Monthly Archives: mei 2017

Het Pad van de Pelgrims – Wake up calls

Voor dag en dauw zit het elfje al weer aan de oever van de beek. Ze is benieuwd wat er na het heilzaam puttende VVV relaas in het beekje is opgeweld. 

Goedemorgen deelgenoot, het is een grote eer om deze bovenmenselijke gedachten van en met het elfje te delen. Het raakt aan het wezen van het menselijk bestaan en de aloude vraag komt steeds naar boven. ‘Wie ben ik, waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe.’ Het houdt iedereen bezig, in een of andere vorm. Kennelijk is ons thema nu ‘de ziekte’. Het zal geen toeval zijn dat onze lichaampjes met geknakte vleugeltjes en kronkelende darmpjes te maken hebben. De CIW les 137 is een heel heftige en legt de vinger nog eens extra op dit thema.  

Wanneer ik genezen word, word niet ik alleen genezen. En ik wil mijn genezing met de wereld delen, opdat ziekte verbannen wordt uit de denkgeest van Gods ene Zoon, die mijn enige Zelf is.(Wd1.137.14:3-4) 

Tetty, het VVV relaas is een mooie en uitvoerige uiteenzetting die je hebt gegeven. Het is vrijwel precies zoals ik er over denk. Ik had al het voornemen opgevat om deze tweede behandeling bij geneesheer Koning te doen en zal ook de verschillende druppeltjes, als die binnenkomen, keurig innemen. Maar daarna is het schluss met de homeopathie. En zo vreselijk onwaardig voelde ik me nu ook weer niet, zo’n tekst zet je aan het denken. Anders gezegd, Jerfaas ziet gedachten voorbijkomen.  

Ik lees hier in het blauwe boek werkboekles 135 en 136 die ook over die materie gaan.  

Het ‘zelf’ dat bescherming nodig heeft, is geen werkelijkheid. Het lichaam, zonder waarde en niet eens de geringste verdediging waard, hoeft alleen maar waargenomen te worden als iets dat geheel los van jou staat, en het wordt een gezond, dienstbaar instrument waardoorheen de denkgeest kan werken tot de bruikbaarheid ervan voorbij is. Wie zou het nog willen behouden wanneer het niet meer bruikbaar is.(Wd1.135.8:1-3)

Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Ik zal de waarheid van wat ik ben aanvaarden, en mijn denkgeest vandaag geheel laten genezen.(Wd1.136.15:6-7)

Ik ben vergeten wat ik werkelijk ben, want ik heb mijn lichaam met mezelf verward. Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Maar ik ben geen lichaam. En mijn denkgeest kan niet aanvallen. Dus kan ik niet ziek zijn.(Wd1.136.20:3-7)

Het zijn in wezen ‘wake up calls’ en het feit dat we überhaupt een lichaam hebben is al een teken van afscheiding. Theoretisch is het me helemaal duidelijk, denk ik. En dat waarde geven, ja, op een bewust niveau is dat er enigszins, maar kennelijk speelt dat ook op een ander niveau. De CIW noemt dat de denkgeest en ik veronderstel dat die denkgeest het niveau van Jan overstijgt. De denkgeest projecteert Jan en hoeveel van wat daarin omgaat door Jerfaas kan worden waargenomen, weet ik niet. 

Mijn ervaring is dat voornamelijk de Jan/persoonsgebonden gedachten gezien worden, af en toe onderbroken door veel diepere inzichten. Wat daar dan weer achter of boven zit, weet ik niet. Het lezen in het blauwe boek en af en toe bijvoorbeeld een stukje in de Reis voorbij Woorden geven me een goed gevoel. Het gaat over wie ik werkelijk ben en het is een goed tegengif voor de nieuwsstroom die, hoewel zoveel mogelijk vermeden, toch in enige mate tot me komt. Het lezen, niet bestuderen, van woorden van het Hoogste Niveau en van daaruit dan leven, d.w.z. ervaren van het leven, dat is wat mijn leven zin geeft.

La Ripe Blanche 2012 180Toch blijft die hele ‘artsenij’, en alles wat als het ware onder hetzelfde dak huist, wel een valkuil. Het lijkt inderdaad juist om medicatie en behandelingen te zien als niet meer dan een soort pleister of aspirine, en de CIW noemt het ‘tovermiddelen’ en ook wel magie. Dat betekent dat we op die manier trachten de illusie te verbeteren. Maar wanneer het ernstig lijkt, zullen we toch graag de dokter bellen. Je zei het echter al, dat is een teken dat we nog niet de ervaring hebben te zijn wie we Zijn. 

