Monthly Archives: oktober 2014

Het Pad van de Pelgrims – Een innerlijke strijd

Tetty, één van de dingen die regelmatig door mijn hoofd gaan is het besef dat ik vaak geen liefde voel voor anderen.

Maar daarover spreekt jouw droom. In hoeverre laat jij die liefde toe, in de eerste plaats voor jezelf. Want in de liefde voor jezelf ligt de liefde voor de ander.  

Waar vroeger vaak een vorm van antipathie voor anderen gevoeld werd, is nu meer neutraliteit gekomen. En steeds meer voel ik me ook verbonden met mensen. Maar echte liefde voelen en dan voor iedereen, dat is er nog niet bij. En dat geeft geen schuldgevoel, het wordt eenvoudigweg gesignaleerd door Jerfaas. Het zijn gedachten die opduiken en het komt voort uit het egopakket, zoals dat in diverse spirituele richtingen wordt beschreven. Dus dat gebeurt en dat is het.

Deze droom is een mooi voorbeeld van ‘het product van je eigen denken is je omgeving’ en hoe je jezelf kunt bevrijden van dat wat jou belemmert om de liefde te voelen. Deze droom laat zien wat er in jou leeft en daarin lijkt zich een innerlijke strijd af te spelen tussen denken en voelen. 

Je hebt jezelf verschanst in een betonnen bunker. Waarom heb jij jezelf verschanst? Wat maakt dat jij denkt dat jij jezelf moet verdedigen? Tegen wie of wat moet jij je verdedigen of probeer jij jezelf te verdedigen? Als jij je bewust bent dat al die beelden, personen en situaties slechts projecties zijn, zoals je altijd zegt, waarom schiet je dan? Je doet jezelf geweld aan. Je ziet overal vijanden, maar er is geen vijand. Je bent je eigen vijand. 

Projecties kunnen ook een mechanisme zijn waarmee je je eigen gedachten, gevoelens en verlangens, die je mogelijk voor jezelf onaanvaardbaar vindt, probeert te ontkennen en die als zodanig op de omgeving geprojecteerd kunnen worden. Het kan iets zijn wat je diep wegstopt, in de bunker zogezegd, en het kan je van binnenuit belagen. Het kan zijn dat er op een dieper niveau iets ligt, waar je je mogelijk niet van bewust bent, waardoor je de liefde niet kunt voelen. Je schiet voortdurend op jezelf, maar schiet je er iets mee op?  

Dat die beelden worden waargenomen via een camera geeft aan dat je niet zelf waarneemt. Bovendien wordt er op die manier gefocust op een detail, een bepaalde situatie, waardoor het niet in een ruimer perspectief wordt gezien. En dan wordt het ook nog eens beoordeeld door het brein, in de vorm van een computer, waarbij gevoel en emotie geen enkele rol spelen.  

Mechanische patronen in het brein, zoals conditioneringen of andere onbewuste patronen, kunnen een rol spelen waarin je verstrikt raakt of waarin je je gevangen voelt, als je de werking als zodanig niet herkent, maar misschien wel denkt te herkennen. Je moet het in de ogen kijken. Maar je kijkt niet zelf, want er zit een scherm tussen, waar slechts projecties op te zien zijn. Je kijkt naar wat jou van buitenaf getoond wordt en dat is altijd een beperkt deel van de werkelijkheid. En daar reageer jij op.  

Je zit ‘binnen’ maar je kijkt niet naar binnen. Je hebt jezelf verschanst in een systeem van hoe het denken in elkaar zit en van waaruit jij jezelf en je omgeving beschouwt en analyseert. M.a.w. je zit in je hoofd. Je hanteert een systeem waarbinnen je je veilig denkt te voelen, maar waardoor je moeilijk in contact kunt komen met je gevoel. Het doet jou handelen op een afstandelijke, neutrale manier en brengt jou niet bij jezelf, bij je gevoel.  

