Het Pad van de Pelgrims – Een veerkrachtige aanmoediging

De gebeurtenissen volgen elkaar in rap pelgrimstempo op. Alhoewel het er op deze stille sprookjesbosavond niet op lijkt dat er nog iets in beweging zal komen. Geen windvlaag is waarneembaar, geen elfenvleugelslag wordt gehoord, geen beekse rimpeling is zichtbaar. JJ staart naar een scherm, maar het TV beeld waar hij tijdens deze pelgrimsreis zo vertrouwd mee is geraakt, verschijnt niet. In plaats daarvan kijkt hij naar een uitzending van Janosh, waar het TV programma hem op heeft geattendeerd.

Janosh is digitaal kunstenaar en zijn werk is gebaseerd op Heilige Geometrie, een soort codetaal die het onderbewustzijn begrijpt. Zijn prachtige hologrammen vormen sleutels tot een hoger bewustzijn. Tijdens een live webcast van hem laat je je meevoeren door de beelden en de speciaal gecomponeerde muziek en kun je geraakt worden tot in je ziel.

JJ is benieuwd of het hem kan bekoren en zodoende duikt nu in het sprookjesverhaal van Paulus Janosh op met de code ‘Overgang’. En wat op het scherm verschijnt is zo indrukwekkend dat na afloop de gedaante van Paulus spoorslags zijn voeten richting elfwaarts beweegt. De overgang van de oceanieke ‘Overgang’ naar de elfachtige Secret Garden is slechts een gedachteflits.

Geliefde Elf, JJ keek TV zou je kunnen zeggen. Ik heb uw gestalte mogen waarnemen, en wel op het moment dat de oceaan aanstalten maakte u op te nemen. Het geluid en de beelden hebben mij zeer bekoord. De woorden die Janosh sprak hebben me minder geraakt, de gedachte kwam dat het nogal vaag was en op toekomst en persoonlijkheid gericht. Dat wil niet zeggen dat het geen waardevolle bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de mensheid als zodanig. Alle treden van een ladder zijn onmisbaar. Ze leiden allen naar boven, Al met al toch een indrukwekkende webcast. En hoe heeft mijn mede Oceandreamer het ervaren?

Ik heb een heel merkwaardig uitstapje beleefd tijdens de live webcast! En jouw woorden: ‘Ik heb uw gestalte mogen waarnemen, en wel op het moment dat de oceaan aanstalten maakte u op te nemen‘ en ‘Alle treden van een ladder zijn onmisbaar, ze leiden allen naar boven’ heb ik wel heel aanschouwelijk gemaakt. Dit is wat er gebeurde toen ik mijn ogen sloot en luisterde naar de tonen gedurende de activatie van het hologram dat werkt op je onderbewustzijn.

Van het ene op het andere moment bevind ik mij in een grote donkere grot. Ik kijk verward om mij heen en voel een enorme drang om eruit te raken. Ik begin door het donker te rennen en te rennen, door langgerekte gangenstelsels.

Ineens komt er meer ruimte en zijn er, uitgehouwen in de rotsen, steile trappen omhoog, die ik in vliegende vaart op ren. Abrupt eindigt het in een grot waar het lichter is en ik sta stil middenin die grot. Doordat het hier lichter is, kan ik om mij heen de grote ronde ruimte zien. Van boven schijnt door een smalle kier een lichtstraal naar het midden van de grot, vlak naast mij op de grond.

Ik kijk omhoog en er dwarrelt een witte veer naar beneden, die voor mijn voeten valt. Ik pak de veer in mijn hand. Op dat moment hoor ik boven mij een geluid van brokkelende stenen. Ik kijk omhoog en zie dat er hoog in de grot een opening komt, zonder dat er ook maar één steen naar beneden valt.

Door die opening zie ik een stukje lichte lucht van waaruit ongelooflijk veel gekleurde bloemen door de opening naar beneden vallen, tot het punt waarop de eerste bloemen de grond in de grot raken. Vanaf dat moment vormen de vallende bloemen een langgerekt pad omhoog door de opening naar buiten. Ik zet mijn voeten op het pad en loop omhoog.

