Monthly Archives: december 2019

Het Pad van de Pelgrims – Pelgrimsvirus


Natuur 050
De eerste groen gelukkige tekenen van nieuw leven zijn zichtbaar. Maar van Paulus geen teken van leven. De wijze raad van Paulus aan het elfje om het hoofdje ter ruste te leggen, kon hij zelf niet in praktijk brengen. Niet alleen bleek de avond in duizelingwekkende vaart voorbij te zijn gegaan, maar Paulus is ook enigszins duizelig achtergebleven. Hij had een rommelend buikje bij thuiskomst en werd even daarna enorm duizelig, waarna het gevoel ontstond dat er een centrifuge in zijn maag zat. Onderwijl rilde hij als een juffershondje, dus dat was niet goed, zo concludeerde hij. Het zal het ´pelgrimsvirus´ wel zijn. Snel naar bed, zo besloot hij, maar zo ver kwam hij niet, want de maag werd letterlijk omgekeerd. Alles kwam eruit.

Dit heeft hij nog nooit meegemaakt. Sinds de kinderjaren heeft hij nooit meer overgegeven en misselijkheid kent hij al helemaal niet. Het was absurd, waar dat nu van komt? Ah, dacht hij… het ego vraagt aandacht, dat is het. Maar de Cursustekst ´ik ben niet mijn lichaam, ik ben vrij´, danste JJ blauw voor de ogen. En ´ik ben een Waterman en ga onder een hete douche´. Dus moeizaam heeft het lichaam zich nadien in bed laten vallen. En ook vandaag zoekt JJ als een slappe vaatdoek de lakens weer op. Hij gaat eerst mediteren, en dat zal wel overgaan in een soort slaap.

Aldus het weinig veerkrachtige nieuws dat het elfje via de gevederde boodschapper bereikt.

Paulus heeft vrijwel de gehele dag doorgebracht in zijn bovenkamer onder de stippen. Deels slapende en deels in zijn meest geliefde waaktoestand, dat is de meditatieve toestand waarbij het lichaam niet of nauwelijks waarneembaar is en waar Jerfaas de hoofdrol speelt.

Dierbare Elf, uw veertje is me bij nacht en bij dag bijgebleven. Regelmatig even concentreren op ´de veer´ was gewenst en daarnaast nog effectief ook. Het feit dat het elfje de veer gezien heeft zal uiteraard symbolisch zijn, en daar heeft het elfje al een serie mogelijke interpretaties van gegeven. Maar misschien is het ook een aanwijzing dat zij wel een pluim, plume is veer, verdiend heeft vanwege de stappen die zij nu op het pelgrimspad zet. 

JJ ziet de buikklachten wel weer als een test, want de grootste verleiding die het ego in zijn repertoire heeft is om ons, Gods zoon, te laten denken dat we een lichaam zijn en dat er met dat lichaam iets te bereiken is of andersom, dat het helemaal fout kan gaan. Maar daar trappen wij niet in, wij doorzien deze list en gaan verder op ons pad, met of zonder buikpijn. Toch komen als vanzelf gedachten op hoe heerlijk het zal zijn om zonder lichaam te vertoeven in het Koninkrijk en dan liefst voor altijd.

Na dit beekse spraakwater gaat JJ zijn slaapplaats weer opzoeken. Ditmaal eerst de veer op het nachtkastje leggen, dan wat moois lezen, en vervolgens het lichaam tot volledige rust brengen en even spelen met de gedachte dat deze wereld met al zijn fratsen nu verlaten gaat worden. Het LICHT visualiseren en dan het sublieme gevoel er als het ware naar toe gezogen worden.

Ondertussen staat het trouwe duifje al weer met zijn pootjes te trappelen, of beter gezegd met de vleugels te klapperen om via de lichtboogroute dit boodschapje elfwaarts te brengen. Mogelijk vliegt het duifje dat dit bericht brengt een beetje lager dan anders, maar dat is vanwege de lading bloemen die met dit bericht meegevoerd worden. Want hoewel alle treden van de trap onmisbaar zijn; JJ wenst TV veel bloemen op de Stairway to Heaven.

