiend. Het boek is voor een breed publiek geschreven, ook medici kunnen hun hart ophalen, figuurlijk natuurlijk, want het wemelt van de medische termen. Verder is het ook een prima familieroman, dus er zitten veel elementen in, maar het is heel goed leesbaar. Voor JJ ligt de focus natuurlijk vooral op de ervaringen tijdens het coma. En wat opvalt is dat E.A. zelf aangeeft dat hij verder gegaan is dan alle andere BDE’s die beschreven zijn.

Dat is een aanname van E.A. Dan heeft hij niet alle beschreven BDE’s gelezen.

Hij was ‘in God’ opgegaan en omgekeerd.

Er is mij sowieso een boek bekend waarin dit ook verwoord wordt. Wie oren heeft, die hore. 

De verklaring zijnerzijds is dat zijn lichaam, zijn hersenen, dusdanig gestopt was met functioneren dat alle filters van waarneming waren weggevallen. Hij had ook, in tegenstelling tot alle andere mensen die hun BDE beschreven hebben, tijdens de ervaringen geen enkele herinnering meer aan zijn persoon hier op aarde. Dat was de crux.

Ook dat is een aanname. Nogmaals, E.A. heeft niet alle beschreven BDE’s gelezen. Maar ga verder. 

Dan denk je natuurlijk direct aan de Cursus en andere verlichtingswegen zoals die van M.E. De persoon staat in de weg, het ontpersoonlijken en entwerden is vereist. En een grote component daarvan is het lichaam, want daaraan is het hele verhaal van de persoon opgehangen. Het gaat er ook niet om, bij ziekte bijvoorbeeld, hoeveel waarde er aan het lichaam gegeven wordt, zo van: ik heb of ben een lichaam maar ik geef er geen waarde aan. Nee, het überhaupt menen dat het lichaam er is, betekent dan al dat er op een onbewust niveau waarde aan gegeven wordt, anders zou die waarneming er niet zijn. Dat geldt voor alle waanideeën.

Daarover gesproken komen er gedachten over het contact met anderen. Voor JJ is dat de optimale oefening om te zien welke jantjes zich manifesteren. Is er liefde te voelen voor die ander? Of enige weerstand? En op welke manier? Alleen zijn met je gedachten en zonder prikkels van andere mensen kan soms al moeilijk genoeg zijn om die gedachten te zien en tot stilte te krijgen. Maar in contact met anderen, dat is andere koek. Dat heeft zin, vooral als je er geen zin in hebt. Het is dan zaak op Jerfaas te concentreren en niet meegesleept te worden in de ego-stroom van denken.

Het is al eerder genoemd, maar blijf niet in het denken hangen, blijf je niet richten op de jantjes en op welke gedachten er voorbij komen. Door te blijven kijken naar welke jantjes zich laten zien, bevestig je de werkelijkheid-waarde ervan. De vraag is: Heb je gedachten of hebben gedachten jou? Omarm het, denk met je hart. Dus mocht die maalstroom van gedachten weer opduiken… 

DSC_0026Laat je er niet in meezuigen, maar kijk er van een afstand naar. Als jij niet in die maalstroom van gedachten duikt, word je er ook niet in meegezogen. Je bent niet die maalstroom van gedachten, je bent dat wat het gadeslaat. Innerlijke vrede is geen kwestie van geen gedachten meer hebben, maar vrede hebben met wat is. 

Nu nog even terug naar het boek Na dit leven. Hierin beschrijft E.A. ook wat hij allemaal heeft gezien.

Ja, we hebben al eerder ‘gezien’ dat, buiten het moment van opgaan in God, in wat zich verder afspeelt tijdens de BDE er altijd nog degene is die waarneemt en datgene wat waargenomen wordt. Dus er is dualiteit.(102-Elf-en-nieuws) De pelgrim weet dat wat je allemaal ziet je dat ook bent maar dat het zich nog afspeelt in het gebied boven de taille van de zandloper. Als er voorbij gegaan wordt aan datgene wat aan ‘gene zijde’ gezien en beleefd wordt, is Het Leven ‘na dit leven’ niets anders dan Het Leven ‘in dit leven’.  

Want bij ‘Na dit leven’ vraag je je af: Welk leven? De titel verwijst vanuit een materieel denken naar iets na dit leven. De in zijn algemeenheid veelgehoorde opmerking: ‘Er is leven na de dood’ klopt niet. Want de dood bestaat niet. De pelgrim weet dat de dood slechts de gedachte is dat je gescheiden bent van je Schepper, zoals de Cursus bijvoorbeeld in les 167 zegt. De opmerking ‘Er is leven na dit leven’, klopt eveneens niet. Ook hierin klinkt het alsof er een ‘dit leven’ en een ‘na dit leven’ is. Het zegt nog niks over leven in dit leven. De pelgrim weet dat er één leven is.