Ja, nogmaals, er is niks mis mee om een arts te raadplegen, medicijnen te gebruiken of een behandeling te ondergaan. Het zijn hulpmiddelen die tijdelijk ondersteunend kunnen werken en die je kunt gebruiken zolang jij denkt dat het nodig is. Maar wees je wel bewust dat je daarmee niet op het niveau van de oorzaak werkt, maar op het niveau van het gevolg. De oorzaak wordt niet opgelost, er wordt slechts een gevolg bestreden. Volgens de Cursus in Wonderen is de valkuil dat je daarmee het werkelijke probleem, de keuze in de denkgeest voor het ego, uit de weg gaat.  

Wil je echt genezen of wil je een pil tegen de pijn? De meeste mensen willen niet echt genezen, ze willen een remedie tegen de pijn. Genezing doet veel te zeer. (Anthony de Mello)

Al die hulpmiddelen bieden geen oplossing in de zin van verlossing. Verlossing kan alleen plaatsvinden door je denken te veranderen, en nergens anders door. Het probleem is niet het lichaam, maar dat wat je erop projecteert. Er is niks mis met het lichaam, er is iets mis met je gedachten erover. 

Jezus stelt de verlamde de vraag: Wil je gezond worden? (Johannes 5:6)

2015-08-31 14.38.31Met die vraag spreekt Jezus het vermogen tot heling in jezelf aan. Er wordt een beroep gedaan om in je innerlijke kracht te gaan staan, om je voor genezing niet afhankelijk te maken van wie of wat dan ook. Iemand kan je helpen bij genezing, maar kan je niet genezen. Je dient zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor de verandering die nodig is om genezen te worden.

Ooit in mijn leven zat ik tot over mijn oren in allerlei fobische klachten en fibromyalgie, ook wel spierreuma genoemd. Ik kon en durfde als het ware geen kant uit en stond vast op mijn plek. Ik herinner mij nog haarscherp het moment dat ik mij pijnlijk bewust werd dat ik mijzelf op de plaats had neergezet, waar ik toen zat. Het slachtoffer dat niet anders kon. Kijkend naar wat anderen naar mij toe deden. En wat deed ik zelf? Bleef ik op mijn plek zitten? Nee, zo wilde ik het niet langer, dat voelde ik toen opeens heel duidelijk. De fibromyalgie en mijn angsten hadden veel te veel invloed op mij en op mijn gezin. Er zou wat aan de situatie moeten veranderen en ik zou het zelf moeten doen. Ik zou het niet langer van anderen af moeten laten hangen. Ik kon niet langer blijven zitten waar ik zat. Er werd iets van mij verwacht. Ik zou in beweging moeten komen. Het werd tijd om op te staan.

Wat dat betreft herken ik mijzelf in het verhaal van de verlamde. Voor genezing kun je niet blijven zitten waar je zit. Jezus zei tegen de verlamde: Sta op, neem uw bed op en wandel. (Johannes 5:8) Anders gezegd, wees verantwoordelijk voor jezelf. Je zult zelf in beweging moeten komen, dat kan een ander of iets anders niet voor je doen. Waar kies je voor? Tijdens mijn bijnadoodervaring klonk de oproep: Tetty, Tetty, wakker worden. En uiteindelijk heb ik de keus gemaakt. En ik heb het wakker worden, opstaan, en ontwaakt zijn aan den lijve mogen beleven. Je kunt de eenheid ervaren, terwijl je in een lichaam lijkt te zijn.

Tetty, in het blauwe boek lees ik de woorden die de Heilige Geest tot ons spreekt: We spreken opnieuw de waarheid uit over jouw Zelf, de heilige Zoon van God die woont in jou wiens denkgeest weer gezond is gemaakt. Jij bent de geest, die liefdevol is toegerust met alle Liefde, vrede en vreugde van jouw Vader. Jij bent de geest die Hem completeert en Zijn functie als Schepper met Hem deelt. Hij is altijd met jou, zoals jij ook met Hem bent.(Wd1.97.2:1-4)

Geest ben ik, een heilige Zoon van God, vrij van alle beperking, veilig, genezen en heel, vrij te vergeven, en vrij de wereld te verlossen.(Wd1.97.7:2)

Het zal geen toeval zijn dat we nu een dialoog over die materie hebben. Een ieder die oprecht tracht om Thuis te komen wordt een metgezel gegeven en de H.G. gaat mee. Daar heeft zelfs Jan geen spoortje twijfel over. Het is boeiend om gewoon te schouwen wat er gebeurt. 