Stairway To HeavenNa deze bloemrijke bezorging keert het duifje met een onbezorgd en onverbloemd bericht terug.

Goedemorgen, hopelijk uitgeslapen bloemenman. Hoe de persoonlijke illusoire toestand ook mag zijn, hoofd-zakelijk gezien misschien nog niet in orde, maar er is vanmorgen een bericht waargenomen dat mogelijk weer een andere draai aan de toestand zal geven. Op de voorpagina van de krant stond: Vredesduiven willen hun vleugels weer uitslaan. Mogelijk draagt de positieve inhoud van deze weinige woorden die het duifje nu brengt bij tot één-ig welzijn van Paulus.

Zo te lezen raakt Paulus weer aardig boven Jan en wellicht is het zuiveringsproces door het beekje weer tot rust gekomen. Het loslaten werd wel heel aanschouwelijk gemaakt. Ik hoorde het je onlangs nog zeggen, JJ: Ja, overgave is belangrijk voor mij. Nou, kijk eens aan, het lichaam helpt daar gelijk een handje bij. Zowel letterlijk door over te geven, en figuurlijk doordat je je dient over te geven, ongeacht hoe het is, aan dat wat is. En het forse pelgrimstempo wordt een halt toegeroepen.

Het proces dat op zo’n moment plaatsvindt, is gewoon inherent aan de weg die je gaat. Het lichaam voldoet aan de behoefte die jij hebt om meer en meer bewust te zijn wie jij bent. Zoals gezegd, via ervaring beseffen en inzien dat deze wereld een illusie is, inclusief de persoon die men denkt te zijn, kan soms gaan via de ervaring een slappe vaatdoek te zijn.

Het feit dat je sinds je kinderjaren niet meer gespuugd hebt, komt natuurlijk door wat je laatst ook nog zei: ‘Word als een kind’. Bovendien had je dit gebeuren al in een eerder stadium aangekondigd: ‘Ontpersoonlijken gaat niet vanzelf en ongemerkt. Tetty, je gebruikt het woord ‘kost’ en dat is wat de hele Reis eigenlijk ook is. Alles wat we tegenkomen met behulp van het oranje en blauwe boek is geen babyvoeding meer, het is vast voedsel. Stevige kost en voor de persoon is het zeer zware kost, die er vroeg of laat van zal moeten overgeven, en letterlijk zichzelf overgeven aan het Licht wat vanuit het Vredespaleis op alle deelpersoontjes gaat schijnen. Voorwaar enerzijds een heftige zaak, anderzijds het mooiste wat er kan gebeuren. Alle belemmeringen voor de Totale Vrede, TV, zullen worden weggenomen. In alles wordt een prachtig vooruitzicht beschreven. De Werkelijke Wereld. Het Santiago de Compostella in de Geest. Hosanna in den Hooge. Geweldig Hemelsblauw.’ (159-Kost-gangers)

En kijk eens…aan de oever van de beek bloemt het ook al…

Warnsborn 2013 049Nu er op deze pelgrimsdag tot nu toe geen postduifje is aan komen vliegen, zou dat er mogelijk op kunnen duiden dat Paulus nog hoog in de paddenstoel in zijn bedje ligt. En ook al zijn er nu door de bewolking geen witte stippen zichtbaar, ze zijn er wel. Evenzo is het Zelf er, ook al zou dat wat versluierd kunnen voelen door enkele pijnwolkjes. Het elfje hoopt dat die wolkjes ook weer snel voorbijdrijven. Maar wat je ook voelt en hoe je je ook voelt; er is maar één ding: alles gaat voorbij. OOK DIT GAAT VOORBIJ.

Met deze boodschap wordt er nog een duif op losgelaten. Het elfje weet niet of 1paulus dit nog leest voor de nacht, misschien is het morgen pas of daarna, of wanneer dan ook, Het maakt niet uit. Wat geschreven staat, geldt voor iedere dag en nacht.