En dan krijg je te horen dat wat jij ziet niet de waarheid is. Aan de ene kant is het zo dat je je kunt afvragen welke bindingen jou ervan weerhouden om de waarheid te zien? Aan de andere kant maakt de boodschap ‘trek al die snoeren maar los’ duidelijk dat de verbinding op een andere manier gelegd moet worden.  

En je krijgt de oplossing aangereikt om uit je verschansing tevoorschijn te komen. Er wordt aan jouw deur geklopt. Jouw innerlijke stem, of Gods stem zo je wilt, spreekt tot jou. Die stem kan nooit dwingend zijn, maar het dwingende wat je er misschien in hoort kan komen doordat je voor jezelf wellicht het gevoel hebt van: kom op, je bent nu lang genoeg bezig geweest. Hoelang wil je nog bezig blijven op de manier waarop je bezig bent?  

Je innerlijke stem roept jou: open de deur, m.a.w. open de deur naar je hart, m.a.w. ga voelen. Je hoeft het gevecht niet aan te gaan, staak de strijd, stop met schieten. Geef je als het ware over. Je hoeft alleen maar een deur open te doen. Die deur is er al. Maar hij is nog dicht. Je moet er naar toe. 

Want dat wat jou mogelijk belemmert is je eigen denken en misschien je ongeloof of je overgave aan je geloof, die ervoor zorgt dat je innerlijke deur op slot blijft. Je bent je eigen belemmering. Je kunt heel bewust bezig zijn om je niet te identificeren met je gedachten, onthecht te willen zijn van gedachten en emoties, al dan niet krampachtig streven naar spiritueel perfectionisme, wat ook ego is, of wat dan ook, maar je moet het naar het voelen toe brengen.  

Je kunt bij alles zeggen: dat is niet wie ik ben, dat zijn projecties vanuit mijn egopakket, en natuurlijk is dat ook wel zo, maar door het zo op afstand te houden kan het inzicht wat daarin zit je ook ontgaan en  ondertussen wordt dát wie je bent niet gevoeld. Er is geen verbinding. Het gaat erom dat je een gedachte of emotie niet alleen maar ziet, maar ook voelt en beleefd, pas dan kun je het loslaten. Het gaat erom jezelf onder ogen te zien zoals je bent: een stoffelijk mens met lichte en donkere kanten. En hoe je ook bent, er wordt van je gehouden. 

Dus ja, al met al zou je je ook kunnen afvragen: Wat in mij houdt mij tegen om die deur te openen? Ben ik bang om wat er mogelijk tevoorschijn komt als ik ga voelen? De keus is aan jou, JJ. Laat jij het toe of niet. Het is aan jou om die deur te openen, die jou in contact brengt met je gevoel. Het mooie in het verhaal is dat het denken wel een deur vormt die tegelijkertijd toegang geeft naar je hart.  

Er wordt jou te verstaan gegeven de deur aan de achterkant van de bunker te openen zodat Liefde kan binnenkomen. De zichtbare werkelijkheid heeft een onzichtbare kant, de ‘achterkant’ der dingen’. Die zie je niet, die moet je voelen. Als je kijkt met de ogen van je hart, dan zal de waarheid zich openbaren, dan zul je Liefde ‘zien’. De eerste vorm van zien is voelen. Dan zul je Liefde voelen. 

Open je innerlijke deur, open je hart, want je hart is de toegang tot die grotere werkelijkheid. De Bron van Liefde is in je hart. Als de deur opengaat kan het licht van Bewustzijn, Gods Liefde, binnenstromen en zich met jou verbinden. Dan wordt er een dimensie verwezenlijkt die dieper gaat dan het denken. Dan komen binnen en buiten samen en kun je de volheid van het leven ervaren. Dat is bevrijding. 

Lieve Beste Jan Jerfaas, er wordt aan je deur geklopt. Het is een uitnodiging. Christus staat aan de deur van je hart en Hij zegt:  

Ik sta voor de deur en klop aan.

Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen,

en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij.’

