Monthly Archives: april 2016

Het Pad van de Pelgrims – Haiku-en

born of the One Light…

brengt de nieuwe dag aan het licht en het beekje en het elfje haiku-en elkaar tegemoet…

 oh die planeten

zaterdag was volle maan

maandag volop zon

beide gaven licht

hoewel de ene het krijgt

van die andere

als mensen elkaar

op die manier verlichten

hoe zal dat dan zijn

aarde en ruimte

louter vol van prachtige

hemellichamen

liggend op mijn rug

jaagt het spel van wolk en lucht

in stilte voorbij

het morgenvroeg gloort

de dag begint te zingen

vogelvluchtig lied

hemelsblauw vervult

en verlost de wolk van vorm

verenigd in licht

hartverwarmend licht

de liefde haar zonnestraal

doorschijnt bezinning

lopend door het groen

streel ik zacht de lelietjes

en het water stroomt 

helder is de beek

op de bodem van de ziel

beweegt nieuw leven

 ≈

de avond valt in

zon en maan vallen samen

in prachtig gedicht

woorden van nabij

verlichten de nacht die komt

hemelsblauw vervuld

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 097 - Haiku-en | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – De Stem spreekt

De pelgrims ontwaken uit hun diepe vredige slaap. Ze hebben het gevoel alsof ze enkele dagen geslapen hebben in plaats van een nacht.

Goedemorgen JJ, met datgene waarmee ik wakker werd, moest ik gelijk denken aan de eerste vier regels van ’het lied’ dat onlangs in jouw geest is opgedoken: Komt, verwondert u hier, mensen, ziet, hoe dat u God bemint, ziet vervuld der zielen wensen, ziet dit nieuw geboren kind!

In mijn droom, waarvan ik geen beelden meer heb, kwam aan het eind van een proces, waarin zich een hele ontwikkeling had afgelegd, alles samen op één punt. Alles was voltooid en volbracht. En met de boodschap die op dat punt gesproken werd, werd ik wakker. De Stem sprak tot mij:

‘Als het Hoogste zich gaat voltrekken, moet tot het Hoogste gesproken worden.’

Op dat punt is er een en al verwondering, want zoals wij God beminnen, zo bemint God ons. M.a.w. bemin jezelf, accepteer jezelf, heb jezelf lief; dan is je zielenwens vervuld en ben je het nieuwgeboren kind. In de Eenheid. Zoals ik het voel, is het Hoogste al bezig zich aan ons te voltrekken. Tot het ÉÉN en Al Hoogste.

Na dit geestelijk voedsel tot zich genomen te hebben, gaan de pelgrims weer op weg, ‘De Weg’. Ook de zon is duidelijk op weg, de dagelijkse weg van oost naar west.

Het pad van de twee pelgrims gaat in Noordelijke richting. Dat ze in die richting moeten, voelen ze intuïtief. Vooral de Bhakti zoeker, die doet de meeste dingen op haar gevoel. Door de andere pelgrim begrijpt de ene pelgrim nu dat zij een Bhakti zoeker is en dat de andere pelgrim zich een Jnani zoeker voelt. Nader onderzoek gaf Tetty te zien dat bhakti betekent: ‘devotie en liefde voor God, de Allerhoogste’. Degene die bhakti beoefent wordt Bhakta genoemd, ‘hij of zij die God, de Allerhoogste, is toegewijd’. Daar kan Tetty, wier naam betekent ‘Gewijd aan God’, zich helemaal in vinden. Dus Bhakta is blij dat Jnani haar daarvan ‘op de Hoogte’ heeft gebracht.

Ze las ook nog Bhakta altijd eerst haar hart volgt en dat Jnani het vooral eerst wil begrijpen. En dat beide zoekers uiteindelijk tot hetzelfde zullen komen: de Bhakta moet ook een inzicht verwerven en de Jnani zal ook zijn hart moeten laten spreken. Ja, zo houden JJ en TV elkaar op het pelgrimspad in balans. Als hoofd en hart, denken en voelen, vrouwelijk en mannelijk. Geen Hans zonder Grietje, geen Petrus zonder Petra, geen Jnani zonder Bhakta, en omgekeerd, om in zichzelf tot ontwaken te brengen en te verenigen tot één.

