Monthly Archives: januari 2017

Het Pad van de Pelgrims – Op-z’n-kop waarneming

Goedemorgen tuinjan, de ochtendstond heeft vandaag zowel goud als kou in de mond. Zonet een poos buiten geweest, en of de kou er nu een schepje bovenop heeft gedaan, maar ik heb weer het gevoel dat ik zwaar ziek zal worden. Ik voel mij loodzwaar, volledig uitgeput, en alles doet zeer in het lichaam. Ik merk wel dat ik fysiek nog lang niet op krachten ben.  

Goedemorgen TV de TuinVrouw, dan kunnen we elkaar daarin ook de hand geven. De tuinjan heeft nog steeds het virus in het lichaam op bezoek en hij vraagt zich af wanneer die het voor gezien houdt. 

En ik vraag mij ook af wat er geestelijk, en dan met name ‘s nachts, allemaal gaande is. Ik beleefde een ‘drukke’ nacht met veel gebeurtenissen op veel verschillende plaatsen. In het kader van mijn eerdere dromen heb ik het ook al een keer genoemd, maar ik heb het gevoel dat ik op de een of andere manier ergens op voorbereid wordt. Uiteindelijk ben ik vanmorgen wakker geworden met een vreemd gevoel in mijn hoofd en een boodschap.

Eigenlijk is het geen weer voor tuinwerkzaamheden, JJ, maar de Tuinman heeft vannacht weer van zich doen spreken. Diep van binnen is een beeld gekomen, dat een wonderlijke boodschap onthult:

Als er tot mij gesproken gaat worden, moet ik de bloembakken buiten ondersteboven aan het traliehekwerk hangen, met vleeshaken. 

Het beeld gaf duidelijk te zien hoe die gevulde bloembakken daar hingen. Vanuit mijn menszijn was er even de gedachte: Hoe kan het, dat de aarde en de planten niet uit die omgekeerde bloembakken vallen en dat het ook nog goed water te geven is? Maar die gedachte verdween ook meteen weer, en ik voelde dat het volkomen natuurlijk is dat zoiets kan. Bij God is niets onmogelijk.  

Maar ik denk niet dat het er nu om gaat dat bij God alles mogelijk is. Dit beeld heeft een diepere betekenis. Wat betekent zo’n boodschap nu weer, zeer gewaardeerde tuin-medewerker? 

Zo, dat is wel weer een mysterieuze tekst, Tetty, die je in de nacht te zien krijgt. Daar krijg ik geen enkele associatie bij. Iets bedenken is altijd mogelijk, maar dat is ‘verzinnen’. Als er niet direct iets invalt, dan wordt het vaag. Wat dan wel aan gedachten voorbijkomt is dat vleeshaken veelal gebruikt worden om dode en/of geslachte dieren ondersteboven op te hangen. Altijd met de kop naar beneden, voorzover die kop er nog aan zit. Trouwens de bloembakken moeten ook omgekeerd worden. 

Al met al wijst alles naar een omkeer proces. Natuurlijk doemt dan in me op wat de CIW noemt, de op-z’n-kop waarneming. Dus dat wij mensen geneigd zijn vanuit het ego-systeem waar te nemen. En dat betekent dat we alles omgekeerd zien. Afscheiding in plaats van Eenheid, oorlog in plaats van vrede, een buitenwereld die in wezen alleen ons innerlijk weerspiegelt enzovoort… Zo binnen, zo buiten, zo boven, zo beneden, en hoe het verder gaat. 

Ja, we vergissen ons. We zien alles op zijn kop. Door het weer om te draaien, zien we wat mogelijk wel méér waar is.  

De Cursus spreekt ook over het omkeren van de waarneming. Dit gebeurt door een wonder.  

We hebben het er al eerder over gehad: Het wonder is de omslag in waarneming. Volgens de Cursus in Wonderen bestaan er slechts twee menselijke emoties die bepalen welke keuzes wij maken en hoe we het leven ervaren. Het zijn angst en liefde. Beide emoties kunnen niet gelijktijdig bestaan. Waar angst is, is geen plaats voor liefde en waar liefde is, is geen plaats voor angst. Het gaat erom je denken te veranderen van angst naar liefde, want daardoor zal ook je waarneming van de wereld veranderen. 

