Het Pad van de Pelgrims – Het Vredespaleis

Gisteravond begaf JJ zich ter ruste terwijl de echo van de gelopen pelgrimsdag nog in zijn geest weerklonk. En niet nachtdromend in de ‘Licht’boot gaat hij in de vroege ochtend aan land in een dagdroom. Diep onder de indruk kan hij niet wachten om het vliegende pelgrimmetje deelgenoot te maken van wat hij meemaakte.

‘Het Vredespaleis’

Hij bevindt zich in een grote ruimte met veel zuilen en hij weet: Ik ben in het Vredespaleis. Hij vraagt Jezus om hem te hulp te komen. En daar komt hij, vaag is een menselijke gestalte zichtbaar in een prachtige lichtbol die de ruimte inkomt. Het licht vult de hele ruimte en dringt door in ieder hoekje, alles wordt zichtbaar. JJ ziet nu dat hij ook zo’n soort lichtwezen is, en er zijn er nog veel meer. Ze bestaan allemaal uit precies dezelfde lichtenergie. 

Jezus wenkt hem nu en zegt: Kijk uit het raam. JJ kijkt naar buiten op een soort plein en ziet daar vele jantjes en tetjes druk praten. Ze gesticuleren en hij hoort ze zeggen: ‘Nee, zo is het niet’ en ‘Het is zo’. En ‘Ik denk dat het…’ en ‘Nou dat denk ik niet’, enzovoort, enzovoort. Kijk, zegt Jezus, weet je waar ze het over hebben? Ze hebben het er over hoe het er hier binnen uitziet en hoe het is om hier te zijn. Maar ze beseffen totaal niet dat ze hier nooit binnen kunnen komen.

JJ kijkt geboeid naar het gedoe daarbuiten en een gevoel van tragiek overvalt hem. Nadat Jezus hem bemoedigend heeft toegeknikt, verflauwt het licht en wordt hij zich weer bewust van het bed waarin hij ligt. En alsof Jezus hem nog een boodschap meegeeft, hoort hij: Dat Vredespaleis ligt in je hoofd, probeer daar zoveel mogelijk in te verblijven, en kijk door het raam naar alles wat je denkt, hoort, ziet en leest. Letterlijk alles speelt zich af op het plein daarbuiten.

Geliefde Elf, het Vredespaleis is gelegen in het Koninkrijk der Hemelen. En heel toepasselijk las ik daarna les 286 van de Cursus in Wonderen. 

De stilte van de hemel omhult vandaag mijn hart.

Vader, wat een stilte vandaag! Wat vallen alle dingen rustig op hun plaats! Dit is de dag die als het tijdstip werd gekozen waarop ik de les begrijpen ga dat het niet nodig is dat ik iets doe. In U is iedere keuze al gemaakt. In U is ieder conflict opgelost. In U is alles wat ik hoop te vinden al gegeven aan mij. Uw vrede is de mijne. Mijn hart is vredig en mijn denkgeest in rust. Uw Liefde is de hemel en Uw Liefde is de mijne.(Wd2.286.1:1-9)

De stilheid van vandaag zal ons hoop geven dat we de weg hebben gevonden en daarlangs heel ver zijn gereisd naar een volkomen zeker doel. Vandaag zullen we niet twijfelen aan de eindbestemming die God Zelf ons in het vooruitzicht heeft gesteld. We vertrouwen in Hem en in ons Zelf, dat nog altijd één is met Hem.(Wd2.286.2:1-3)

Wat een Wonder van de Cursus!

Ja, en de glimp van het Vredespaleis als eindbestemming die je in je dagdroom mocht opvangen zal je inspireren en motiveren om daar te komen. Het middel dat de Cursus je daarvoor aanreikt is vergeving.

Ja, we weten inmiddels dat het bij vergeving allemaal gaat om het wegnemen van blokkades. Al meerdere keren is die mooie blauwe tekst op ons pad gekomen.

De Cursus beoogt niet de betekenis van liefde te onderwijzen, want dat gaat wat onderwezen kan worden te boven. Het beoogt echter wel de blokkades weg te nemen voor het bewustzijn van de aanwezigheid van liefde, die ons natuurlijk erfgoed is.(T.Inl.1:6-8)

Ha, ha, hoe wonderlijk is het dat ik juist vandaag in de krant las dat het uiterlijke Vredespaleis tot erfgoed verklaard is. Datgene waar de pelgrims innerlijk weet van hebben en waar zij zo veel mogelijk in proberen te verblijven, dringt kennelijk nu ook door tot wat zich buiten op het plein afspeelt.

‘De blokkades wegnemen’ vraagt bereidheid om naar het ego te kijken. Om met Jezus’ liefde aan je zijde voorbij de blokkades te kijken naar de vreugdevolle waarheid over jezelf en je broeders. De Cursus beklemtoont steeds weer dat alle irritatie en woede die door de buitenwereld veroorzaakt lijkt te worden in wezen op het zelf is gericht. Pas wanneer dat beseft wordt, zal het gaan afnemen en kan het Zelf zichtbaar worden. En dan… wanneer de Vrede voelbaar is geworden, dan wordt die ook buiten zichZelf gezien als de werkelijke wereld die vol liefde is.

Maar de jantjes zullen het Vredespaleis in het Koninkrijk nooit binnengaan, zij zullen samen met het lichaam en het persoonsverhaal volledig verdwijnen in de illusie waar ze ook uit voortgekomen zijn. Bij ieder jantje, oftewel projectiebeeld, is het mogelijk een ‘reset’ uit te voeren. De CIW zegt dan bij monde van Jezus: ‘Kies opnieuw.’

Op dat moment kruist de Keuzemaker het pad van de pelgrims.

KeuzemakerZo, zo, TV, al met al misschien wel zware kost voor mijn vliegende medepelgrim. Maar als het goed verteerd wordt zal ze het Licht van de Wereld worden en het pad voor deze medepelgrim verlichten. Je zou het een keuze maaltijd kunnen noemen.

Ik ga voor Groen Geluk!

Het doet mij groot genoegen dat je energieleverancier ‘GreenChoice’ is. Behalve milieuvriendelijk is het ook gratis, althans voor de geestelijke energievorm. Bon Appetit. 

Van HartZelfde!

Hart van de Roos

wordt vervolgd…tot NU…

This entry was posted in 154 - Het Vredespaleis. Bookmark the permalink.

Comments are closed.