Monthly Archives: april 2017

Het Pad van de Pelgrims – De waarde bepalen

Goedenmiddag wijze Vrouwe… 

Goedenmiddag AL even wijze Man… 

Enigszins beschaamd las ik in het blauwe boek les 133 voor vandaag: Ik zal geen waarde geven aan wat geen enkele waarde heeft. Dat na terugkomst van mijn bezoek aan geneesheer Koning. In ruil voor 300 euro heeft hij mijn lichaam, bijgenaamd Jan, doorgemeten en vervolgens is het op vier manieren ingestraald met verschillende energieën. Ook werd een flesje druppels tegen virussen meegegeven en een recept voor nog twee soorten druppels die ik speciaal moest bestellen bij de Hahnemann Apotheek in Heiloo. Ik moest er aan denken dat zich in die plaats ‘het putje van Heiloo’ bevindt, volgens sommigen een geneeskrachtige bron en al bekend uit de middeleeuwen. 

Haha, het zal toch geen toeval zijn dat het Elfje tijdens een korte buitenlandse sprookjesvlucht meneer Hahnemann tegen het lijf vloog en hem via TV in beeld meende te moeten brengen.

Aken augustus 2013 107

Maar het heeft geen enkel nut om je beschaamd te gaan voelen. Je bent jezelf op zo’n moment al aan het beoordelen c.q. veroordelen, zo van: ik heb het niet goed gedaan, ik had het anders moeten doen, ik ben weer tekort geschoten, ik ben toch weer in die valkuil gestapt, en noem maar op. Iedere keer, wanneer dan ook en hoe dan ook, dat zo’n gedachte of gevoel bij je opkomt, ook al is het maar ‘enigszins’ een ietsiepietsie, ben je jezelf aan het afbreken. En dat is ook net een virus, dat vreet zich door alles heen. 

Op meer dan één manier heb ik wederom  waarde gegeven aan iets wat geen waarde heeft. Wederom, omdat de oorzaak van het eerdere doktersbezoek ook al een gevolg was van misplaatst waarde geven. Wat dat betreft haiku ik maar wat aan.

de witte wolk weent

 tranen vallen uit het blauw

 op zijn pseud-o-lijf

 ≈ 

 hij schonk het aandacht

als paarlen voor de zwijnen

die knorden van pijn

≈ 

hoe dom kon hij zijn

hij gaf het lichaam waarde

als kip zonder kop

 ≈

Je hebt iets gedaan, in dit geval een bezoek aan de Koning, waarvan je ‘dacht’ dat je dat moest doen, om wat voor reden dan ook. Punt. En als je het idee hebt dat het anders moet, doe je het anders. Punt. En als je het idee hebt dat je ermee moet stoppen, stop je ermee. Punt. Maar geef er geen waarde aan.

Door steeds weer te benadrukken dat je ergens waarde aan hebt gegeven, dat je er geen waarde aan geeft of dat het voor jou geen waarde heeft, geef je jezelf onbewust de boodschap dat het waarde heeft en bevestig je jezelf alleen maar in het feit dat het waarde voor jou heeft. Stop met het analyseren van waar en hoe geef ik waarde. Daarin schuilt ook een zekere gehechtheid. 

In ‘het waarde geven aan’ geeft de CIW natuurlijk veel inzicht, maar als je het inzicht AL hebt, en jij hebt dat na al die jaren wel, hoef je het alleen nog maar toe te passen. Het kan zo zijn dat het dagelijks lezen van de lessen stimuleert in het toepassen, maar het is ook niet ondenkbaar dat door het steeds maar weer lezen van de lessen je erin blijft hangen dat je het nog niet weet en dat je er nog van alles aan moet doen om het je bewust te worden, terwijl jij je het eigenlijk al bewust bent. Door het lezen van de lessen kan er ook een zekere gehechtheid aan wat je nog niet bent in stand gehouden worden en in dat geval kan het ook een belemmering vormen om in te zien dat je het AL BENT. 

Dus…wat zou er gebeuren als je vanaf nu stopt met waarde te geven aan het ‘wel of niet waarde geven aan’?  

