Monthly Archives: augustus 2015

Het Pad van de Pelgrims – Een gedachtenstroom

Jan fietst door het donkere landschap over een verlaten landweg zonder straatlantaarns. Hij voelt zich klein, er staan grote bomen langs de weg en als hij omhoog kijkt ziet hij de sterren. Ze fonkelen als diamanten op zwart fluweel en hij realiseert zich hoe ver weg ze zijn. Lichtjaren ver, en toch ziet hij ze. Hij voelt zich nog kleiner ten opzichte van de bomen en de sterren.

Plotseling draait de waarneming om. Hij is bij de sterren en kijkt ver naar beneden. Daar ziet hij een klein nietig en zwoegend wezentje dat zich door de tijd worstelt en dat op de een of andere manier vreselijk belangrijk vindt. Dat mensje tussen de bomen  ziet eruit als een lieve-heers-beestje tussen grassprieten.

Er zitten al heel wat stippen op zijn rugschildje, een stuk of 65, en er is niet veel ruimte meer over voor nieuwe stippen. Het is aandoenlijk.

Even abrupt draait de waarneming weer terug. Jan fietst weer over de verlaten weg en geniet van de buitenlucht, de geuren van het land en het gadeslaan van zijn ademhaling, de beweging van zijn voetjes en ook…het observeren van zijn gedachten. Jerfaas ontwaakt. En Tetty hoort de gedachten. 

In die gedachten zit ik te mijmeren over hoe het ‘geloof’ bij jou leefde in de tijd vóór de BDE. Met andere woorden, was er een voedingsbodem en zo ja welke? Als ik naar ons beider geloofsverleden kijk, zit er veel herkenbaars in en vrijwel vanzelfsprekend zijn er grote overeenkomsten uit de kinderjaren. En hoewel van een andere orde, ook daarna. Ook Gereformeerd, ook gelovig jongetje en bang gemaakt voor God. Eveneens aangetrokken tot Jezus, maar van jongs af aan een schuldgevoel bij van alles en nog wat. Ik was wel al heel jong kritisch t.o.v. de ‘leer’ en keerde mij vroeg van de kerk af. Ik bleef wel zoeken met een gevoel van ‘het zit anders, maar hoe zit het?’

En zo voert de gedachtenstroom het lieve-jans-beestje voort.

Daarmee samenhangend zijn er gedachten over wat er leeft in ons hoofd? Welke overtuigingen zijn er, vaak ‘verluchtigd’ met beelden? Waar komen die vandaan? Wat is het nut daarvan, hetzij au moment, hetzij achteraf? Wat zijn onze gedachten überhaupt? Slechts meningen? Sowieso los van iedere realiteit en hoogstens bestaande in onze eigen overtuiging? En dan eigenlijk niet alleen m.b.t. het geloof, maar ook meer algemeen, onze zogenaamde cultuur, datgene waar het geloof deel vanuit kan maken? Noem maar op. Het is allemaal ook weer ‘mind activity’, echter ook weer interessant. Het maakt dat wat we denken te zijn.

op dit gedachtepunt aangekomen

hoopt het vrolijke vissertje

voor het beste-jans-mensje

op de verlaten weg

dat de brainstorm gaat liggen

nu de dag verlaten wordt

en dat de slaap hem

naar stille wateren voert

waar het bij de diepe gronden

goed vissen is

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 071 - Een gedachtenstroom | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – What’s in a name?

‘What’s in a name?’ luidt de dag in…en laat Jan Jerfaas horen wat de nacht heeft gebracht.

Vanuit ons mens-zijn is een naam gekoppeld aan een persoon. Vanuit het bewustzijn dat Die, die ik ben, het eeuwige onveranderlijke Zelf dat al het aardse overstijgt, zeggen we: ‘Ik ben niet de persoon, ik ben niet mijn naam.’ En natuurlijk is dat zo. Ik ben niet Tetty.  

