Monthly Archives: april 2014

Het Pad van de Pelgrims – Op weg

Zoals in The Dream iemand bezongen wordt die over de oceaan zijn/haar droom tracht te verwezenlijken, zo gaan TV en JJ, de droomreizigers, op weg om zichzelf te verwezenlijken.

waar leidt de weg naartoe?

naar Niets

 ≈

wat is Niets?

het Niets is Alles wat wij zijn

wij zijn Alles in Niets

≈ 

Alles is Niets

wat verschijnt als Iets

en we geloven Iets te zijn

≈ 

stellen we dan Niets voor?

ja…

we denken dat we Iets voorstellen.

≈ 

is er iets te zeggen over Niets?

daar is niet iets over te zeggen.

≈ 

er is niets te zeggen over Niets.

≈ 

zullen we dan maar van wal steken?

ja…

gooi de trossen los en hijs de zeilen.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 012 - Op weg | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Het Pad ontstaat

The Dream klinkt hen als muziek in de oren. Maar…ze zullen niet de droom worden. De ‘droom’ die ze zullen worden, zal hen ‘uit de droom’ doen gaan. Ze kijken elkaar aan. Het verlangen de Liefde die ze zijn te Zijn stroomt door hen heen en doet hen opstaan.

Het is niet jouw taak op zoek te gaan naar liefde, maar enkel in jezelf alle hindernissen te zoeken die jij ertegen opgeworpen hebt, en die te vinden.

(Een Cursus in Wonderen-T16.IV.6:1) 

We moeten gaan, we worden geroepen, klinkt het als uit één mond. De stroom van Licht en Liefde is er altijd. Het is onze verbinding met elkaar en met de Bron, God. Het zal ons leiden. We zullen putten uit de bronnen die naar de Waarheid wijzen. In het bijzonder de woorden van Jezus in de Bijbel en Zijn woorden die opgetekend zijn in een Cursus in Wonderen verwijzen naar het Ene dat we delen met elkaar. De essentie van het leven, je werkelijke Zelf.

Zo beleven de water-landers in de herfst de overgang van as the winter turns to spring. Wat ondergronds sluimerend aanwezig is en vanuit de Geest gevoed is, ontspringt in Verbondenheid waardoor het Levende water zal gaan stromen. Het Pad van de Pelgrims ontstaat. Ze volgens Gods plan.

De vonk die dit verhaal leven inblaast

is de vonk van herkenning

waarin wij ons Zelf ontmoeten in elkaars ogen.

In de spiegels van onze ziel

wordt de verbinding voelbaar en zichtbaar

die ons het rijk van de EENheid doet betreden.

Waar het vuur van de Geest

de Stilte van onze woorden verlicht

die ons tot Leven brengt.

 ≈

Waar de Liefde in de Geest

onze harten opent voor de Bron

die ontspringt aan de Eeuwigheid.

 ≈

Waar het Licht van Eindeloos Bewustzijn

ons de Ruimte doet worden

waarin het Goddelijke verschijnt.

Four green eyes are focussed

Van samenzijn tot Eén-Zijn

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 011 - Het Pad ontstaat | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Echo van verlangen

Door haar Eenheidservaring van Licht en Liefde, waarin er geen ‘ik’ meer was, maar waarin zij heeft ervaren Thuis te zijn bij zich Zelf, herkent ze in de woorden van Jan Jerfaas haar beleving. Zoals ze tot nu toe steeds een gevoel van herkenning ervaart. Ogenschijnlijk hebben ze elkaar voor de eerste keer ontmoet. Door Green Eyes heen voelt het alsof ze elkaar al heel lang kennen en elkaar slechts even ‘uit het oog’ verloren zijn, maar nu met elkaar verenigd worden om te doen wat gedaan moet worden. Ze zijn op elkaars spoor gezet en de ‘Ontmoeting in de Geest’, waaruit ook de hereniging met een dierbare spreekt, spoort hen aan om de wederzijdse kijkdozen te openen, om de illusie te doorzien en te delen wat ze wezenlijk zijn.

Zelf draagt ze één voornaam, maar samen met haar achternaam Visser vormen haar initialen TV een mooie beeldspraak voor het scherm waar JJ over sprak. En de vraag: ‘Het lijkt me trouwens erg fijn om er eens een middagje over te praten, ergens op een rustig plekje met een kopje koffie’, verheugt zich over het antwoord: ‘Ja, laten we een afspraak maken om elkaar te ontmoeten en laten we kijken wat er op het ‘scherm’ verschijnt’.

Vanaf de oevers van de rivier stromen de water-landers gezamenlijk naar een bosrijke plek, die het middelpunt van het land is. Volgens hem wordt deze plek wel de navel van het land genoemd.

‘Nou, als we niets meer weten te bepraten, kunnen we altijd nog gaan navelstaren’, klinkt het uit haar mond. Maar zover zal het niet komen, want er is niet alleen veel te bepraten, maar vanuit de verte horen ze de roep die over het water klinkt.

Ver weg, als een echo van verlangen, klinkt de melodie. De wind van de geest draagt de woorden met zich mee en brengt ze dichterbij. 

