Monthly Archives: augustus 2019

Het Pad van de Pelgrims – Gedachten-tsunami

Goedemorgen Paulus, vroeger had je de flower of power, maar als ik jou zo hoor brengt mij dat in de flow of power. En die zal zo te horen dus uitlopen in de power of Now. Ik sluit mij dan ook vol-ledig aan bij de wens om de pelgrimsdraad op te pakken.  

Maar voordat het elfje verder ook maar iets kan zeggen, stort Paulus een gedachten-tsunami over haar uit waarvan het beekje zou overstromen.

Voor elf-en heb ik mij nog verdiept in ‘verdieping zoeken aan de andere kant van de zandloper’.(131- de zandloper). Het binnengaan van de immense stilte, verloren gaan in de ultieme non-dualiteit, het oplossen in God. En dat ‘doel’ heeft niets te maken met ‘verhalen van vroeger’ van de persoon die nooit bestond. Dat klinkt eigenlijk wel een beetje wreed, maar Jezus zei het al. ‘Tenzij gij… uzelf verloochene, zult gij het koninkrijk niet zien!’ Met de Schuilplaats des Allerhoogsten voor ogen laten de pelgrims alles achter.

PelgrimspadOnder de taille van de zandloper bevinden we ons in de eenheid. Dan gaan we door die taille, we keren ons af van God, en we ‘denken’ ons een unieke identiteit naast vele anderen. Dan denken we ons een lichaam, naast vele anderen, en dan denken we ons gedachten, en die gedachten gaan ook weer over de vermeende gedachten van die anderen. De gedachten van die anderen, die we zelf bedenken, ook al worden ze uitgesproken of neergeschreven, stroken zelden of nooit met de gedachten van onszelf. Dus de gedachten van die anderen zijn niet juist, die moeten veranderen, zo denken we.

De Cursus noemt dat de ‘verkeerd gerichte gedachten’. Dat impliceert dat er juistgerichte gedachten zijn. Dat zijn volgens de Cursus de gedachten van de H.G., die hebben alleen onschuld in zich jegens anderen, alleen liefde en begrip. Ze zien dat alle persoonsgerichte gedachten in wezen volkomen onbelangrijk zijn; er is geen gelijk, er is geen ongelijk. Het is zoals het is. Iemand heeft een gedachte en spreekt die uit. So what! Hij of zij zegt dat ik een sukkel ben, so what. Als alleen Liefde bestaat, dan bestaat de rest niet, dus heb ik die zelf bedacht. Zo simpel is het. God Is. De rest niet. Als er geen persoon is, dan kan die niets verkeerd doen of denken, en ook niet beledigd worden. Wat heerlijk. De meeste van ‘mijn’ gedachten zijn dus helemaal niet waar, het waren onbeduidende wolkjes. En de ‘mind’ wil graag iets bedenken, daarvoor is die onstaan. Het is de kern van het ego, het wil overal iets van vinden, liefst afkeuren. Dat is de wereld boven de taille. Daar regeert de persoon die bestaat bij de gratie van verschillen.

De pelgrims maken nu een cruciale periode door met betrekking tot de ontpersoonlijking, let maar op. En de gedachtenwereld is de indicator. Wat komen er voor gedachten? Hoe zijn ze gericht? Daaraan is te zien of de persoonlijkheid aan het wijken is. Maar zo gemakkelijk geeft die zich niet gewonnen. Vanochtend was het eerste lied dat JJ hoorde eentje van Jacques Brel, en wel het aangrijpende ‘Ne me quitte pas’. De eerste gedachte was over de persoonlijkheid die niet wenst los te laten, of omgekeerd gezegd, wij willen die vasthouden. Onze gedachten willen we blijven zien als ‘die van mij’. Daar zit de waan.

Merkwaardig dat wij en alle mensen zo overtuigd zijn van onze mening, al dan niet gebaseerd op andermans mening. Ook wanneer we verwijzen naar bepaalde bronnen. Dan is dat ook weer een geadopteerde mening, hoe plausibel die ook kan lijken te zijn. Het ging weer door me heen dat het allemaal gedachten zijn, ‘mijn gedachten’, authentiek of niet.

Dan zie ik de les van vandaag. Niets kan mij pijn doen  behalve mijn gedachten. En ietsje verderop: Alleen de Gedachten die ik met U denk zijn waar. Dan vraagt JJ zich af: hoe weet je wanneer dat zo is? Dan komt er snel een gedachte: ‘Als die gedachten vanuit een diep gevoel van Vrede komen’. Want wanneer een gedachte als het ware een reactie op een uitlating of opmerking van een ander is, dan ontbreekt die vrede, die stilte, als achtergrond. Het is heel subtiel, maar toch voelbaar.