Als ik mij voorstel aan iemand zal ik dan ook nooit zeggen: ‘Ik ben Tetty’. Ik zeg altijd: ‘Ik heet Tetty’. Ik ben niet mijn naam, maar ik draag mijn naam. Want in de naam die mij gegeven is, ligt wel mijn levensopdracht besloten. God heeft mij geroepen: ‘Tetty, wakker worden’, zoals je in mijn boek hebt kunnen lezen.  

God heeft mij bij mijn naam geroepen en zoals je weet betekent tetty – Gewijd aan God. Als je naar mijn naam kijkt, zie je drie kruizen. Na mijn BDE waarin ik Christus heb ontmoet en waarin ik Thuis gekomen ben, heb ik ervaringen gehad die mij uiteindelijk opnieuw bij Jezus hebben gebracht. Hij leeft in mij, ik leef in Hem.  

Ik ben Thuis en soms doet zich iets voor waardoor ik even niet Thuis lijk te zijn, maar Thuis wel op de achtergrond voel. Dan heb ik, zoals het zich de afgelopen tijd voordeed, twijfel en weerstand op te ruimen. Maar als de twijfel en weerstand zijn opgelost in het Licht van Liefde, bevind ik mij weer in de stilte van Thuis. Alles is vrede, alles is Liefde. Daarmee bedoel ik niet te zeggen dat er een concreet antwoord is gekomen op wat mij bezighield, maar wel dat de belemmering is opgeruimd die het ontstaan van een antwoord in de weg zou kunnen staan.

Mijn achternaam Visser is ook verbonden met mijn levenstaak om een visser van mensen te zijn. De Ene zonder tweede heeft mij geroepen voor Zijn werk. Jezus zegt: Volg mij en ik zal jullie vissers van mensen maken. Een visser is verbonden met het element water. Water is de essentie van het leven. In  de droom ‘De nieuwe school’ is mij de speciale taak gegeven om ‘de planten’ die wij zijn water te geven. 

Dit is in het kort waar nog veel meer over te zeggen is, als ik zie hoeveel lijntjes er op dit moment samenkomen in alles wat ik overdag en ’s nachts ervaar.

Sinds de her-innering aan mijn BDE, die een inwijding is geweest, geef ik invulling en probeer ik invulling te geven aan mijn levensopdracht. Zowel met alles en iedereen in het dagelijks leven, als door het boek dat ik geschreven heb, mijn weblog, de lezingen die ik geef en de boeken die ik aan het schrijven ben. 

Het voelt voor mij dat de afgelopen jaren, sinds het verschijnen van mijn boek, een voorbereiding zijn op wat komen gaat. Mijn dromen die symbool staan voor transformatie, zowel individueel als collectief, laten duidelijk zien dat ik in een overgangsperiode zit, waarin ik voorbereid word op die nieuwe levensfase en het mogelijke werk dat mij te wachten staat. En ik hoef het niet op eigen kracht te doen. M.a.w. niet ik, maar de Vader in mij doet Zijn werk door mij. En deze dromen doen heel bewust een beroep op mijn vertrouwen en overgave daaraan.

Als jij weet dat Jan betekent God is Genadig, dan moet ik denken aan jouw ervaring ‘Here I am, down on my knees’, zoals een lied zingt. Een ervaring waarin jij in een enorm wit licht leek te zweven en hebt ervaren dat je door genade even los mocht zijn van de persoon. Als jij ten diepste beseft dat in de naam die jou gegeven is jouw levensopdracht ligt, wat voel jij dan?

En dan kom ik bij Petrus. Jij weet dat ik tijdens mijn BDE voor de poort een mannelijk wezen heb ontmoet. Mensen hebben mij wel gevraagd of dit Petrus is geweest, aangezien Petrus natuurlijk bekend is als de sleutelbewaarder die voor de poort staat. Nu vind ik dat je ervoor moet waken om vanuit je mens-zijn ergens een etiket op te willen plakken. Het is uiteindelijk allemaal symbolisch bedoeld. Ik weet niet of het Petrus is geweest, misschien was hij het wel. Ik heb geen sleutel in zijn hand gezien, maar dat hoeft natuurlijk ook niet als hij zelf de sleutel is.  