Op het moment dat ik door de opening ga, hoor ik vele stemmen en ik bevind mij in een grote ontvangsthal die zacht verlicht is. Met een enorme kracht begint de hal rond te wervelen waardoor ik opgenomen word in die beweging. Totdat ik met een vloeiend gebaar neergelegd wordt op een zachte golf water die mij wiegt. En om mij heen is niets meer.

Dat is inderdaad wel een opmerkelijk TV gebeuren wat zich aandiende.

Ja, het ging het allemaal zo snel, dat er als het ware geen tijd was om na te denken. In het begin was er nog enige verwarring en een drang om eruit te raken, alhoewel er als zodanig geen angst voelbaar was. Het meest opmerkelijke was wel dat het zich volkomen neutraal in en aan mij voltrok. Geen emotie, geen gevoel, geen gedachte. Het gebeurde en het werd waargenomen. Er was slechts ervaren. Terwijl er tegelijkertijd ervaren werd dat er een verschuiving plaatsvond.

Dit hele gebeuren tijdens de code Overgang laat natuurlijk in alle opzichten een overgang zien. Een overgang van het donker naar het licht, van aardediep naar hemelhoog. Achteraf heb ik nog even gelezen wat er m.b.t. de code vermeld staat:

Wanneer we kiezen voor verandering, kan het moeilijk zijn om het nieuwe tegemoet te treden. Aan de ene kant is het heel spannend om vooruit te kijken, maar tegelijkertijd weet je niet altijd waar je aan begint. Je hebt een moedige beslissing genomen en hoewel je er volledig achter staat, kan de overgangsfase beangstigend zijn omdat je nog niet ziet waar het je naartoe zal leiden. Krabbel niet terug, want jouw ziel heeft aangegeven klaar te zijn voor de volgende stap. Geef daar gehoor aan zonder te ver vooruit te willen kijken. De frequentie van Overgang zendt vertrouwen uit en bereidt je voor op nieuwe tijden.

Woorden van deze strekking zijn ook al eens de revue gepasseerd m.b.t. het pelgrimspad. Hoe dan ook, de ervaring laat zien dat wat er ook gebeurt en hoe het ook gebeurt, er is hulp. Maar dat weten de pelgrims natuurlijk ook wel.

Het meest bijzondere achteraf vind ik wel de witte veer. Ik moest meteen denken aan het indiaanse leven waar ik ooit tijdens een spontane regressie iets van heb ervaren, en waarin ik stervende was. Ik vroeg mij af waar een veer, en in het bijzonder een witte veer, symbool voor staat.

De symbolische betekenis van veren is: waarheid, wijsheid, lichtheid, snelheid, vlucht, verhoogd bewustzijn, luchthartigheid, verlichting, gebed, goddelijkheid, vooruitgang. Het blijkt dat bij de Native Americans veren werden gebruikt om te kunnen communiceren met de Heilige Geest en om het symbool van hemelse wijsheid uit te drukken. Witte veren in het bijzonder staan voor zuiverheid en kunnen duiden op onschuld of een nieuwe start in spirituele zin. Als je veren vindt op je pad, dan zou je kunnen zeggen dat je op een hoger spiritueel pad bent beland, en het kan een teken van aanmoediging zijn om filosofisch te gaan of te blijven reizen op dit pad.

Al met al is het niet niks wat er allemaal in zo’n ogenschijnlijk simpel veertje naar je toe kan komen. En zonder nu ergens waarde aan te willen hechten, maar als de pelgrim dan de kaart voor zich ziet van het elfje dat als zandloper bij de oceaan is gekomen en elf witte veren op haar pad heeft liggen…..(162-Licht en schaduw)

Nou, JJ, dat was het en dat is het. Verder weet ik het nu ook even niet. Ik ga mij straks maar lekker in mijn bed neerleggen en zal vanzelf wel in slaap gewiegd worden.

Leg het hoofdje maar ter ruste elf, het gaat vanZelf.

Welterusten brother, slaap lekker, en morgen veerkrachtig weer op.

En terwijl Paulus zijn voeten hem paddenstoelwaarts doen keren, blaast het elfje hemelsblauw, zo licht als een veertje, een wit veertje het beekje in.

DSC_1665

wordt vervolgd…tot NU…

This entry was posted in 168 - Een veerkrachtige aanmoediging. Bookmark the permalink.

Comments are closed.