(Openbaringen 3:20)

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 036 - Een innerlijke strijd | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – De bunker

Het landschap dat de pelgrims omringt in iedere fase van het menselijk leven wordt bezield door de suggestie van symbolen. Ook zijn persoontje is nu wat meer alert geworden op de dromen die hij ’s nachts in bed, maar soms ook overdag plotseling ervaart. Soms zijn ze kort en geven ze een inzicht,  soms zijn ze wat langer, maar ook dan vaak met een heel duidelijke parabel erin. Maar vaak vergeet hij ze. Tot op een nacht de symbolen zich aaneenrijgen tot een droom die hij niet gauw zal vergeten.

‘De bunker’ 

Ik ben in een betonnen bunker. Ik zit achter een mitrailleur waar ik veel mee schiet. Datgene waar ik op vuur zijn vijandige beelden, personen en situaties. Die beelden worden waargenomen via een camera en beoordeeld door een computer, die dan het resultaat daarvan op een pc-scherm weergeeft. Ik kijk dus op dat scherm en daar wordt me getoond waar ik op moet schieten. 

Plotseling is het alsof een stem, of een dwingende gedachte, ook van binnen de bunker maar dan boven me, klinkt en zegt: ‘Wat jij ziet is niet de waarheid, stop met schieten en trek al die snoeren maar los. Buiten de bunker is niets te zien. Open de deur aan de achterkant van de bunker zodat Liefde kan binnenkomen’.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 035 - De bunker | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Symbolen

Als ik naar ‘symbolen’ kijk, JJ, dan ‘zie’ ik dat in het algemeen gezegd wordt dat symbolen een universele en heilige taal zijn waar een sterke zeggingskracht vanuit gaat. Het gaat voorbij de woorden en is krachtiger dan welke geschreven taal ook. Het vindt wereldwijd zijn weerklank in alle mensen, ongeacht de taal die ze spreken. Waar woorden vaak niet toereikend zijn kunnen symbolen je een sleutel aanreiken tot zelfkennis. De taal van beelden kan diep inwerken op het onderbewustzijn en het gevoelsleven. En zo ervaar ik het ook.  

In mijn boek ‘Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde’ heb je kunnen lezen hoe aan de hand van beelden uit het dagelijks leven ik voor het eerst iets kon zien van de symboliek en de betekenis die het heeft omtrent mijzelf. Op dat moment opende zich iets in mij en het leek alsof ik mij iets ging herinneren van wat ik lang vergeten was. De taal van de beelden. Ik werd mij bewust dat als ik de symbooltaal opnieuw zal leren verstaan en mijzelf daarin zal herkennen, ik door die verbinding zal zien dat deze wereld van uiterlijke verschijnselen een afspiegeling is van mijn innerlijke wereld en mij als zodanig daarover iets te vertellen heeft.  

Het hele leven is symboliek, JJ. Met name dromen staan natuurlijk bol van symboliek, evenals sprookjes, waarin ook veel archetypen voorkomen. Vanaf jongs af aan ben ik een groot liefhebber van sprookjes. Als 5-jarig kind had ik op een nacht de ervaring: IK BEN EEN DROOM, IK BEN EEN SPROOKJE. Veel later ontdekte ik dat ieder sprookje in symbooltaal vertelt over de inwijdingsweg van de mens. 

De symboliek van dromen, de lichaamstaal, de taal der symptomen die laat zien wat je van je ziekte kunt leren, maar ook de symboliek betreffende gebeurtenissen in het dagelijks leven kun je leren ontcijferen en dan kunnen het betekenisvolle wegwijzers worden op je levensreis. Wat betreft dromen zijn er ook in de Bijbel mooie voorbeelden te vinden. Denk alleen maar aan de dromen van Jozef. 

Met name na mijn BDE heb ik een heel intensief droomleven gekregen. Ik zeg wel eens: overdag ben ik hier en werk ik hier, ’s nachts ben ik elders en werk ik elders. Gebeurtenissen in dromen zijn vaak een symbool voor iets dat in je onbewuste leeft. Dromen doorbreken je beperkte denken.  