Het elfje houdt met Liefde de wacht bij de paddenstoel aan de oever van het beekje.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 169 - Pelgrimsvirus | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Een veerkrachtige aanmoediging

De gebeurtenissen volgen elkaar in rap pelgrimstempo op. Alhoewel het er op deze stille sprookjesbosavond niet op lijkt dat er nog iets in beweging zal komen. Geen windvlaag is waarneembaar, geen elfenvleugelslag wordt gehoord, geen beekse rimpeling is zichtbaar. JJ staart naar een scherm, maar het TV beeld waar hij tijdens deze pelgrimsreis zo vertrouwd mee is geraakt, verschijnt niet. In plaats daarvan kijkt hij naar een uitzending van Janosh, waar het TV programma hem op heeft geattendeerd.

Janosh is digitaal kunstenaar en zijn werk is gebaseerd op Heilige Geometrie, een soort codetaal die het onderbewustzijn begrijpt. Zijn prachtige hologrammen vormen sleutels tot een hoger bewustzijn. Tijdens een live webcast van hem laat je je meevoeren door de beelden en de speciaal gecomponeerde muziek en kun je geraakt worden tot in je ziel.

JJ is benieuwd of het hem kan bekoren en zodoende duikt nu in het sprookjesverhaal van Paulus Janosh op met de code ‘Overgang’. En wat op het scherm verschijnt is zo indrukwekkend dat na afloop de gedaante van Paulus spoorslags zijn voeten richting elfwaarts beweegt. De overgang van de oceanieke ‘Overgang’ naar de elfachtige Secret Garden is slechts een gedachteflits.

Geliefde Elf, JJ keek TV zou je kunnen zeggen. Ik heb uw gestalte mogen waarnemen, en wel op het moment dat de oceaan aanstalten maakte u op te nemen. Het geluid en de beelden hebben mij zeer bekoord. De woorden die Janosh sprak hebben me minder geraakt, de gedachte kwam dat het nogal vaag was en op toekomst en persoonlijkheid gericht. Dat wil niet zeggen dat het geen waardevolle bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de mensheid als zodanig. Alle treden van een ladder zijn onmisbaar. Ze leiden allen naar boven, Al met al toch een indrukwekkende webcast. En hoe heeft mijn mede Oceandreamer het ervaren?

Ik heb een heel merkwaardig uitstapje beleefd tijdens de live webcast! En jouw woorden: ‘Ik heb uw gestalte mogen waarnemen, en wel op het moment dat de oceaan aanstalten maakte u op te nemen‘ en ‘Alle treden van een ladder zijn onmisbaar, ze leiden allen naar boven’ heb ik wel heel aanschouwelijk gemaakt. Dit is wat er gebeurde toen ik mijn ogen sloot en luisterde naar de tonen gedurende de activatie van het hologram dat werkt op je onderbewustzijn.

Van het ene op het andere moment bevind ik mij in een grote donkere grot. Ik kijk verward om mij heen en voel een enorme drang om eruit te raken. Ik begin door het donker te rennen en te rennen, door langgerekte gangenstelsels.

Ineens komt er meer ruimte en zijn er, uitgehouwen in de rotsen, steile trappen omhoog, die ik in vliegende vaart op ren. Abrupt eindigt het in een grot waar het lichter is en ik sta stil middenin die grot. Doordat het hier lichter is, kan ik om mij heen de grote ronde ruimte zien. Van boven schijnt door een smalle kier een lichtstraal naar het midden van de grot, vlak naast mij op de grond.

Ik kijk omhoog en er dwarrelt een witte veer naar beneden, die voor mijn voeten valt. Ik pak de veer in mijn hand. Op dat moment hoor ik boven mij een geluid van brokkelende stenen. Ik kijk omhoog en zie dat er hoog in de grot een opening komt, zonder dat er ook maar één steen naar beneden valt.

Door die opening zie ik een stukje lichte lucht van waaruit ongelooflijk veel gekleurde bloemen door de opening naar beneden vallen, tot het punt waarop de eerste bloemen de grond in de grot raken. Vanaf dat moment vormen de vallende bloemen een langgerekt pad omhoog door de opening naar buiten. Ik zet mijn voeten op het pad en loop omhoog.