Waar en hoe geef ik waarde aan het lichaam en de persoon die daarmee verbonden is? Meer en meer wordt duidelijk dat de ‘Ik Ben’, zeg maar Jerfaas, weinig met Jan van doen heeft. Hooguit dat die waargenomen wordt. Heel wat keren heb ik voor het slapengaan gemediteerd op de gedachte dat Jan die nacht zou overlijden, geprobeerd daar gevoelsmatig één mee te worden. Dan mijn leven langzaam voorbij laten trekken, alle personen die daarin voorkomen gevoeld of daar nog enige wrevel bij te merken was, daarna of ik die kon liefhebben. Zou ik graag samen met hen door de hemelpoort gaan, of hen voor laten gaan? Dan voel je het. Waren er nog plannen voor de toekomst? Wat zou me ‘hier’ houden? Er kwamen geen duidelijke beelden wat hier nog waarde heeft. Toch zullen er dingen zijn die niet voldoende ‘vergeven’ zijn, d.w.z. voor het ego, is Jan, enige waarde inhouden. Zetelen die in het onderbewustzijn? Ik weet het niet. Ik weet niets. 

In het boek Reis voorbij Woorden wordt gesproken over de geloofssprong, de sprong in bewustzijn zogezegd, waardoor er een verschuiving in bewustzijn plaatsvindt. De geloofssprong die mij Thuis zal brengen. Maar ik heb zelf het gevoel dat de geloofssprong niet groot genoeg is geweest, het was maar een hupje. Waarschijnlijk heb ik advies nodig van een geoefend verspringer, beter gezegd ver-springster! Wat vindt VVV, het Vrolijke Verspringende Vissertje, hiervan? Kan er wellicht op TV wijze nog iets van waarde aan toegevoegd worden?

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 122 - De waarde bepalen | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Het getal 34

Goedemorgen JJ66, een vroege TV-uitzending vandaag. Zoals ik als getalsvorm vaak verschijn, zo is er in de nacht een ander getal aan mij verschenen. En ik wil je graag deelgenoot maken van een opmerkelijke gebeurtenis rondom dat getal. Ik werd vannacht voor een kort moment wakker, en dan wakker, zoals ik het ervaren heb, in deze daagse werkelijkheid. Maar achteraf kijkend naar wat ik in dat korte moment heb ervaren, vraag ik mij af of ik toch niet gedroomd heb dat ik een kort moment ontwaakte in de droom.

‘Het getal 34’

Het gebeurt mij dat ik wakker word en mij doodziek voel. Het lijkt wel een heel zware griep en ik voel hoe dik mijn keel is. Alles is zwart om mij heen en mijn lichaam ligt opgerold tot een klein soort bal. Ik voel en hoor: Alle ellende van de mensheid heeft zich in jou samengebald. En dan wordt het getal 34 genoemd m.b.t. een tijdsduur. En dan een tijdsduur van 34 jaar.

Waar die tijdsduur nu precies betrekking op heeft, is mij niet meer duidelijk bijgebleven, JJ. Maar het gevoel dat ik eraan overgehouden heb is dat er op de een of andere manier dan een einde of verandering c.q. oplossing komt in positieve zin m.b.t. de ellende van de mensheid en dat er gedurende die tijd niet alleen nog heel wat te dragen is, maar waarin tegelijkertijd het gevoel aanwezig is gedragen te worden.

Je droom heeft een heftige betekenis, Tetty. Mogelijk is de komende 34 jaar een periode van beproeving voor de mensheid. De ontwikkelingen op aarde gaan zo snel dat er in zo’n tijdsbestek heel, heel veel gaat gebeuren. Maar het kan ook intrinsiek bedoeld zijn. Tetty staat symbool voor de mensheid, want er is er maar één van ons allen, dat is ondermeer de illusie.