Wanneer ik genezen word, word niet ik alleen genezen. En ik wil mijn broeders zegenen, want ik wil met hen genezen worden, zoals zij worden genezen met mij.(Wd1.137.15:5-6) 

En hoor…in de verte klinkt het aloude lied van Johannes de Heer:

 Waarheen pelgrims, waarheen gaat gij.

 ’t Oog omhoog en hand in hand?

 Wij gaan op des Konings roepstem,

 naar ons huis en Vaderland.

 Over bergen en door dalen

 gaan wij naar die blijde zalen

 van Gods huis in ’t Vaderland

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 ’t Oog omhoog en hand in handIn het leven in de sprookjessfeer ziet het elfje de pelgrims als Hans en Grietje gaan, ‘hand in hand, van hart tot hart, als één ziel’ (89-Hans en Grietje). Op de vleugels van de geest, gesymboliseerd door de witte eend, worden ze over het water gedragen, om tot de vaderlijke woning terug te keren, een nieuw niveau van liefde en bewustzijn.

En AL luisterend naar ‘des Konings roepstem’ is de rol van de zogenaamde dokter Koning uitgespeeld en verdwijnt hij van het toneel. En het ego dat op de troon was gezet, is hiermee onttroond. 

Voorwaarts, voorwaarts, des Koningswaardig spoeden de pelgrims zich voort.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 124 - Wake up calls | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Heilzaam putten

Op het TV-scherm springt de Geloofssprong uit Reis voorbij Woorden ook in beeld. En wat zal, volgens JJ, het Vrolijke Verspringende Vissertje daarvan zeggen? Welke VVV informatie wordt er verstrekt? 

Ik kan wederom ieder woord be-Amen. Dit raakt voor mij de kern in zoals ik mijn ervaring heb gehad en zoals het voor mij op het diepste niveau voelt. Het is prachtig om met deze teksten ‘bezig te zijn’ en het stimuleert mij alleen maar om op de momenten waarop ik het even niet voel, gericht te blijven op wat ik Ben, op IK BEN. 

En wat betreft jouw bezoek aan dr. Koning, daarin zie ik natuurlijk tegelijkertijd mijn bezoek aan hem en de daaruit vloeiende behandelingen. Op het moment dat ik bij dr. Koning mijn verhaal deed, voelde ik mij als het ware jaren terug in de tijd geplaatst. Het lichaam speelde weer de hoofdrol en had de regie volledig in handen genomen. En het voelde alsof het zelfhelend vermogen, het ZELF-helend vermogen de kop werd ingedrukt. 

Volgens dr. Koning blijkt het lichaam op zoveel punten belast te zijn, dat als ik voor ieder punt een pilletje of druppeltje had moeten krijgen, ik daar met een tas vol middelen de deur uit zou zijn gegaan. De moed zonk mij al haast in de schoenen als ik bedacht wat er allemaal wel niet voor nodig zou moeten zijn om de boel weer wat op de rit te krijgen. Te beginnen bij het laten vervangen van de amalgaam vullingen in verband met de overbelasting aan zware metalen, met name kwik. 

Feitelijk valt het voor het grootste gedeelte allemaal onder de noemer ‘zuivering’. En dan denk ik: ja, een lichaam kan door van alles en nog wat belast zijn, en je kunt eindeloos bezig zijn met het elimineren/zuiveren van allerlei belastingen en dan? Is dat de oplossing? Als ik de vullingen vervangen heb, als ik de wifi uitzet, als ik maar niet meer door chemtrails besproeid wordt, als dit, als dat, en noem maar op.  Eigenlijk kan ik net zo goed gelijk in een glazen kistje gaan liggen. Ah, Sneeuwwitje… 

In hoeverre belast je jezelf door al dit soort gedachten die zich op de een of andere manier moeten uitdrukken? Want het product van je gedachten is je omgeving en het lichaam is je meest nabije omgeving. Hoe vaak heb ik wel niet het gevoel dat mijn lichaam vergiftigd is en die gedachte ook uitgesproken. Ah, Sneeuwwitje was ook vergiftigd.  

Als ik dan naar ‘de boodschap van kwik’ kijk, en ik lees dat het een element is met symbool Hg, dan is mijn eerste gedachte: ah, de Heilige Geest. En als ik dan lees dat het een overgangsmetaal is, en dat de naam kwik, afgeleid van het Oudsaksische woord quik ‘levend’ of ‘levendig’ betekent, dan begint er bij mij op een heel ander niveau iets te stromen. Als ik de boodschap van kwik begrijp en toepas, hoef ik geen vullingen meer te laten vervangen. 