In mijn boek heb je gelezen dat ik in de wachter voor de poort mijn ziel heb ervaren. En dat ik zelf de sleutel ben om de poort naar het koninkrijk te openen. Dus wie weet, als het Petrus is geweest die voor de poort stond, stond ik oog in oog met Petrus die in mij zit. Maar in en door alles is Jezus de Poort, en wie door Mij komt… Zijn woorden zijn de sleutel die de deur openen. Het zit allemaal in je. 

Er wordt gezegd dat Petrus, het mannelijke, een klein brokje rots is van Petra, het vrouwelijke, de grote onmetelijke rots. Het kleine komt uit het Grote voort en in het kleine openbaart zich het Grote.

Je hebt de sleutel tot het koninkrijk in je hand. Hij past op de poort van je hart. Als het ‘vrouwelijke’ en ‘mannelijke’ zich verbinden en harmonieus samengaan, dan leef je ‘Gewijd aan God die Genadig is’. Dan ben je zowel Petrus als Petra. Jan en Jerfaas. Dan ben je dankbaar dat je in Jerfaas Jan mag zijn. Dan werkt Jerfaas door Jan heen. Want Jerfaas, van wiens naam gezegd wordt dat hij behoort tot de ouderen, is ouder dan de oudste bergen, het eeuwig goddelijk Zijn. Dan klinkt het zoals in het ‘Petra’ lied: Thank You Lord for being who You are.  

Jan Jerfaas, je bent The Rock, sterk, krachtig en betrouwbaar en The Living Rock, om Zijn werk hier op aarde te doen. Als ik jou zie, zie ik mijZelf. Wij Zijn The Rock en The Living Rock. Dan zingt het: Let us be the evidence of what your grace can do to a generation struggling to find themselves in You. 

AMEN.

Keep us on the path and lead us through 

Met een zichtbaar ‘rotsvast’ vertrouwen trekken de pelgrims verder, zich bewust dat ze geleid worden door een kracht die veel groter is dan zijzelf.

Ook hij pakt zijn fiets, en waar de tijd haar op de landweg deed omkeren, gaat hij verder, nu de tijd niet roept.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 070 - What's in a name? | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Een gebed

En terwijl JJ zijn Green Eyes laat rusten op de natuuropname van ongekende schoonheid die op het TV scherm verschijnt, komt het volgende in hem op…

Tetty, je weet waarom Petrus zijn naam van Jezus kreeg. Al enkele dagen zoemt de naam Petra door mijn hoofd. Het lijkt me de equivalent van Jerfaas te zijn. Jij als ‘rock’…kun je daar iets in herkennen? Tegelijkertijd klinkt een ander lied mij in de oren. Het is een geestelijk lied van een muziekgroep die zich ook Petra noemt.

First I want to thank You Lord for being who You are
For coming to the rescue of a man who’s drifted far
For calling me to be Your son and calling me to serve
Lord the way You’ve blessed my life is more than I deserve

Keep the ones I love so dearly
Fill their emptiness while I am gone
And fill the loneliness in me

This is my prayer
Lifted to You
Knowing You care even more than I do
This is my prayer
Lifted in Your name
Your will be done I humbly pray

Let me be the evidence of what Your grace can do 
To a generations struggling to find themselves in You 
May they come to know the love of God 
May their eyes be made to see 
Give me the opportunity to share the truth that sets them free 
And may unity in all things 
Be the banner of Your church 
And let revival’s fire begin to burn 

As we face the last and final hours 
Turn a wayward country back to You 
And keep us from the evil that devours 
Keep us on the path and lead us through 
Keep us in Your light until Your kingdom comes 
And our work is done 

This is my prayer 
Lifted to You 
Knowing You care so much more than I do 
This is my prayer 
In Jesus’ name 
Your will be done I humbly pray

This is my prayer 

…AMEN…

…met dit gebed luiden de pelgrims de dag uit…

Na de boeiende en ‘natuur’lijke TV uitzending die een hoog kijkcijfer krijgt is JJ benieuwd wanneer de Metamorfose show in productie gaat.