Op het moment dat ik door de opening ga, hoor ik vele stemmen en ik bevind mij in een grote ontvangsthal die zacht verlicht is. Met een enorme kracht begint de hal rond te wervelen waardoor ik opgenomen word in die beweging. Totdat ik met een vloeiend gebaar neergelegd wordt op een zachte golf water die mij wiegt. En om mij heen is niets meer.

Dat is inderdaad wel een opmerkelijk TV gebeuren wat zich aandiende.

Ja, het ging het allemaal zo snel, dat er als het ware geen tijd was om na te denken. In het begin was er nog enige verwarring en een drang om eruit te raken, alhoewel er als zodanig geen angst voelbaar was. Het meest opmerkelijke was wel dat het zich volkomen neutraal in en aan mij voltrok. Geen emotie, geen gevoel, geen gedachte. Het gebeurde en het werd waargenomen. Er was slechts ervaren. Terwijl er tegelijkertijd ervaren werd dat er een verschuiving plaatsvond.

Dit hele gebeuren tijdens de code Overgang laat natuurlijk in alle opzichten een overgang zien. Een overgang van het donker naar het licht, van aardediep naar hemelhoog. Achteraf heb ik nog even gelezen wat er m.b.t. de code vermeld staat:

Wanneer we kiezen voor verandering, kan het moeilijk zijn om het nieuwe tegemoet te treden. Aan de ene kant is het heel spannend om vooruit te kijken, maar tegelijkertijd weet je niet altijd waar je aan begint. Je hebt een moedige beslissing genomen en hoewel je er volledig achter staat, kan de overgangsfase beangstigend zijn omdat je nog niet ziet waar het je naartoe zal leiden. Krabbel niet terug, want jouw ziel heeft aangegeven klaar te zijn voor de volgende stap. Geef daar gehoor aan zonder te ver vooruit te willen kijken. De frequentie van Overgang zendt vertrouwen uit en bereidt je voor op nieuwe tijden.

Woorden van deze strekking zijn ook al eens de revue gepasseerd m.b.t. het pelgrimspad. Hoe dan ook, de ervaring laat zien dat wat er ook gebeurt en hoe het ook gebeurt, er is hulp. Maar dat weten de pelgrims natuurlijk ook wel.

Het meest bijzondere achteraf vind ik wel de witte veer. Ik moest meteen denken aan het indiaanse leven waar ik ooit tijdens een spontane regressie iets van heb ervaren, en waarin ik stervende was. Ik vroeg mij af waar een veer, en in het bijzonder een witte veer, symbool voor staat.

De symbolische betekenis van veren is: waarheid, wijsheid, lichtheid, snelheid, vlucht, verhoogd bewustzijn, luchthartigheid, verlichting, gebed, goddelijkheid, vooruitgang. Het blijkt dat bij de Native Americans veren werden gebruikt om te kunnen communiceren met de Heilige Geest en om het symbool van hemelse wijsheid uit te drukken. Witte veren in het bijzonder staan voor zuiverheid en kunnen duiden op onschuld of een nieuwe start in spirituele zin. Als je veren vindt op je pad, dan zou je kunnen zeggen dat je op een hoger spiritueel pad bent beland, en het kan een teken van aanmoediging zijn om filosofisch te gaan of te blijven reizen op dit pad.

Al met al is het niet niks wat er allemaal in zo’n ogenschijnlijk simpel veertje naar je toe kan komen. En zonder nu ergens waarde aan te willen hechten, maar als de pelgrim dan de kaart voor zich ziet van het elfje dat als zandloper bij de oceaan is gekomen en elf witte veren op haar pad heeft liggen…..(162-Licht en schaduw)

Nou, JJ, dat was het en dat is het. Verder weet ik het nu ook even niet. Ik ga mij straks maar lekker in mijn bed neerleggen en zal vanzelf wel in slaap gewiegd worden.

Leg het hoofdje maar ter ruste elf, het gaat vanZelf.

Welterusten brother, slaap lekker, en morgen veerkrachtig weer op.

En terwijl Paulus zijn voeten hem paddenstoelwaarts doen keren, blaast het elfje hemelsblauw, zo licht als een veertje, een wit veertje het beekje in.

DSC_1665

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 168 - Een veerkrachtige aanmoediging | Leave a comment