Het is mij inmiddels langs meerdere wegen wel duidelijk gemaakt dat ik in een overgangsfase zit. Als ik mijn hele leven, waarin de bijnadoodervaring en de integratie daarvan in mijn leven voor een omslag hebben gezorgd, in ogenschouw neem, dan constateer ik voor mijzelf dat ik eigenlijk wel klaar ben met dit aardse bestaan. Ik voel geen enkele gehechtheid aan iets, er is geen wens meer, of wat dan ook.

Natuurlijk spreekt hier ook een prachtige symboliek uit, in het licht van de mystieke reis die we maken. Toen ik mijn constatering aan ‘Boven’ meedeelde en vroeg: Ben ik klaar voor de overgang?, kreeg ik als antwoord een menstruatie. Terwijl ik dacht dat ik daar ook wel klaar mee was. Nou, dat is een duidelijk antwoord, haha. Onze Lieve Heer heeft nog een bedoeling met mij hier op aarde.  

Mijn her-innering aan mijn BDE, waardoor ik drie dagen een non-duaal bewustzijn heb ervaren, heeft mij laten zien en ervaren dat het mogelijk is om hier op aarde, met het lichaam, volkomen geheeld te zijn. En ik voel dat ik opnieuw voor dat omslagpunt sta, om hier op aarde de geestelijke overgang te maken. En om die overgang te kunnen maken, moet er als het ware een zuivering plaatsvinden om het laatste restje ‘vergif’ wat mogelijk nog in mij zit eruit te werken, maar dan wel op een andere manier dan waarover dr. Koning spreekt. 

Uiteraard is het mijn eigen keuze geweest om voor een consult naar hem toe te gaan. Het heeft mij het inzicht gegeven dat ik daardoor weer in een systeem ben gestapt waarbij de nadruk ligt op wat er allemaal niet goed is aan het lichaam. En er moet weer van alles aan gedaan worden om het goed te krijgen, en je bent ermee bezig en het houdt je bezig, en noem maar op. Terwijl het lichaam nooit ziek of gezond is, omdat in het lichaam uitsluitend de informatie van het bewustzijn tot uitdrukking komt. Het lichaam is zoals het is en het is perfect voor mij op dit moment in wat het moet uitdrukken. 

Het heeft mij bovenstaand inzicht gegeven en het heeft mij op dit moment alleen maar weer meer bewust gemaakt van wat ik eigenlijk wel weet: wat betreft genezing moet er een andere weg zijn en er is een andere weg. Ik heb dat ervaren. Het Licht geneest. En alle andere wegen waarlangs we genezing proberen te vinden, zijn slechts omwegen oftewel lapmiddelen. Of dat nu in de reguliere geneeskunde is of in het alternatieve circuit, het principe blijft hetzelfde. 

En natuurlijk is het zo, dat een kwaal of ziekte van dien aard kan zijn dat het nodig is om aan de fysieke kant ondersteuning te geven, en daar moet je in die zin ook helemaal niet moeilijk over doen. Maar uiteindelijk bestrijd je slechts een symptoom. De oorzaak zit dieper. Iedere ziekte, kwaal, aandoening draagt een boodschap in zich. De taal der symptomen kan veel informatie en inzicht geven, waardoor je iets kunt oplossen. En door naar de signalen van het lichaam te luisteren en de taal van het lichaam te verstaan kun je bij een eventueel volgende kwaal weer een oplossing aangereikt krijgen, waardoor je je op fysiek niveau mogelijk weer beter zult voelen, maar dan…het raakt niet de kern. Want de uiteindelijk oplossing ligt in de verlossing van het Zelf.   

Dan moet ik weer denken aan de boodschap die ik een tijdje terug kreeg in een droom. Zoals je weet kwam in die droom aan het eind van een proces, waarin zich een hele ontwikkeling had afgelegd, alles samen op één punt. Alles was voltooid en volbracht. En de boodschap die op dat punt gesproken werd, was: ‘Als het Hoogste zich gaat voltrekken, moet tot het Hoogste gesproken worden.’ 

In het licht van deze boodschap gezien, constateer ik dat het bezoek aan dr. Koning niet iets is waarin ik tot het Hoogste spreek. Er is een andere weg. Het Is De Weg. De Weg, de Waarheid en Het Leven. De verlossing in Christus. Daar ben ik naar op weg. Het Licht geneest. M.a.w. als de afscheiding opgeheven wordt, als alles samenvalt, ben je van ZELF geheeld. 