Op de vraag van de productiemedewerker: ‘Jij als ‘rock’…kun je daar iets in herkennen?’ is TV benieuwd wat er in de komende nacht op het scherm doorschemert.

…en de beeltenis van de ‘rock’ zweeft hem voor de ogen…

…en de vraag ‘What’s in a name?’ zweeft haar door de geest…

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 069 - Een gebed | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – De viskraam

Uit de TV opname van de Metamorfose show wordt het beeld van de viskraam door TV aan een nadere beschouwing onderworpen. Het instorten van de viskraam is een intrigerend en sprekend beeld dat op niet mis te verstane wijze laat zien dat het Vissentijdperk voorbij is.

Luister JJ, toen onlangs logion 8 ter sprake kwam, waarin het gaat over de visser, de vissen en de grote vis, noemde ik het een en ander uit het boek ‘De laatsten zullen de eersten zijn’ van Marcel Messing. Al bladerend in het boek herken ik in wat hier en daar beschreven wordt het gebeuren met de viskraam.

Het Griekse woord voor vis is Ichtus, en dat is de aanduiding voor Jezus. Het verwijst naar het sterrenbeeld Vissen. Jezus werd geboren in de overgang van het dierenriemteken Ram naar Vissen. Omdat het optreden van Jezus samenvalt met het begin van het Vissentijdperk, is dus vooral het symbool van de vis met zijn leven verbonden. Jezus werd door zijn leerlingen ‘de (grote) Vis’ genoemd.  

In het tijdperk van de Vissen gaf hij de aanzet om met het sleepnet van zijn leer zoveel mogelijk mensen te redden uit de wereldzee der veranderingen, het eigen onbewuste. Pas in het tijdperk van de Waterman wat daarop volgt zal zijn visserswerk voltooid worden.

We bevinden ons nu in de overgang naar het Watermantijdperk waarin zijn esoterische leringen volledig geopenbaard zullen worden. In dit tijdperk vindt ‘de wederkomst van de Christus’ plaats. Dit heeft niets te maken met een letterlijke en dus uiterlijke wederkomst, maar met de innerlijke terugkeer van de Christus in al die zielen die hiernaar gezocht hebben in het eigen bewustzijn. Voor iedereen die op innerlijk niveau geleefd heeft vanuit de kracht van de levende Vis zal die wederkomst een geestelijke opstanding zijn uit ‘de dood’.

Jezus symboliseert de levende Vis. Vanwege het zich losmaken van de levende Vis, het verlaten van de gnosis – het weten van binnenuit – werd de exoterische kerk beeld van de in ontbinding zijnde Vissenkerk. 

Hierin zie ik de caravan die symbool staat voor het christendom binnen vastgestelde en beperkende structuren. Een caravan die doorgaans een tijdelijke huisvesting is, versterkt het beeld van de tijdelijke georganiseerde kerk van waaruit het geestelijk voedsel verstrekt wordt.

De leer van de innerlijke, levende Vis werd een leer over uiterlijke, dode vis om op te eten. Vanuit de exoterische kerk, de viskraam, wordt door de ‘visverkoper’ dode vis aan de man gebracht. Feitelijk verwijst dat ook al naar het einde van het Vissentijdperk. Want er is een geestelijke honger naar de innerlijke Christus, de levende Vis. 

Er wordt gezegd dat de overgang van het ene naar het andere tijdperk een ingrijpend proces is dat altijd gepaard gaat met de ineenstorting van al het oude. Het Vissentijdperk dat gekenmerkt werd door de kerkelijke macht die predikte: zonder de kerk geen heil, loopt nu schoksgewijs tot een einde en geeft een chaotische tussentoestand. Oude machtsbolwerken storten in. Nou, zie hier de viskraam.  