De Cursus laat zien hoe we zicht kunnen krijgen op ons ego, en hoe we vervolgens een radicale omslag kunnen maken in onze waarneming, waardoor we in alle omstandigheden liefde of een vraag om liefde kunnen zien. Deze innerlijke omslag van angst naar liefde helpt je tenslotte geheel en al aan het ego voorbij. Elke keer, wanneer je in en vanuit liefde naar jezelf en de ander kijkt, vindt er een wonder plaats. 

Ja, een wonder is een correctie. Het maakt vergissingen ongedaan. Het herinnert de denkgeest eraan dat wat die ziet onwaar is. Ik lees hier in het blauwe boek: 

Een wonder keert de waarneming om die voorheen op-z’n-kop stond, en maakt aldus een eind aan de vreemde vervormingen die zich manifesteerden. Nu staat de waarneming open voor de waarheid. (Wd2.13.2:3)

Het is van wezenlijk belang in gedachten te houden dat alle waarneming nog steeds op z’n kop staat, tot haar doel is begrepen.(T.24.VII.8.5)

Wat de tweede plaats lijkt is de eerste, want alles wat we waarnemen staat op-z’n-kop, tot we luisteren naar de Stem namens God.(Wd2.328.1.1)

Het ego houdt ons gevangen in de wereld van illusies. Als ik dan het traliehekwerk zie, dan zie ik als het ware hoe we met de stem van het ego onze eigen tralies hebben gemaakt die ons gevangen houden. En de oproep is: kom uit de gevangenis van je ego. De ketenen waarmee we onszelf gevangen houden, zitten als het ware in het vlees verankerd, de vleeshaken, en ze moeten eruit. Het omkeren brengt de verlossing. 

Luister Tetty, ik lees je les 57 voor uit het blauwe boek.

1. (31) Ik ben niet het slachtoffer van de wereld die ik zie.

Hoe kan ik het slachtoffer zijn van een wereld die volledig ongedaan kan worden gemaakt als ik dat verkies? Mijn ketenen zijn los. Ik kan ze afwerpen, gewoon door dat te wensen. De gevangenisdeur staat open. Ik kan vertrekken door eenvoudig naar buiten te gaan. Niets houdt mij in deze wereld vast. Alleen mijn wens te blijven houdt me gevangen. Ik wil mijn waanzinnige wensen opgeven en eindelijk het zonlicht ingaan.  

2. (32) Ik heb de wereld die ik zie bedacht.

De gevangenis waarin ik mezelf zie, heb ik gemaakt. Dit is het enige wat ik hoef in te zien en ik ben vrij. Ik heb mezelf wijsgemaakt dat het mogelijk is de Zoon van God gevangen te zetten. Ik heb me pijnlijk vergist in deze overtuiging, die ik niet langer wil. De Zoon van God moet eeuwig vrij zijn. Hij is zoals God hem geschapen heeft en niet wat ik van hem wilde maken. Hij is waar God wil dat hij is en niet waar ik hem gevangen dacht te houden.  

3. (33) Er is een andere manier om naar de wereld te kijken.

Aangezien het doel van de wereld niet het doel is dat ik eraan heb toegeschreven, moet er een andere manier zijn om ernaar te kijken. Ik zie alles op z’n kop, en mijn gedachten zijn het tegendeel van de waarheid. Ik zie de wereld als een gevangenis voor Gods Zoon. Dan moet het wel zo zijn dat in werkelijkheid de wereld een plaats is waar hij kan worden bevrijd. Ik wil de wereld zien zoals die is, en wel als een plaats waar de Zoon van God zijn vrijheid vindt.  

Nou JJ, dit is wel een heel duidelijk verhaal. Neemt niet weg dat de boodschap die mij gegeven is, als er tot mij gesproken gaat worden, moet ik de bloembakken buiten ondersteboven aan het traliehekwerk hangen, met vleeshaken mij nog niet helemaal duidelijk is. Het lijkt mij wat tegenstrijdig dat ik juist als er tot mij gesproken gaat worden, de op-z’n-kop ego-waarneming moet toepassen? Of is het juist bedoeld om mij de tegenstrijdigheid te laten voelen en mij op het spoor te zetten van hetgeen we zonet besproken hebben? Dan is het eigenlijk het ‘omkeerproces’ in omgekeerde volgorde van wat de boodschap laat zien. Ik weet het niet, ik kom er niet echt uit. De Tuinman heeft de boel aardig op z’n kop gezet om mij wat duidelijk te maken.  

