Het Pad van de Pelgrims – Alles over Niets

Nu de stellingen op de deur aan stelligheid niets te wensen overlaten hoort TV JJ verder dwalen door de non-dualiteit. Hij ontdekt dat er een Nederlandse film is gemaakt die op dvd verkocht wordt, samen met een boek en een dvd met interviews van medewerkenden die ook Advaita leraar of lerares zijn. Dat samen getiteld: ‘Alles over Niets’. Het komt voort uit de toch wel uitgebreide Nederlandse ‘non-dualiteits scene’, die zoals eerder aangegeven grote sympathie heeft van JJ.

Van al die ‘leraren’ vertelt iedereen eigenlijk hetzelfde maar dan met andere woorden, de klemtonen liggen ook weer iets verschoven. Het leven van de zogenaamde mens krijgt meer of minder aandacht ten opzichte van datgene waar het boek eigenlijk over gaat; de non-dualiteit. En soms komen er woorden voorbij die toch even blijven hangen, zoals bijvoorbeeld: dat taal gebaseerd is op afscheiding en er ook vol van staat. Dat taal steeds weer verwijst naar losstaande dingen, terwijl de Advaita en andere leringen benadrukt dat er geen losstaande dingen zijn. De Cursus zegt het ook steeds weer: ‘Er is een manier om alles anders te zien’.

Hoe zou het zijn als je praat en geen woorden van afscheiding gebruikt? Zijn er wel woorden van volmaakte eenheid? Want zelfs het woord ‘alles’ betekent alle dingen, en dingen zijn losstaande zaken. Is communicatie überhaupt mogelijk zonder die woorden van splijting? Maar je kunt eigenlijk alleen communiceren als er iemand anders is, maar dat is weer afscheiding. Zonder communiceren kun je alleen maar Zijn in Stilte.

En dan je gewaarwordingen. Het lijkt of je iets buiten je waarneemt, bijvoorbeeld een postduifje die ongeduldig zit te wachten. Maar zonder afscheiding is er geen duif. Ik kan me niet losmaken van die gewaarwording, dus die duif dat ben ik zelf. Er is dus geen grens tussen mij en de omgeving aan de buitenkant van het lichaam of tussen mij en zogenaamde gedachten die ergens in mij onstoffelijk voorbijkomen.

Zijn die plaatjes buiten mij en binnen mij allemaal onzin? Illusie? Maar buiten mij kan ik aanraken. Is dat zo? Want als dat lichaamsdeel nu ook niet bestaat, dan raak ik dus niets aan. Er is dan alleen een gedachte dat er iets aangeraakt wordt. En als er geen grens is tussen mij en iets anders, is er dan een grens mogelijk tussen binnen mij en buiten mij. Dan zou ik die grens zijn, want iets is binnen mij (gedachte) of buiten mij (ding). Nou, dit soort dingen gaan door het bolletje van Paulus heen.

Er gaat wel heel veel door het bolletje van Paulus heen. Maar ja, dat krijg je ervan als je alles over niets leest. Je kunt beter niets over niets lezen. Misschien gaat het elfje dat boek wel schrijven. ‘Niets over Niets’. Alles wat er over niets geschreven kan worden staat daar onbeschreven. Je leest wie je bent. Tabula rasa.

Heeft TV het genoemde boek ook gelezen en de dvd’s bekeken? Zo ja…was het Volledig Ja en Amen?

Een Ja en Amen voor wat betreft het inzicht in de non-dualiteit en een hulpmiddel om te begrijpen wat ervaren wordt. Met het boek ‘Alles over Niets’ heb je in een notendop alles over de non-dualiteit in de hand. Korte toegankelijke teksten, duidelijk, verhelderend omtrent het begrip non-dualiteit en in die zin geeft het veel inzicht. Maar het lijkt ook wel eens meer als een ietwat afstandelijke hoofd-zaak te klinken dan dat het ook klinkt als een gevoelsmatig verwarmende hart-zaak. Wat dat betreft ervaart TV dat Meester Eckhart, evenals Jezus, als non-duale leraar en spreker niet alleen het ‘begrijp’elijke hoofd maar ook het ‘wetende’ hart raakt en als zodanig dus hoofd en hart verbindend spreekt. Dit vanuit een diep doorleefde liefde voor en in Christus die we zijn.