Er komt vroeg of laat een moment dat wanneer we dingen bespreken en dus een mening uiten, dat de ander zegt: ‘Oh’, zo van: ‘Kreeg jij die gedachte in je hoofd?’ Althans, dat ging door me heen, ook weer zo’n gedachte. Wij doen aan gedachten-uitwisseling TV, en dat is wat gebeurt. Wat zal het bijzonder zijn als men, iemand anders aanhorende of diens schrijven lezende, geen enkele neiging heeft om te reageren. Gewoon slechts luisteren of lezen…hmm…oh…

Vandaar de steeds weer herhaalde oproep in het CIW Werkboek: Word stil, ga voorbij je gedachten en wacht maar eens wat daar gebeurt. Het is het zakken door de taille van de zandloper, maar dat zal pas gaan lukken als de zogenaamde eigen gedachten gezien zijn, en daarna terzijde geschoven worden, want zij zijn de sluiers die het zicht benemen.

Zo zie je maar wat onze ‘denkgeest’ allemaal produceert. Het kan mooi of lelijk zijn daar boven in de zandloper, maar het is niet echt.

Onze Vader, Uw ideeën weerspiegelen de waarheid, en de mijne verzinnen los van die van U slechts dromen. Laat me zien wat alleen de Uwe weerspiegelen, want de Uwe en alleen de Uwe vestigen de waarheid.

Dus zowel binnen ons gezien als buiten ons, als de zogenaamde werkelijkheid, het is dezelfde droom volgens de Cursus. Onze dromen kunnen wel een prachtige opstap vormen en dat noemt de Cursus dan de gelukkige droom, en die beleven we dan ook continu, zowel dag en nacht als ik het goed begrijp. Dat zal dan de verlichting zijn. Laten we hopen en bidden dat het onze permanente ervaring mag zijn. Kijken met de ogen van vergeving en liefde naar alles in deze wereld.

wordt vervolgd…tot NU… 

Posted in 161 - Gedachten-tsunami | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Power of Now mijmering


Ierland 2016 067
Een nieuwe dag ziet het daglicht en zo vrij als een vogel ziet Paulus dat er geen wolkje aan de lucht is. Komt dat even goed uit nu de pelgrims het ‘hogerop’ gaan zoeken. Hij is al vroeg uit de veren om de draad van de pelgrimsdag op te nemen. Ondertussen gaan zijn dagelijkse oefeningen door. Vredig uit bed stappen, ‘ik ben liefde’, en dan de dag in met Jerfaas op de schouder, want die kijkt mee wat Jan gaat doen, wanneer er meer of minder liefde is, en heel interessant…welke gedachten komen voorbij? Jerfaas, als observeerder van de gedachten, ziet ze regelmatig op een afstandje voorbij komen en soms ineens veel dichterbij. Ze zijn er nog steeds. JJ realiseert zich dat hij nog behoorlijk in de ego-modus verkeert. De jantjes benemen hem nog nadrukkelijk het uitzicht.

Er zijn heel vaak gedachten die al dan niet subtiel enige aanmerking hebben op de dingen die gebeuren, die er dus al zijn. Het bewustzijn oftewel het universum heeft een situatie gecreëerd, en dat wordt afgekeurd. Er wordt over geoordeeld. Maar dat gaat veranderen! The power of Now komt eraan. In het Nu is nooit een probleem.

Eigenlijk snakken de jantjes ook wel naar Liefde, om ieder ander mens te zien als een Liefdeswezen, wat ze ook lijken te doen of te zeggen. Ze snakken naar de Vrede die ieder jantje te boven gaat. Ze willen voorgoed met pensioen… klaar… zou het elfje zeggen.

Aangezien het pelgrimspad de ontpersoonlijking dient, is het verklaarbaar dat de ene pelgrim daar op gericht is. Voorlopig zal dat uiteraard nog via het ‘denken’ moeten gebeuren, en heel graag in volledige afstemming met de andere pelgrim. Alle mogelijke verschillen van mening of interpretatie, of ervaringen of wat dan ook, zijn allemaal van de persoon. Want wie de pelgrims werkelijk zijn oftewel worden, daar is geen enkel verschil tussen beiden. In wezen zijn ze één, en daar zit geen spatje verschil in.

Volgens de CIW is alles in deze wereld een symbool van iets anders en holografische symbolen kunnen je voorstellingsvermogen een acceleratie geven van jewelste. De symbolen waar het hele aardse bestaan uit bestaat, zullen blijven komen tot de pelgrims de Leegte bereiken. Want ook die pelgrims zijn weer een symbool. Over holografie gesproken. Wanneer ze niet meer de pelgrim menen te zijn, maar echt helemaal WORDEN, dan zal er wat gebeuren. Nu hebben ze hun wereldse bestaan nog bij zich, op sleeptouw, maar ook weer binnen handbereik om op ‘terug te vallen’. Dat zal veranderen of zijn betekenis verliezen, zeker op lange termijn.

Het ‘loslaten’ van de persoon brengt mee, dat niets meer een zogenaamde terugvaller of tegenvaller kan zijn, want alleen het toeziende bewustzijn zijnde, is er niets meer aan te merken, er zijn alleen de dingen die gebeuren. Die zijn zoals ze zijn, neutraal, zonder ‘tweedracht’ in zich. Niets is goed en niets is slecht. En sommige dingen zijn geweldig, zoals praten met het Elfje en vertoeven in haar aanwezigheid, zo besluit Paulus zijn ochtendmijmering als hij haar in het vizier krijgt.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 160 - Power of Now mijmering | Leave a comment