Het Pad van de Pelgrims – Blauw gekleurde lessen

Voordat de dag het voor gezien houdt, krijgt het elfje via de postduif nog inzage in wat de kabouter vandaag te ‘zien’ kreeg.

Goedenavond Super TV, mag JJ uit de TV uitzending afleiden dat de nonduale staat is wedergekeerd? Het elfje ziet geen wereld van lijden, verlies en dood? Alleen kijkend met Gods gedachten ziet, hoort en voelt zij louter Vrede? Dat is geweldig.

JJ kan daar niet aan tippen, want het jantje-lijfje speelt nog steeds op en puur op wilskracht heeft hij zich de dag door geworsteld, althans enerzijds. Het liefst was hij in bed gebleven vandaag, maar afspraak is afspraak en andere geliefde personen weer zien en spreken, dat is toch ook wel verleidelijk. Dus toch op pad vandaag, van hier naar daar en weer verderop om de gulle kabouter te spelen en ondertussen zelf aardig mee te snoepen. Hoewel voorzichtig begonnen, bleek het lijfje toch redelijk mee te werken.

En dan de blauw gekleurde lessen van les 55, die zijn raak. In de les van heden ten dage wordt nu wat meer over ‘zien’ gesproken dan over gedachten. Maar uiteraard is het vrijwel hetzelfde.

Ik ben vastbesloten de dingen anders te zien.

Wat ik nu zie, zijn slechts de tekenen van ziekte, rampspoed en dood. Dit kan niet zijn wat God voor Zijn geliefde Zoon geschapen heeft. Alleen al het feit dat ik zulke dingen zie, is het bewijs dat ik God niet begrijp. Daarom begrijp ik ook Zijn Zoon niet. Wat ik zie, zegt mij dat ik niet weet wie ik ben. Ik ben vastbesloten de getuigen te zien van de waarheid in mij, in plaats van degene die mij een illusie van mezelf tonen. 

Hier kan JJ zich helemaal in vinden, hij is vastbesloten, want lichaam en wereld zien er uit zoals aangegeven.

Wat ik zie is een vorm van wraak.

De wereld die ik zie, is beslist niet de weergave van liefdevolle gedachten. Ze is er een beeld van hoe alles alles aanvalt. Ze is allesbehalve een weerspiegeling van de Liefde van God en de liefde van Zijn Zoon. Het zijn mijn eigen aanvalgedachten die dit beeld doen ontstaan. Mijn liefdevolle gedachten zullen mij verlossen van deze waarneming van de wereld, en mij de vrede geven die God voor mij heeft bestemd.  

Ook volledig mee eens, want JJ voelt geen pure liefe voor alles wat leeft, en diep, heel diep voelt hij ´vijandigheid´ naar iets in de wereld of mensen daarin. 

Ik kan aan deze wereld ontsnappen door aanvalgedachten op te geven.

Hierin, en in niets anders, ligt verlossing. Zonder aanvalgedachten zou ik geen wereld vol aanval kunnen zien. Wanneer vergeving mij weer bewust laat worden van liefde, zal ik een wereld zien van vrede, vreugde en veiligheid. En dít verkies ik te zien in plaats van datgene waar ik nu naar kijk.

JJ meent, hoopt in ieder geval, dat dit proces gaande is met behulp van Jerfaas.

Ik zie niet wat mijn hoogste belang is.

Hoe kan ik mijn hoogste belang onderkennen wanneer ik niet weet wie ik ben? Wat ik meen dat mijn hoogste belang is, kluistert me alleen maar meer aan de wereld van illusies. Ik ben bereid de Gids te volgen die God mij gegeven heeft om te ontdekken wat mijn hoogste belang is, omdat ik inzie dat ik dit niet uit mezelf kan zien. 

Klaarblijkelijk is dit ook waar, dus zal de Gids JJ moeten leiden, maar hij is bereid. 

Ik weet van niets waartoe het dient.

Voor mij is het doel van alles, te bewijzen dat mijn illusies omtrent mezelf werkelijkheid zijn. Voor dit doel probeer ik alles en iedereen te gebruiken. En hiertoe geloof ik ook dat de wereld dient. Daarom herken ik haar werkelijke doel niet. Het doel dat ik aan de wereld gegeven heb, heeft tot een angstaanjagend beeld van haar geleid. Laat ik mijn denkgeest openstellen voor het werkelijke doel van de wereld, door het doel dat ik haar heb verleend terug te nemen en de waarheid over haar te leren.

Hier worden de jantjes nog even op hun activiteiten gewezen en de waanzin daarvan. Laat de Waarheid maar komen en het bewustzijn van Jerfaas geheel vullen.

Dit is hoe de les van vandaag bij JJ is binnengekomen. Nog even daarover mijmeren, een borreltje en het kaboutertje gaat stippen tellen. Hopelijk is het lijfje morgen in zijn normale toestand teruggekomen, en zoniet dan niet. En de vraag rijst of er morgen in de baardgraskapel ook les gegeven/gelezen wordt. Er valt nog wel wat te leren voor de boskabouter, zo meent hij.

Van een heilige relatie weet men dat die tot Niets zal leiden. Dus JA, de kapel is morgen geopend voor een lezenswaardige bij-één-komst. Het elfje hoopt van harte de kabouter te zien. Tot ziens. 

Vrede blijve bij u, for ever.

wordt vervolgd…tot NU…

This entry was posted in 186 - Blauw gekleurde lessen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.