We delen één leven met elkaar, omdat we één Bron hebben, een Bron van waaruit volmaaktheid tot ons komt en altijd in elke heilige denkgeest verblijft die Hij volmaakt geschapen heeft. (CIW 167) 

Wij zijn Eén in Al(les). Er is Eén Leven. Er is Leven. De essentie waar we naar op weg zijn, die wij als het ware via het pelgrimspad blootleggen. Zoals bekend is het moeilijk om dingen goed onder woorden te brengen. Het gaan van de pelgrimsweg maakt dat ik een aantal dingen nu anders verwoord dan ik eerder zou hebben gedaan. Het toepassen van de religieuze denkwijze maakt dat dingen zuiverder verwoord worden en zodoende meer de essentie raken.

Niet alleen de essentie zoals ik het ervaren heb, maar ik merk ook dat het de ervaring nu als het ware dichterbij brengt, doordat ik het zuiverder verwoord. Dit betekent geenszins kritiek of enig oordeel over de ervaring/beleving van Eben Alexander of de wijze waarop hij of wie dan ook het verwoordt. Daar wil ik verder vanaf blijven. Veel mensen kunnen hier iets aan hebben, kunnen erdoor geraakt worden of wat dan ook. Zoals ik mijn ervaring zelf ook vele malen voor groepen mensen verteld heb. Dus in wat ik nu noem probeer ik alleen voor mijzelf de dingen in zoals ik het ervaar zuiver weer te geven, omdat ik voel dat het meer en meer raakt aan het ervaren NU op het pelgrimspad. 

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 179 - Het Leven in en na dit leven | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Alles over Niets

Nu de stellingen op de deur aan stelligheid niets te wensen overlaten hoort TV JJ verder dwalen door de non-dualiteit. Hij ontdekt dat er een Nederlandse film is gemaakt die op dvd verkocht wordt, samen met een boek en een dvd met interviews van medewerkenden die ook Advaita leraar of lerares zijn. Dat samen getiteld: ‘Alles over Niets’. Het komt voort uit de toch wel uitgebreide Nederlandse ‘non-dualiteits scene’, die zoals eerder aangegeven grote sympathie heeft van JJ.

Van al die ‘leraren’ vertelt iedereen eigenlijk hetzelfde maar dan met andere woorden, de klemtonen liggen ook weer iets verschoven. Het leven van de zogenaamde mens krijgt meer of minder aandacht ten opzichte van datgene waar het boek eigenlijk over gaat; de non-dualiteit. En soms komen er woorden voorbij die toch even blijven hangen, zoals bijvoorbeeld: dat taal gebaseerd is op afscheiding en er ook vol van staat. Dat taal steeds weer verwijst naar losstaande dingen, terwijl de Advaita en andere leringen benadrukt dat er geen losstaande dingen zijn. De Cursus zegt het ook steeds weer: ‘Er is een manier om alles anders te zien’.

Hoe zou het zijn als je praat en geen woorden van afscheiding gebruikt? Zijn er wel woorden van volmaakte eenheid? Want zelfs het woord ‘alles’ betekent alle dingen, en dingen zijn losstaande zaken. Is communicatie überhaupt mogelijk zonder die woorden van splijting? Maar je kunt eigenlijk alleen communiceren als er iemand anders is, maar dat is weer afscheiding. Zonder communiceren kun je alleen maar Zijn in Stilte.

En dan je gewaarwordingen. Het lijkt of je iets buiten je waarneemt, bijvoorbeeld een postduifje die ongeduldig zit te wachten. Maar zonder afscheiding is er geen duif. Ik kan me niet losmaken van die gewaarwording, dus die duif dat ben ik zelf. Er is dus geen grens tussen mij en de omgeving aan de buitenkant van het lichaam of tussen mij en zogenaamde gedachten die ergens in mij onstoffelijk voorbijkomen.

Zijn die plaatjes buiten mij en binnen mij allemaal onzin? Illusie? Maar buiten mij kan ik aanraken. Is dat zo? Want als dat lichaamsdeel nu ook niet bestaat, dan raak ik dus niets aan. Er is dan alleen een gedachte dat er iets aangeraakt wordt. En als er geen grens is tussen mij en iets anders, is er dan een grens mogelijk tussen binnen mij en buiten mij. Dan zou ik die grens zijn, want iets is binnen mij (gedachte) of buiten mij (ding). Nou, dit soort dingen gaan door het bolletje van Paulus heen.

Er gaat wel heel veel door het bolletje van Paulus heen. Maar ja, dat krijg je ervan als je alles over niets leest. Je kunt beter niets over niets lezen. Misschien gaat het elfje dat boek wel schrijven. ‘Niets over Niets’. Alles wat er over niets geschreven kan worden staat daar onbeschreven. Je leest wie je bent. Tabula rasa.