Dan roep ik nog even in herinnering, JJ, dat m.b.t. de veranderingen die een nieuw tijdperk inluiden een en ander ook aan de orde is gekomen in de droom ‘De nieuwe schoenen’, waarin afgerekend wordt middels munten met op de bolle bovenkant de afbeelding van de Paus, die een wereld vertegenwoordigt die bol staat van macht en uiterlijk gezag. Een tijdperk dat zijn waarde heeft gehad en dat nu niet langer de waarde vertegenwoordigt die eraan gegeven is. 

Verder lees ik in het boek: Het symbool van de Waterman is ‘de man met de kruik’ waar Jezus op versluierd niveau naar verwees. De enorme belangstelling de laatste decennia voor gnosis, mystiek en spiritualiteit in het algemeen laat zien dat het levende water van de gnosis overvloedig geschonken wordt door ‘de man met de kruik’. 

En in de droom ‘De nieuwe school’ is ons al duidelijk gemaakt, JJ, dat er van het overvloedig geschonken levende water niets verloren gaat. Wat is het toch mooi om al deze dingen op het spoor te komen en te zien dat alles op ons pad past binnen het grote geheel.

Zo herken ik mijzelf ook in: Zij die het proces van het zoeken naar de innerlijke Christus reeds begonnen zijn in het Vissentijdperk kunnen dit proces in het Watermantijdperk ‘vervolmaken’. 

Sinds ik mij bewust geworden ben waartoe ik tijdens de BDE geroepen ben, is zij van Visser, zoals eerder gezegd, uit naam van de Grote Visser in bedrijf om het werk in uitvoering te brengen. Zal het zo zijn dat zoals het visserswerk van Jezus in het tijdperk van de Waterman voltooid zal worden, het werk van het vissertje ook tot voltooiing zal komen? 

Tetty… het zal toch niet zomaar zijn… dat Jan Jerfaas onder het teken Waterman is geboren?

Nee, toeval bestaat niet. Wij zijn niet zomaar op elkaars pad gekomen. Daar hebben we inmiddels al meer tekenen van onder de Green Eyes gekregen.

Het is heel bijzonder om met een ander mens te praten met het gevoel dat je het zelf bent. Zo vertrouwd voelt dat. Hoe toepasselijk dat het lied ‘Green Eyes’ mij daarbij in de oren klinkt. De tekst van het lied kan in overdrachtelijke zin gezien worden. Maar ik sta er volledig achter. De betekenis van de woorden is voor mij  ‘ín de wereld’ maar niet ‘van de wereld’.

Al luisterend hoort TV, op wie de spotlight gevestigd is, nu ook het lied de ruimte vullen.

Honey you are a rock
Upon which I stand
And I come here to talk
I hope you understand

The green eyes, yeah the spotlight shines upon you
And how could anybody deny you?

I came here with a load
And it feels so much lighter now I met you
And honey you should know
That I could never go on without you
Green eyes

Honey you are the sea
Upon which I float
And I came here to talk
I think you should know

The green eyes, you’re the one that I wanted to find
And anyone who tried to deny you, must be out of their mind

Because I came here with a load
And it feels so much lighter since I met you
Honey you should know
That I could never go on without you
Green eyes, green eyes

Honey you are a rock
Upon which I stand 

(Coldplay)

Het is geweldig, broeder, om deze weg samen te gaan en te ervaren hoe we daarin voor elkaar van betekenis kunnen zijn en te kunnen ZIJN. Alles wat wij met elkaar delen verheft mijn hart van de stof naar Het Leven.  

In het kader van ‘green’ en ‘rock’ laat ik nu tot slot van het TV programma mijZelf zien. Laten we onze Green Eyes opslaan naar de natuur die onze ware natuur weerspiegelt.

Zie jij mij?

Als je mij ziet, zie je jeZelf.

Dan Zijn wij.

≈ 

Dag Andere Mij…

wordt vervolgd…tot NU… 

Posted in 068 - De viskraam | Leave a comment