Ja, je zou er van ondersteboven raken. Hoe dan ook, na deze tuinwerkzaamheden denkt Jan in letterlijke zin dat hij toch maar wat meer binnen moet blijven om het nog steeds actieve virus te laten verdwijnen. Misschien wat meer verstilling in de vorm van meditatie? Moeten de jantjes soms hun eigen tuintje eens aanharken? wordt vervolgd…tot NU…

Je zou kunnen gaan ervaren wat het met je doet. Kijk, je kunt natuurlijk voor iemand anders de tuinknecht zijn, maar je moet je eigen tuintje uiteraard ook verzorgen. 

Goed, Jerfaas houdt de wacht en zal Tetty rapporteren wat de jantjes en hun lichaampje uitspoken. 

Graag, altijd fijn om te horen wat er allemaal uitgespookt wordt. En tot slot kan vermeld worden dat het elfje morgenvroeg naar de Koning gaat, waar het een en ander uit haar lijfje gezogen gaat worden.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 117 - Op-z'n-kop waarneming | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Het Tuincentrum

De aarde explodeert van nieuw leven. Niets kan haar stuiten. Een geel tapijt ontvouwt zich voor de ogen van de pelgrims.

Goedemorgen, zeer gewaardeerde tuinknecht JJ. Nu de lente, die onderweg was, op haar plek is aangekomen en de tuinman zich heeft laten zien, lijkt het tuinseizoen geopend te zijn. Zelfs vannacht is TV de TuinVrouw op pad geweest. 

Ah, de Tuinman heeft weer een droom in jou gezaaid. Laat maar horen. Ik ben een en al (ezels)oor.

‘Het Tuincentrum’

Als vertegenwoordiger van de tuinman ga ik op pad om een kijkje te nemen bij tuincentrum Intratuin. Ik moet in ogenschouw gaan nemen hoe het daar allemaal reilt en zeilt, en daarover rapporteren. 

Nadat ik Intratuin in zijn geheel doorlopen heb, breng ik daarover verslag uit aan het personeel van Intratuin. Mijn slotconclusie draait rond de vraag: Hoe verhoudt zich het binnengebeuren tot het buitengebeuren?  

Ik heb geconstateerd dat bij Intratuin de nadruk te veel op binnen komt te liggen, en daardoor te weinig op buiten. Dat brengt de zaak uit evenwicht. Hierin moet een betere balans gevonden worden. Zo binnen, zo buiten. Het een is niet meer of minder belangrijk dan het ander.  

Er moet beter voor ogen gehouden worden waar het om draait en waar de zaak uiteindelijk voor opgezet is: alles wat groeit en bloeit.

Nou TuinVrouw, wie er bedoeld wordt met de tuinman moge duidelijk zijn, gezien de droom van De Tuinman.

Ja, in dat licht gezien is het wel opmerkelijk dat ik deze droom nu krijg in de nacht na Pasen.

Onlangs liep ik in een Intratuin rond. Wederom viel mij op hoeveel
plaats er ingeruimd wordt voor woonaccessoires en allerlei andere materiële zaken. Niet dat daar iets mis mee is, maar in zijn algemeenheid is dat tegenwoordig wel het beeld binnen veel van dat soort tuincentra. Letterlijk genomen zijn er voor binnenshuis meer dingen te koop dan voor buitenshuis.
 

Nu kunnen in deze droom meerdere lagen ‘gezien’ worden. Je zou kunnen zeggen dat de droom symbool staat voor het feit dat materiële zaken (de wereldse dimensie) in relatie tot wat groeit en bloeit (de geestelijke dimensie) overheersen en dat daarin een betere balans gevonden moet worden m.b.t. datgene waar het om gaat in het leven. Dit geldt in zijn algemeenheid voor veel mensen.

