Monthly Archives: februari 2014

Het Pad van de Pelgrims – Het komt zoals het komt

Nu deze ontmoeting bij dag door haar heen is gestroomd, komt de herinnering aan de ontmoeting met hem die een tijd geleden bij nacht door haar heen stroomde. Het heeft haar ziel diep geraakt en ze wist toen ook dat het niet een droom was geweest, maar een ontmoeting in de geest.

Waarom dit gebeurt en wat dit te betekenen heeft weet ze niet. Ze weet alleen dat het niet voor niets gebeurd en dat alles een bedoeling heeft. Zolang ze er zelf maar niet tussen gaat zitten, zal het zich ontvouwen zoals het zich ontvouwen moet. Op de juiste tijd en de juiste plaats. En net zoals toen besluit ze ook nu om het te bewaren in haar hart en het de ruimte te geven. Ze hoeft alleen maar mee te stromen met dat wat er gebeurt. En diep in haar hart weet ze dat er een moment zal komen waarop ze hem hierover zal vertellen.

Ook bij hem leeft een soort rustige overtuiging dat hij haar wel weer zal ontmoeten. En wel op de tijd die daarvoor staat. Dat past ook zonder meer in zijn manier van leven van de laatste jaren. Het streven naar gebeurtenissen in de toekomst is hij bijna kwijt. Het leven komt als het ware naar je toe, het gebeurt je.

En als het moment komt waarop ze elkaar weer ontmoeten, blijken die paar maanden waarin er geen contact is geweest als een stroomversnelling voorbij te zijn gegaan.

Tetty, haar naam betekent, Gewijd aan God

Jan, zijn naam betekent, God is Genadig

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 005 - Het komt zoals het komt | Leave a comment

Het Pad van de Pelgrims – Een woordeloze communicatie

Terwijl zij in alle stilte op een mooie plek in het bos zit te genieten van een heerlijke cappuccino met taart, voelt ze hem ineens naast zich zitten. Verbaasd kijkt ze op uit het boek ‘In vrede leven’ van Hein Stufkens waarin ze zit te lezen, maar zo op het oog is de stoel naast haar leeg. En toch voelt ze hem naast zich. Het verrast haar na maanden weer zijn nabijheid te voelen en meteen ontstaat er een boeiend en indringend gesprek waarin vraag en antwoord zich in hoog tempo in een woordenstroom mee laten nemen. Zoals vaker gebeurd is, stelt hij vragen die haar uitnodigen om dieper te duiken.

Waar komen de vragen vandaan, wie stelt de vragen, waar komen de antwoorden vandaan, wie geeft de antwoorden? Ze weet het niet. Het gebeurt en lijkt niets te maken te hebben met een persoon die daarbij betrokken zou zijn. Een woordeloze communicatie in de geest die boekdelen spreekt. Zelfs als ze een tijd later weer in het bos loopt, wijkt hij niet van haar zijde en wordt het gesprek onafgebroken voortgezet. Tot ze bij het dal van de rhododendrons komen. Dan zegt zij: ‘Nu moet je gaan, voor nu is het genoeg geweest. Ik ga alleen in stilte verder.’ En hij gaat.

wordt vervolgd…tot NU…

Posted in 004 - Woordeloze communicatie | Leave a comment