Het elfje heeft in een vorig gesprek al aangegeven dat zij in wezen niet heilzaam put uit een volgend bezoek aan de Koning. Door die benadering wordt het lichaam opnieuw waarde gegeven en het houdt de afscheiding in stand. Ze voelt dat het haar vleugeltjes eerder verlamd dan dat ze ze uitspreidt om de bewustzijnssprong te kunnen maken.  

En wat betreft ‘heilzaam putten’; het elfje wist niet dat zich in Heiloo niet een heilloos, maar een heilzaam ‘putje’ bevindt.

Het elfje heeft zelf het gevoel dat ze aan de rand van de wensput staat, waar ze inmiddels 750 euro voor de Koning ingegooid heeft, in de hoop en met de wens daarvoor genezing te ontvangen. Door naar de Koning te gaan heeft het elfje feitelijk meer waarde gegeven aan zijn koningschap en daarmee min of meer haar eigen koningschap uit handen gegeven. Dus…terug in mijn Zelf, trouw aan mijn eigen Koningschap. Puttend uit de Bron in mij. Dit hele gebeuren draagt al bij tot zuivering. 

Met andere woorden, zolang er geen sprake is van ernstige ziektes of wat dan ook die mogelijk wel om een drastisch medisch ingrijpen vragen, ga ik vanuit de geest het lichaam ‘bewerken’, om op die wijze het verlossende werk te doen. Mijn diepste Zelf heeft mij even tot de orde geroepen. De enige waarde ben ik Zelf. Dus in dat opzicht kunnen de pelgrims gezamenlijk een blik in de put te werpen om te ‘zien’ wat er vanuit de Bron opwelt.

DSC_1932

Ondertussen buigt het Vrolijke Vissertje zich over de rand van de put om te voelen wat er in haar opwelt. Ze zal niet te ver voorover buigen zodat ze in de put terechtkomt, want dan komt ze bij vrouw Holle terecht. En ze heeft even genoeg aan Sneeuwwitje en Grietje van Hans. Misschien drinkt ze eerst wel uit de Bron. Spoelt het stukje giftige appel zomaar door de keel van Sneeuwwitje, of lost het op. Trouwens, dat stukje gif zit natuurlijk net zolang in haar keel, zolang het vissertje ‘denkt’ dat het er zit.  

Nou, dit is het voor dit moment, wordt vervolgd… Jan Jerfaas, ik geef slechts aan hoe het voor mij voelt. Het is in geen enkel opzicht bedoeld om een waarde-oordeel te geven over een keus die jij maakt en de weg die jij gaat. Jij moet voor jezelf voelen wat het voor jou is. 

Met ‘waard’ige groet.

Tuin mei 2013 010Het is al laat als het elfje nog even terugblikt op de dag die achter haar ligt. Het was heilzaam om de dag aan de oever van het beekje door te brengen. In zijn metgezel-schap komt er veel ter sprake over wat er vanuit de Bron in haar opwelt. Maar vaak lijkt het ook dat een opwelling, nog voordat ze het kan verwoorden, in het niets lijkt opgelost. Terwijl het voor haar gevoel waardevol is geweest. Er leeft veel in haar wat ze op een rijtje zou willen zetten om met hem te delen. Maar dat brengt als eerste ook vraagtekens.

Tuin mei 2014 (3)Waarom alles op een rijtje willen zetten. Waarom überhaupt iets vast willen leggen? Waarom zo graag alles willen delen met het beekje? Waarom? Heeft het nut? Doet het iets? Brengt het iets? Hoe belangrijk is het? Voegt het iets toe? Heeft het waarde? Is haar verhaal zijn verhaal?

Als de avond zichzelf ter ruste heeft gelegd, vouwt ook het elfje haar vleugeltjes om zichzelf ter ruste te leggen. Ondanks de vraagtekens heeft er door de dag heen en ook nu in haar lijfje rust en vrede geheerst. Het is al met AL een topdag geweest en haar lijfje heeft daar geen enkele verstoring tegenin kunnen brengen.  

Het elfje voelt de heldere bron in zich en werpt voor de nacht nog een laatste blik daarin. Het water spiegelt in Stilte en vanuit de Bron welt NU het antwoord op. Het elfje weet WEL voor zich-ZELF waarom ze graag alles wil delen met het beekje. Omdat het beekje de enige is met wie ze NU kan delen. Omdat ze nog nooit zo met iemand iets heeft kunnen delen. En…omdat het beekje de enige is met wie ze de sprong in bewustzijn kan en wil maken. En de Bron ziet dat het goed was, dat het goed is en dat het goed zal zijn. Het is het waard!  

En als een fluistering klinkt het: Welterusten beekje, met-gezellige groet van het 11-je.

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 123 - Heilzaam putten | Leave a comment