In het aardse tuincentrum staat ‘binnen’ dus voor de materiële zaken en ‘buiten’ voor de geestelijke zaken. Terwijl in spiritueel opzicht ‘binnen’ juist staat voor de geest en ‘buiten’ voor de materie. Dat raakt dus aan een andere laag in de droom. 

Ik ben zelf meer gericht op geestelijke zaken dan op materiële zaken. Dat betekent niet dat ik mij niet met materiële zaken bezighoudt. Omdat ik mijzelf daarin niet verlies en daar niet aan gehecht ben, kan ik er gewoon van genieten en ze overeenkomstig waarderen.  

Laat deze droom mij zien dat ik teveel op ‘binnen’ gericht ben, en moet ik daarom ‘buiten’ meer aandacht geven? Ik denk in dit geval aan mijn lichaam, aangezien mijn fysieke gesteldheid aangeeft dat een en ander niet in balans is. 

Nou, wat dat betreft komt het lichaam goed in beeld. Het elfje kan haar opwachting gaan maken bij de Koning. Daarnaast geeft Tetty gehoor aan de oproep van het bevolkingsonderzoek naar borstkanker, en heeft ze een afspraak bij de huisarts. Ze wil hem even laten kijken naar plekjes op haar armen, waarvan ze niet weet of dat nu gewoon ouderdomsvlekken zijn of dat het mogelijk kan leiden tot huidkanker. 

En geeft het feit dat binnen en buiten niet in balans zijn ook aan dat ik letterlijk toch meer naar buiten moet en minder moet studeren voor huismus? 

En geeft het feit dat binnen en buiten niet in balans zijn ook aan dat ik meer naar buiten moet brengen wat binnen in mij leeft?

Al met al draait het dus wel om alles wat groeit en bloeit. Maar dat kan alleen tot volle wasdom komen als de zaak in evenwicht is intra de tuin? Nou, dit zijn zo even wat overdenkingen. Als er tijdens dit rondje Intratuin bij mijn particuliere tuinknecht ook het een en ander van binnen naar buiten is gekomen, dan hoor ik dat graag. 

Ja, de droom van de TuinVrouw lijkt een sterke analogie te hebben met de droom waarin de Christelijke Zondagsbeurs werd bezocht. (75-De Zondagsbeurs) Inventariseren, kijken en vergelijken. Binnen en buiten, en hoe staat het er bij. Maar hoe het er ook bij staat…als ik denk aan het oerei dat Moeder de Gans het elfje onlangs heeft geschonken, en dat op openbreken staat waarna het gehele universum van binnen naar buiten zal komen…daar kunnen ze bij Intratuin niet aan tippen. Maar de tuinjan sluit niet uit dat de droom gewoon een inspiratie is voor de lentebode. Kijk om je heen, zie hoe de wereld is ingericht en breng meer groei en bloei.

Ook geeft het elfje wat aandacht aan haar lichaampje waarmee ze doorgaans haar innerlijk naar buiten brengt. Sommige blaadjes van haar natuurgestalte hebben een paar bruine puntjes, en die krijgen wat aandacht.

Al met al worden het wel biologische dagen voor het elfje. De tuinjan sluit ook niet uit dat wanneer de Koning zijn apparatuur aansluit op het mooie etherische elfenlichaampje, dat door de uitzonderlijke frequenties die gemeten worden, het oerei plotseling openbreekt en een tsunami van groei en bloei, in de vorm van de door het elfje zo geliefde lelietjes van dalen, zich over gans het sprookjesbos uitbreidt. En zoals Paulus zich voelt staat hij temidden daarvan als de oude kromme Eik naast de ranke witte Lelie.

De Eik mag dan oud en krom wezen, maar hij zit wel vol wijsheid die in ‘natuur’lijke bewoordingen de 11-achtige lentebode groen gelukkig inspireren. De ranke witte Lelie hoopt wel dat ze, gezien haar relatie met een beekje, een waterlelie is. Zoals de ranke witte Lelie al zo vaak het elfje in stilte aan de oever van de beek heeft zien zitten, zo wil ze zichZelf graag in alle stilte mee laten drijven met de stroom van het beekje.

En langs de stromende beek bomen de twee pelgrims verder over het groeizame pad dat zij gaan.