In de meeste van mijn dromen zie ik mijn hele ontwikkelingsproces weerspiegeld. Het laat mij zien waar ik sta, wat er mogelijk aan de hand is, geeft inzicht, reikt oplossingen aan, en wijst mij de weg. Als er iets is wat ik mij mogelijk onvoldoende bewust ben, kan het op deze manier aan mij bewust gemaakt worden. In sommige dromen verwerk ik iets en soms heb ik dromen waarvan de symboliek een voorspellende waarde heeft. Kortom, via mijn dromen word ik vanuit de geestelijke wereld geleid. Voor mij zijn de dromen een uiting van de werkzaamheid van God. En gaandeweg heb ik iets van de taal van de symbolen en de taal van de dromen leren verstaan.  

Ook al spreekt het symbool een universele taal, ieder mens kan vanuit zijn gevoel daar een persoonlijke interpretatie aan geven. In die zin kan het een subjectieve beleving zijn. Maar het gaat uiteindelijk om de waarheid die door het symbool heen schijnt. Als je dat helder voor ogen houdt, houdt dat het symbool ook helder, zodat datgene wat via het symbool overgedragen wordt niet vertroebeld wordt. Want hoe mooi of interessant de vorm waarin de symbolen verschijnen ook mag zijn, het gaat om de inhoud waarnaar het verwijst. Dus in die zin moet je de inhoud niet verwarren met de vorm.  

Er zijn velerlei vormen en allerlei manieren waarop Gods Woord zich via de Heilige Geest tot je richt. Mijn dromen verschijnen in de vorm en maken gebruik van die symbolen waarin ik de boodschap het beste kan begrijpen. Dat moet je intuïtief aanvoelen. Ik ervaar het dan ook als een zegen dat die dromen tot mij komen, omdat het mij aanwijst: die kant ga je op. Feitelijk word ik spiritueel bij de hand genomen en wordt mijn pad verlicht door lantaarnpalen in de vorm van dromen, die mij de richting wijzen. 

 De waarheid is niet naakt in de wereld gekomen maar in symbolen en afbeeldingen;

anders zou zij (de wereld) haar (de waarheid) niet kunnen ontvangen.

(Evangelie volgens Filippus-67)

Het is inderdaad zo dat op een bepaald punt symbolen overbodig zijn, omdat er een toestand van Zijn is ingetreden. Dat heb ik duidelijk ervaren tijdens mijn BDE. Dan denk ik aan het moment dat ik in de Hemel voor de poort stond. Wat ik daar te ‘zien’ kreeg en ervaren heb, had ook een symbolische betekenis. Maar ten diepste ging het om het ervaren van de onvoorwaardelijke liefde in ‘het hart dat ziet en weet’. Het moment echter dat ik tijdens mijn BDE opging in het Licht en als het ware oploste in een transparant niets, is de toestand van Zijn. Dan zijn er geen symbolen meer nodig. Dan is er ervaren, zonder dat er iemand is die ervaart, zonder dat er iets is dat ervaren wordt.  

Vooralsnog is het pad van de pelgrims geplaveid met symbolen, door Gods hand behoedzaam voor hun voeten neergelegd, om behulpzaam te zijn bij iedere stap die ze zetten. Als een gids zal het hen leiden, zolang zij zich er niet door laten misleiden.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 034 - Symbolen | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Inbeelden

Na enige tijd in zwijgende saamhorigheid hun pad vervolgd te hebben, verbreekt hij de stilte door te zeggen:

Als ik dit allemaal zo beluister, Tetty, dan hebben jouw dromen, hoe dan ook, een soort ‘arrivé’ karakter, dat alles goed is zoals het nu is. En dat is geweldig om te ervaren, veronderstel ik.