Heeft TV het genoemde boek ook gelezen en de dvd’s bekeken? Zo ja…was het Volledig Ja en Amen?

Een Ja en Amen voor wat betreft het inzicht in de non-dualiteit en een hulpmiddel om te begrijpen wat ervaren wordt. Met het boek ‘Alles over Niets’ heb je in een notendop alles over de non-dualiteit in de hand. Korte toegankelijke teksten, duidelijk, verhelderend omtrent het begrip non-dualiteit en in die zin geeft het veel inzicht. Maar het lijkt ook wel eens meer als een ietwat afstandelijke hoofd-zaak te klinken dan dat het ook klinkt als een gevoelsmatig verwarmende hart-zaak. Wat dat betreft ervaart TV dat Meester Eckhart, evenals Jezus, als non-duale leraar en spreker niet alleen het ‘begrijp’elijke hoofd maar ook het ‘wetende’ hart raakt en als zodanig dus hoofd en hart verbindend spreekt. Dit vanuit een diep doorleefde liefde voor en in Christus die we zijn.

Maar goed, al met al komt het Ja en Amen op wat er gelezen wordt in de eerste plaats door mijn BDE en de daarmee samenhangende non-duale ervaring waardoor het allemaal herkenbaar is. Na mijn BDE en daarover geschreven te hebben, heb ik tientallen boeken over BDE’s gelezen en ik kwam voortdurend hetzelfde tegen, soms zelfs in dezelfde bewoordingen. En zo wordt dat ook ervaren m.b.t. alles wat gezien en gelezen wordt omtrent non-dualiteit. Ik kan dingen van mijzelf teruglezen die ik ooit geschreven heb of gesproken heb met mijn co-auteur Maurice, waarvan ik denk: ja, dit kom ik nu ook allemaal in die non-duale literatuur tegen. Terwijl de term non-dualiteit of Advaita als zodanig toen niet in die mate in beeld kwam zoals nu het geval is met mijn medepelgrim. Maar ik realiseer mij dat het er al die tijd is geweest alhoewel het nu meer tot leven dan wel tot Leven lijkt te komen.

Het Ja en Amen op wat er in de non-dualiteits boeken gelezen wordt komt mede ook door alles wat er inmiddels in het TV en JJ programma al besproken en aan de orde is geweest. Waar het om gaat staat, vaak in alle eenvoud, ook beschreven op het Pad van de Pelgrims dat gegaan wordt. En dat het voor TV voelt dat alles meer tot Leven komt, komt omdat na de verlichtingservaring het op een bepaald niveau aanwezige ontwaakte besef dat deze wereld en het menszijn een illusie is, nu tot een volledig inzien en doorzien komt. Daardoor wordt het meer en meer tot een ervaren. Zoals de pelgrims ooit in het sprookjesbos tijdens het rondje Jan Jerfaas en Tetty zich verbonden hebben tot M.E.(Mobiele Eenheid)-pelgrim, zo ervaart TV dat zij letterlijk en figuurlijk als M.E. (Mobiele Eenheid)-pelgrim het Pad gaat van Zelf-bewustwording naar Zelf-realisatie, de éénwording met de Werkelijkheid.

 ≈

Na dit alles over Alles over Niets wenst Paulus het elfje het Elferbeste. Dankbaarheid welt in hem op en daarmee geeft het murmelende beekje zich over aan de rust en stilte van de vallende avond. Het donker van de nacht gaat de aarde bedekken. Het sprookjesbos slaapt, er is niets dat beweegt. Door het bladerdak zijn de eerste stralende sterren zichtbaar. Alsof het elfje op de grens van oud en nieuw staat, zo doet het vuurwerk van de geest de hemel kleuren met vele schitterende sprookjes. Maar even zo flitsend als ze de lucht ingaan, even zo flitsend spatten ze uit elkaar tot niets.

Terwijl het elfje dit alles aanschouwt, denkt ze aan Paulus die nu waarschijnlijk bij zijn paddenstoel naar eenzelfde soort schouwspel staat te kijken. Ze wenst hem in gedachten toe dat hij en het elfje met verwondering mogen kijken naar de sprookjes die hun reis hemels licht kleuren om uiteindelijk ook uiteen te spatten tot Niets.

Onder de sterren die lijken op de paddenstoel stippen waaronder Paulus zich ter ruste heeft gelegd, is het dagelijkse aftellen, beter gezegd optellen, begonnen. Het tellen van één naar twee eentjes. En dan bij de elfde stip…stoppen de gedachten, want ook het tellen zijn gedachten. Een heel kort moment van stilte…en kennelijk volgt dan niets. De rest van de nacht brengt hij uitgeteld onder de stippen door. Eindelijk staat het verstand er bij stil.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 178 - Alles over Niets | Leave a comment