Maar goed, al met al komt het Ja en Amen op wat er gelezen wordt in de eerste plaats door mijn BDE en de daarmee samenhangende non-duale ervaring waardoor het allemaal herkenbaar is. Na mijn BDE en daarover geschreven te hebben, heb ik tientallen boeken over BDE’s gelezen en ik kwam voortdurend hetzelfde tegen, soms zelfs in dezelfde bewoordingen. En zo wordt dat ook ervaren m.b.t. alles wat gezien en gelezen wordt omtrent non-dualiteit. Ik kan dingen van mijzelf teruglezen die ik ooit geschreven heb of gesproken heb met mijn co-auteur Maurice, waarvan ik denk: ja, dit kom ik nu ook allemaal in die non-duale literatuur tegen. Terwijl de term non-dualiteit of Advaita als zodanig toen niet in die mate in beeld kwam zoals nu het geval is met mijn medepelgrim. Maar ik realiseer mij dat het er al die tijd is geweest alhoewel het nu meer tot leven dan wel tot Leven lijkt te komen.

Het Ja en Amen op wat er in de non-dualiteits boeken gelezen wordt komt mede ook door alles wat er inmiddels in het TV en JJ programma al besproken en aan de orde is geweest. Waar het om gaat staat, vaak in alle eenvoud, ook beschreven op het Pad van de Pelgrims dat gegaan wordt. En dat het voor TV voelt dat alles meer tot Leven komt, komt omdat na de verlichtingservaring het op een bepaald niveau aanwezige ontwaakte besef dat deze wereld en het menszijn een illusie is, nu tot een volledig inzien en doorzien komt. Daardoor wordt het meer en meer tot een ervaren. Zoals de pelgrims ooit in het sprookjesbos tijdens het rondje Jan Jerfaas en Tetty zich verbonden hebben tot M.E.(Mobiele Eenheid)-pelgrim, zo ervaart TV dat zij letterlijk en figuurlijk als M.E. (Mobiele Eenheid)-pelgrim het Pad gaat van Zelf-bewustwording naar Zelf-realisatie, de éénwording met de Werkelijkheid.

 ≈

Na dit alles over Alles over Niets wenst Paulus het elfje het Elferbeste. Dankbaarheid welt in hem op en daarmee geeft het murmelende beekje zich over aan de rust en stilte van de vallende avond. Het donker van de nacht gaat de aarde bedekken. Het sprookjesbos slaapt, er is niets dat beweegt. Door het bladerdak zijn de eerste stralende sterren zichtbaar. Alsof het elfje op de grens van oud en nieuw staat, zo doet het vuurwerk van de geest de hemel kleuren met vele schitterende sprookjes. Maar even zo flitsend als ze de lucht ingaan, even zo flitsend spatten ze uit elkaar tot niets.

Terwijl het elfje dit alles aanschouwt, denkt ze aan Paulus die nu waarschijnlijk bij zijn paddenstoel naar eenzelfde soort schouwspel staat te kijken. Ze wenst hem in gedachten toe dat hij en het elfje met verwondering mogen kijken naar de sprookjes die hun reis hemels licht kleuren om uiteindelijk ook uiteen te spatten tot Niets.

Onder de sterren die lijken op de paddenstoel stippen waaronder Paulus zich ter ruste heeft gelegd, is het dagelijkse aftellen, beter gezegd optellen, begonnen. Het tellen van één naar twee eentjes. En dan bij de elfde stip…stoppen de gedachten, want ook het tellen zijn gedachten. Een heel kort moment van stilte…en kennelijk volgt dan niets. De rest van de nacht brengt hij uitgeteld onder de stippen door. Eindelijk staat het verstand er bij stil.

wordt vervolgd…tot NU…

This entry was posted in 178 - Alles over Niets. Bookmark the permalink.

Comments are closed.