Mijn dromen lijken inderdaad een, wat jij noemt, ‘arrivé’ karakter te hebben. En ik ervaar dat ook vaak zo. Maar ik wil hiermee zeker niet de indruk wekken dat ik ‘arrivé’ ben. Ik maak ook het nodige mee, maar het bepaalt mij er altijd weer bij om gericht te blijven op mijn ware Zijnstoestand. En dat in alles nederigheid past. Dat niet ik centraal sta, maar God in mij. En dat Zijn Licht ook door de donkere kant heen schijnt. God vraagt niet van ons dat wij perfect zijn, maar wel dat wij de perfectie zien in alles in ons. 

De overtocht staat symbool voor transformatie. In deze droom zit ook veel herkenning in datgene wat ik in de droom van ‘De nieuwe schoenen’ heb ervaren. Verandering, een rol die verandert, overgangsperiode, het verleden loslaten, ontvankelijk worden, intuïtiever. Het is allemaal gaande en luidt mogelijk een nieuwe fase in mijn leven in.  

Ik voel dat ik een fase in mijn leven zit waarin ik voorbereid wordt op het werk dat ik ga doen. Ik hoef het niet op eigen kracht te doen. M.a.w. niet ik, maar de Vader in mij doet Zijn werk door mij. En deze droom doet op symbolische wijze heel bewust een beroep op mijn vertrouwen en overgave daaraan.

Tetty, de Cursus die ik heel wat jaren heb bestudeerd is een praktisch gerichte cursus die erop gericht is contact te maken met onze innerlijke leiding, onze innerlijke Leraar, die de Heilige Geest genoemd wordt, en die te verstaan. Ik weet niet of dat zo is, ik weet alleen dat er bij mij soms informatie binnenkomt die mij te boven gaat, in die zin, dat het bij Jerfaas binnenkomt en wel van een andere bron dan de jantjes. Dat meen ik zeker te ervaren.

In stilte heb ik gevraagd hoe ik de uitleg die jij aan je dromen geeft moet opvatten. Daarbij stel ik dan van binnen de vraag en dan komt hardop sprekend het antwoord.

Daarbij werd me te verstaan gegeven dat jij heel sterk met symbolen werkt waarvan de betekenis voor jou volledig duidelijk is, m.a.w. helemaal bij jou past. In een ander kader hoorde ik ‘mijzelf’ zeggen dat het bewustzijn van iedere ‘ziel’ zich een unieke persoonlijkheid inbeeldt en via die persoonlijkheid zich een wereld inbeeldt waarin via denkbeelden die persoonlijkheid zich kan onderscheiden van anderen. Dus een lange serie symbolen, van lichaam tot woorden, van begrippen tot beelden.

Het zijn allemaal symbolen van iets anders en ze dienen allemaal de afscheiding van God en de medemens. De weg terug kan ook niet anders dan via een weg van symbolen, dus ook beelden of woorden van beelden die de ziel zich ‘inbeeldt’. Die symbolen kunnen voor bepaalde groepen hetzelfde zijn en deels ook persoonlijk. Op een bepaald punt zijn symbolen overbodig, dan zal een toestand van Zijn intreden. Ik wil hierbij wel even beklemtonen dat ‘inbeelden’ hier niets meer of minder betekent dan de manier waarop de menselijke geest actief is. Het zijn altijd symbolen die nodig zijn totdat het Koninkrijk betreden wordt.

Tetty, ik besef dat ik het mogelijk wat gebrekkig onder woorden breng, maar in zoals ik het ‘aanhoorde’ en ook ‘inzag’ was het verbluffend duidelijk. En het sloot af met het advies vooral respect te hebben voor de manier waarop jij de terugkeer naar Liefde beleeft. Het werd me duidelijk gemaakt dat een dergelijk proces altijd een subjectieve beleving is, maar dat door het delen ervan alleen maar meer Liefde kan ontstaan. Dus wat het delen betreft is mijn vraag aan jou, Tetty: Sluit dat wat mij ‘ingegeven’ is aan bij hoe jij symbolen ‘ziet’?

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 033 - Inbeelden | Leave a comment