We sailed out in the morning
As the winter turns to spring
Undestined and unknowing
Of what tomorrow brings
Towards the blue horizon
Leaving all we have behind
Our yearning hearts will guide us to find

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
Still we sail ‘cross the ocean
And follow the dream

The moon and stars above us
Will lead us to the shore
My heart will be my compass
And you will be my north
We forecast stormy weather
And pro-and-con our moves
But what have we achieved …

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
We will sail ‘cross the ocean
And capture the dream

One day arriving
Behind the far blue
Where you’ll find me waiting
And I will find you too

A dream we carry with us
And the hopes that we hold
As we rise from the ash into gold
We reach for the impossible
As unreal it may seem
We will sail ‘cross the ocean
And become the dream 

(The Dream – Secret Garden)

wordt vervolgd…tot NU…

 

Posted in 010 - Echo van verlangen | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – De waarnemer

Tetty, ik meen te begrijpen wat je bedoelt met te zeggen dat een ervaring als deze moeilijk in woorden te vatten is. En ook wat je bedoelt met ‘er wordt gevoeld’. Ik ga daar graag op in, of wellicht zou je kunnen zeggen: ‘er wordt op ingegaan’. Maar ik zal vanuit de zogeheten Jan spreken/schrijven, hoewel het ook wel anders lijkt te gaan. Want wij zijn inderdaad allen louter Bewustzijn waarin al die vormen verschijnen.

Het lijkt of er geleidelijk aan een soort scherm in mijn bewustzijn is ontstaan waarop alles van het leven verschijnt, hetzij in beelden of geluiden. Ook mijn gedachten verschijnen op die manier. Ze worden waargenomen. Wanneer die gedachten niet  liefdevol zijn, valt dat op de een of andere manier op. Echter niet op een veroordelende manier. Meer als een constatering dat ‘iets’ zich wil onderscheiden van ‘anderen’ door ze afkeurend te bezien, of door aan te geven dat Jan de mindere is van die ander, of de meerdere in een ander opzicht. Als er maar verschil is.

Meest van tijd voel ik me de waarnemer daarvan. Soms lijk ik, de waarnemer, even afwezig en word ik me daar achteraf van bewust. Dan bleek Jan weer actief te zijn geweest. Mijn tweede voornaam is Jerfaas en als zodanig noem ik het bewustzijn, dat de waarnemer is, wel Jerfaas. En Jerfaas neemt de persoon Jan waar. Samengevat lijkt het leven van Jan zich af te spelen zonder dat ik als waarnemer daar iets aan doe. Het lijkt te gebeuren en vaak luister ik gewoon naar Jan als die zit te praten of kijk ik naar zijn gedachten.

De Cursus in Wonderen zegt dat woorden symbolen zijn van symbolen en iedere spirituele stroming heeft zijn eigen woorden voor dezelfde verschijnselen. Zo is vorm iets wat kan worden waargenomen, waarbij alle materiële en al dan niet levende voorwerpen vormen zijn. Maar ook gedachten en emoties die onderling sterk verbonden zijn, kunnen vormen genoemd worden en worden waargenomen.

Zoals gezegd zijn wij allen louter Bewustzijn waarin al die vormen verschijnen. Die vormen zijn altijd tijdelijk en dus niet werkelijk. Maar het ego, de ik-maker, wil zich maar al te graag daarmee identificeren vanuit een grote afscheidings-wens. Wanneer die wens verdwijnt, blijft alleen vreugdevolle Eenheid over die Liefde genoemd wordt.

Als de enige Werkelijkheid de Eenheid met God is, dan is de rest illusie, de grote droom waarin wij  lijken te leven. Hetzij in dit stoffelijke leven, hetzij in het hiernamaals. Op de grote trek naar Huis passeren we veel verschillende niveau’s, maar het eenheidsgevoel dat Liefde is zal daarbij toenemen.

Ik heb ooit boeken gelezen van Jozef Rulof. Hij is een Nederlands medium, schrijver en genezer en heeft geschreven over leven, dood en het hiernamaals. Jozef Rulof beschrijft prachtig de toenemende Liefde in de opeenvolgende sferen en tevens dat wij tijdens ons leven vaak in de nacht uittreden om daar, in de sfeer van onze eigen afstemming, inspiratie op te doen. En sommigen mogen zich daar bewust van worden, als ze daar klaar voor zijn.

Mogelijk is dat de verklaring van jouw ‘droomervaring’, mede gezien het actuele uiterlijk van onze zogenaamde lichamen. Wanneer dat zo is, zal het mijns inziens een bedoeling hebben voor verdere geestelijke groei. Dat zal dan inhouden dat, even voor mezelf gesproken, er steeds minder identificatie met Jan zal zijn.

Alle ‘verlichte’ mensen zijn het er over eens dat echte Bevrijding betekent dat er geen persoon meer is, maar louter ZIJN. Die mens lijkt dan  nog aanwezig, zeker voor anderen, maar voor ons als waarnemer niet veel verschillend van al die andere mensen.

Tetty, ik hoop dat je het een en ander herkent in het bovenstaande. Het lijkt me trouwens erg fijn om er eens een middagje over te praten, ergens op een rustig plekje met een kopje koffie.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 009 - De waarnemer | Leave a comment