De pelgrims genieten van hun tocht waarbij het doel hen steeds voor ogen staat. Terwijl ze op een recht stuk lopen, zien ze een eindje verderop plotseling twee gestalten op het pad. Waar komen die vandaan? Er zijn helemaal geen zijpaden in dit traject. Zijn ze uit de lucht komen vallen? Dichterbij gekomen zien ze dat het twee mannen zijn, de ene is gehuld in moderne kledij terwijl de andere meer een middeleeuwse indruk maakt. Of is het een geestelijke in een pij? Als ze nog meer genaderd zijn, blijven de twee mannen staan en ze kijken de pelgrims vriendelijk maar doordringend aan. Ook de pelgrims blijven staan en wachten op een woord van de twee mannen, want die hebben het initiatief genomen in deze ontmoeting.

‘Vrede zij met u’, zegt de geestelijke met een toch middeleeuwse tongval, en hij gaat verder: ‘en wij wensen u nog meer, want deze ontmoeting is niet toevallig. Wij zijn op uw pad gekomen om u te helpen. Overigens is mijn naam M.E. en die van mijn metgezel C.B.Z. Wij hebben het voornemen met u beiden op te trekken teneinde een toelichting te geven op het oranje geschrift wat jullie lezen.’

‘Want’, zegt nu de moderne man, ‘verstaat gij wat gij leest?’

Uhh…,de Jnani zoeker kijkt hem aan, denkt eerst diep na, en zegt dan, ‘Hoe zou ik dit kunnen als niet iemand mij de weg wijst. Want ik probeer het te begrijpen en denk er veel over na, maar mijn metgezel zegt dat ik het helemaal dien in te voelen. Dus wanneer iemand mij deze mystieke weg volledig duidelijk kan maken, heel graag.

M.E. neemt weer het woord. ‘Kijk’, zegt hij, ‘niet toevallig zijn wij zeer nauw betrokken bij het geschrift wat jullie nu lezen. De weg die jullie nu gaan met het geschrift in de hand, die staat nu juist beschreven in dat geschrift zelf. Dus alle informatie hebben jullie al, een goed kompas en een routebeschrijving. Wij zullen verdere uitleg geven wanneer dat nodig is. Jullie dienen eerst samen te overleggen of  alle begrippen en de te nemen stappen voor jullie beiden duidelijk zijn. Met andere woorden, deel met elkaar wat iedere dag van de reis je brengt. Wat voel je of wat voor gedachten gaan er door je heen, wat denk je te snappen of juist niet. En nog even dit, maak het niet te abstract, betrek het op ‘jezelf’ en daar bedoel ik mee: de persoon die je altijd denkt of dacht te zijn. Wij luisteren uiteraard mee en zullen jullie helpen waar nodig.’

De andere pelgrim kijkt de ene pelgrim opgetogen aan. Dat is geweldig of niet… wat zegt jouw gevoel ervan???  

Het voelt Fairy good!

Het elfje duikt vanuit de beekse stroom nog even op voordat ze straks vroeg haar bedje induikt, om misschien wel dromend een nieuwe dag tegemoet te gaan. Een dag om misschien de Lelietjes der Dalen tegemoet te gaan. Het elfje besluit deze zonnige dag met een paar regels uit ‘Morning has broken’ die een ‘Licht’e knipoog in de schemering bevatten voor het beekje.

Mine is the sunlight

Mine is the morning

Born of the one light

Eden saw play. 

En TV-11je voegt er voor JJ aan toe: Dag Andere Mij. Het kan haast niet anders of we naderen ’het parkachtig landgoed aan de kust, het heet ‘Secret Garden’, zoals beschreven in het sprookje van het elfje en het beekje. Dream Light.

En het beekje kabbelt: Tot morgen! Mogelijk rekent de vredige vis op onze komst en kan er op een elfenbankje iets uit het oranje boek gelezen worden.