En stel dat het lichaam van het 11-je nog een periode van 34 jaar onderweg is door het sprookjebos naar de oceaan. Er kan zich op de oever nog van alles aftekenen voordat zij net als het beekje en alle andere wateren naamloos opgaat in de Grote Stilte. In Zen wordt gezegd: Iedere rivier verliest zijn naam als hij uitstroomt in de grote zee. Dan is de droom van de persoon echt over. De CIW zegt ook: Wanneer jij jezelf verlost, dan heb je de hele wereld verlost.

Mijn droom kan zeker een heftige betekenis in zich dragen, zoals je zelf al aangeeft. Maar zoals het lijfje van het 11-je zich voelt, hoopt ze niet dat dit 34 jaar gaat duren. Terwijl ik in de nacht vertoefde, voelde ik een pijn in al mijn spieren en gewrichten opkomen, die dusdanig verergerde dat ik kon spreken van een acute pijnaanval die het met name voorzien had op mijn rechterarm en dan met name mijn elleboog. Ik heb nog nooit zo’n hevige pijn en zulke pijnscheuten gehad. Ik kon mijn arm op geen enkele manier gebruiken. Ik kon hem nauwelijks bewegen en ik kon niets pakken, of ik verging van de pijn. Hij hing loodzwaar langs mijn lichaam en voelde tien keer zo dik terwijl dat niet het geval was. Het voelde als een enorme ontsteking. Ik kon alleen nog maar op mijn rug liggen met mijn arm langs mijn lichaam. Allerlei zinloze gedachten grepen dit gebeuren aan om tevoorschijn te springen. Dus dit was een goede oefening in: Ik Ben Bewustzijn.

Vanmorgen was de allerergste pijn weg en ik kan mijn arm weer iets beter bewegen, maar de elleboog is nog zeer pijnlijk en door mijn hele lichaam voelt het als één grote ontsteking, terwijl het zoemt en suist en klopt in mijn hoofd alsof ik een zware griep heb en koortsig ben, wat niet het geval is. Sneeuwwitje voelt zich behoorlijk vergiftigd en het elfenlijfje en haar vleugeltjes voelen volkomen uitgedroogd. Al met al tekent dit zich nu op de oever af.

Tetty, dat zijn heftige ervaringen na die al even heftige droom. En dit heb je geaccepteerd begrijp ik, althans na enige aarzeling neem ik aan.

Ja, en in het verlengde van de CIW die zegt: Wanneer jij jezelf verlost, dan heb je de hele wereld verlost lees ik in les 186 de aansprekende zinnen: De verlossing van de wereld hangt af van mij. De verlossing van de wereld hangt af van jou en niet van dit hoopje stof. 

En als ik dan lees: Als Gods Stem jou verzekert dat de verlossing jouw aandeel nodig heeft en dat het grote geheel van jou afhankelijk is, wees er dan zeker van dat dit zo is dan klinkt dit als het gebeuren in mijn droom. Maar nogmaals, zoals het elfje zich nu voelt, zegt ze wel: op hoop van zegen binnen 34 jaar. Neemt niet weg dat buiten de fysieke gesteldheid het elfje nu wel in gezelschap van een aangename temperatuur geniet van deze sprookjesbosdag. Zoals zij nu in alle rust door de dag zweeft, zo hoopt zij dat het beekje ook rustig door de dag stroomt.

En tot slot nog even dit: Numerologisch is het getal 34 een 7. En de datum van de dag waarop ik de droom kreeg komt ook uit op een 7. In mijn boek ‘Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde’ wordt het getal 7 ook genoemd.

Het getal 7 is symbool voor de heelheid van de mens, getuige de uitdrukking: Ik voel mij in de zevende hemel. Het geeft de voltooiing van een werkzaamheid aan, zoals we dat symbolisch ook zien in de 7e scheppingsdag. Het staat voor de stap die je zet binnen je ontwikkeling.

En Beekje… stel dat het lichaam van het elfje inderdaad nog een periode van 34 jaar onderweg zou zijn, dan zou zij met haar 58 jaren tot nu toe uitkomen op 92=11. Dan eindigt zij dit aardse leven dus echt als Elf.

Very Fairy Good! How wonderful life can be…LIVE can BE…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 121 - Het getal 34 | Leave a comment